Brevier-Brikoj

Himnoj – Psalmoj – Kantikoj
Laŭdkantoj – Preĝoj ...

Malfermo 1

Ho mia Dio, malfermu miajn lipojn.

Kaj mia buŝo rakontos Vian gloron.

Malfermo 2

Dio, atentu helpi min.

Rapidu subteni min.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Kiel en la komenco, tiel nun kaj ĉiam kaj en eterno. Amen. (Haleluja.)

A Patre Unigenite Himn

Ho sole-generita Fil',
venanta el la Virgulin',
per fido Vi pravigas nin,
konsekras nin per bapto-ban'.

Altulo, Vi el Dia alt'
sobiras kaj fariĝas hom'
por savi nin per Via mort'
al Dia ĝoj', al Via viv'.

Ni petas, Redemptoro, Vin,
ke loĝu Vi en nia kor',
per Via lum', per Via klar',
diecaj faru, Dio, nin.

Sinjoro, restu inter ni,
nin ŝirmu kontraŭ nokt-obskur'
deliktan ĉion lavu for,
rimedon donu, helpu nin.

Ho Kristo, vivo Vi kaj ver',
al Vi eksonu ĉiu glor'.
Malkaŝas Patro kaj Spirit'
per elĉiela splendo Vin.

A solis ortus cardine Himn

Al turno-punkt' de sun-leviĝ'
kaj ĝis ekstremo de la ter'
ni kantu al Princ' Kristo: Lin
Maria naskis, Virgulin'.

Benata la Farint' de l' mond'
sin vestis per ĉi sklava korp',
por savi karnon per la karn',
ke ne perdiĝu kreitar'.

Ĉastegan ventron de patrin'
la graco trafas el ĉiel',
knabina ventro pro sekret'
pezegas: ŝi ne konas ĝin.

Do domo de pudora kor'
tuj iĝas templo nur por Di':
la ne-tuŝitulin' sen vir'
koncipas filon en uter',

En nasko-spasmoj naskas Lin,
kiun anoncis Gabriel' –
kaj supren-salte jam Baptist'
rekonas Lin el panja sin'.

Fojn' por kuŝado, kial ne?
li ne malŝatas pri manĝuj':
per iom lakto nutras sin,
dank' kiun manĝas ĉiu bird'.

Ĝojegas ĉielula ĥor',
anĝeloj kantas nun por Di'
kaj al paŝtistoj la Paŝtist'
montriĝas: ĉies Li kreint'.

Jesu', la gloro jen por vi
– ĉar Vi naskiĝis el Virgin' –
kun Patro kaj Vivig-Spirit'
por ĉiam-daŭra la tempeg'.

Ad cenam Agni providi
Ad regias Agni dapes Himn

En blankaj roboj pretas ni
la Paskon festi de l' Ŝafid'.
Paŝintaj tra la Ruĝa Mar'
al Krist' ni kantu, nia Reĝ'.

Ĉi tie Lia sankta korp',
rostita sur la kruc-altar',
sed ankaŭ Lia ruĝa sang'
plenigos nin per Dia viv'.

Pro tiu ĉi vesper-festen'
domaĝos nin la murd-anĝel'.
Liberas ni de Faraon'
kaj lia aspra imperi'.

Jam estas nia pasko Krist',
ŝafid', buĉita sen kulpec',
la pura senfermenta pan',
la sin-ofera Dia karn'.

Viktimo vera, Di-ofer',
rompiĝas antaŭ Vi Tartar'.
La enŝlositajn savas Vi,
redonas vivon en liber'.

Sin levas Krist' el Sia tomb',
infer-abismon venkas Li,
Tiranon ligas per katen',
malfermas pordon de Eden'.

Vi estu do al nia mens',
Jesu', ĉiama paska ĝoj'.
Vi naskis novaj nin en grac':
triumfi igu nin kun Vi.

Al Vi, Jesuo, estu glor',
post Via venko brilas Vi
kun Viaj Patro kaj Spirit',
tra ĉiuj tempo kaj eon'.

Ad preces nostras Himn

Al niaj preĝoj klinu la orelon,
Dio favora, senkompare pia.
Nian humilan servon Vi akceptu,
kiun ni votis.

De Via trono kun seren' rigardu.
Donu oleon Vi por niaj lampoj.
Ĉian tenebron Via lum' forpelu
el nia koro.

Vi niajn krimojn punu kun mildeco,
lavu nin puraj, la katenojn rompu,
pekojn indulgu, kaj per forta mano
nin re-starigu.

Ho, estu glor' al Di', l' eterna Patro,
estu honor' al Krist', la Dia Filo,
same ador' al Dio, la Spirito,
nun kaj eterne.

Adesto, Christe, cordibus Himn

Asistu, Krist', al nia kor',
Vi, de l' savitaj alta am'.
En nian voĉon ĝis profund'
fervorajn larmojn verŝu Vi.

Ni petas Vin kun penta plor',
fidela frato Krist' Jesu':
Pardonu, kion pekis ni
per fia far', malpia ag'.

La signo de la sankta kruc'
kaj Via oferita korp'
defendu ĉiam, ĉie nin. –
Gefiloj ni de l' sama Di'.

Al Li, la Patro, estu glor',
honor' al Vi, ho Dia Fil',
adoro al la Paraklet',
tra ĉiu temp' kaj en etern'.

Adesto, rerum conditor Himn

Al ni asistu, ho Kreant',
asistu, glor' de l' Patra lum';
se mankus Via grac' al ni,
ni devus tremi de angor'.

Vin mem ni portu, Di', en ni,
kaj Via Spir' plenigu nin;
do por la fraŭdo de l' Rabant'
ne estos spac' en nia kor'.

Kaj inter la profana far',
al kiu urĝas nin la viv',
liberaj ni de ajna krim'
persistos, Di', laŭ Via vol'.

Al Vi, ho Krist', plej pia Reĝ',
al Vi, ho Patro, estu glor',
kun Via Spir', la Paraklet',
jarcentojn, -milojn, en etern'.

Adorna, Sion, thalamum Himn

Por nuptofest' ornamu vin,
ho fianĉin', proksimas Li.
Pretigu vin, Jerusalem',
kaj viglu en la lum' de l' kred'.

Rapide venu, Simeon',
ke plenumiĝu via ĝoj',
proklamu Kriston lum' de l' mond',
kaj glor' de l' gento Izrael'.

Gepatroj Lin, la templon mem,
entemplen portas kun ofer'.
Kaj Li, la Dia leĝdonant',
submetas sin al homa leĝ'.

Alpaŝu, reĝa Virgulin',
kun du kolomboj, turto-par',
la elaĉeton pagu vi
por Li, la prez' de nia sav'.

Do kvazaŭ oferitas Li,
per kiu oferatas ni,
la fil' de l' Virgo, Fil' de Di',
al ni naskita, font' de ĝoj'.

Al Vi, Jesu', nun estu glor',
Vi montras Vin al ĉiu gent',
al Vi, ho Patro, Vi, Spirit',
adoro sama en etern'.

Æterna cæli gloria Himn

Eterna gloro de l' ĉiel',
esper' beata el profund',
de l' alta Dio sola Fil',
infan' de l' ĉasta Virgulin',

Vi prenu nin per dekstra man'
kaj levu nin el peza dorm',
ke ĉiu, eĉ plej sobra mens',
Vin arde laŭdu kun fervor'.

Leviĝis jam la taga stel',
heroldo de l' fidela bril'.
Tenebro nokta cedis for,
kaj sankta lum' heligas nin.

El nia kor' forpelu ĝi
la nokton de ĉi tiu mond',
ke ĝis la fin' de nia temp'
ni vivu virte antaŭ Vi.

En ni radiku kred' kaj fid',
ĝojigu, due, nin esper',
finfine am' kaj karitat' –
plej granda ĝi el tiuj tri.

Al Vi, ho Krist', plej pia Reĝ',
kaj al la Patro estu glor'
kaj al la sankta Paraklet',
tra ĉiu temp' kaj en etern'.

Æterna Christi munera Himn

La far' eterna de l' Sinjor',
la de l' martiroj glora venk',
laŭdataj estu nun de ni
per ĝoja kant' el gaja kor'.

De l' eklezioj princa ar',
soldatoj ili de l' ĉiel',
gvidantoj en la viv-batal',
kaj veraj lumoj por la mond'.

Venkante ili en sufer'
ignoris pri l' teror' de l' temp'.
Post pia morto ili nun
feliĉas en beata lum'.

Submane de la torturant'
la sankta sango fluis for,
sed ili restis en fidel'
pergrace de l' eterna viv'.

Venkitas nun la Princ' de l' mond'
per de l' sanktuloj pia kred',
per de l' kredantoj viv-esper'
kaj per la karitat' en Krist'.

Jubilas ili pro la glor'
de l' Patro, pro la am' de l' Fil',
kaj pro la volo de l' Spirit'.
Plenplenas la ĉiel' de ĝoj'.

Savanto, ni nun petas Vin:
Servantojn Viajn faru Vi
kunuloj de l' martira ĥor',
prikanti Dion en etern'.

Æterna lux, divinitas Himn

Eterna lumo, Dia ent',
ho tripersona unu Di',
konfesas Vin la febla hom'
petante Vin: Elaŭdu nin.

La altan Patron kredas ni,
la Filon de la Generint',
kaj ankaŭ Lin, la Am-ligil',
de ambaŭ Li la Kunigant'.

Ho ver' fidinda, karitat',
ho cel' strebinda, ho feliĉ',
nin igu kredi kun esper',
Vin ami, Dio, sekvi Vin.

De ĉio estas Vi la font',
komenco, daŭro, cel' kaj fin',
konsolo sola estas Vi,
esper' de l' Viaj, nia ŝirm'.

Por ĉio, ĉiu, ĉies far'
necesas kaj sufiĉas Vi.
Vi sola estas nia lum',
premi' de ĉiu esperant'.

Ni petas, ĉiopova Di',
Vin, Patro, Vin, ho Dia Fil',
Vin, el-ambaŭa Di-Spirit':
Favoru, sankta Triunu'.

Æterne lucis conditor Himn

Ho Eternul', de l' lum' kreint',
Vi mem en Vi nur lum' kaj tag',
ne sentas ajnan nokton Vi,
naturo de l' senfina lum'.

Paliĝe cedis jam la nokt',
alvenis nova hela tag',
la stela brilo svenis for,
kaj levis sin la sun' kun klar'.

Leviĝu ankaŭ ni kun ĝoj',
Vin danku per triumfa kant',
ĉar venkis super nokt' la sun',
por ke revenu tag' al ni.

Ni petas Vin, ho sankta Di':
Ne difektiĝu nia mens'
per karna ĝoj', lasciva ard',
ĉi-monda ruzo, kaŝa tent'.

Koler' ne pelu al kverel',
nek nia ventro al volupt',
avido ne koruptu nin,
nin ne sklavigu vanta luks'.

Kontraŭe: Kriston sekvu ni
per firma mens', per ĉasta korp',
kaj restu sobra nia kor',
fidela tra la tuta tag'.

Al Di', la Patro, estu glor',
al Kristo, Lia sola Fil',
kaj al la sankta Paraklet',
tra ĉiuj tempoj, en etern'.

Æterne rerum … noctem Himn

Kreint' eterna de la mond',
regant' de l' nokto kaj de l' tag',
Vi donas ŝanĝon de la temp'
por preni enuiĝon for.

La kok', heroldo de la tag':
jam kantas li, la nokt-gardant',
anoncas per kokerikad'
en nokt' la lumon al migrul'.

Sin levas la matena stel',
la lum-portanto, sub la volb'.
Pro tio la malluma hord'
ne plu damaĝos sur la voj'.

Kun nova forto la ŝipist'
al ondoj spitos de la mar'.
Kaj Petro, rok' de l' eklezi',
pent-ploras je la koko-kri'.

Jesuo, Vi rigardu nin.
Samkiel Petro pekis ni.
Sanigu nin per Via vid';
solviĝos nia kulp' en larm'.

Kaj Via lum' briligu nin,
ke viglu nia febla mens',
kaj nove sonu nia voĉ'
laŭvote, Krist', al Via laŭd'.

Al Vi, ho Kristo, pia Reĝ',
al Vi, ho Patro, estu glor',
al Vi, Spirito, Paraklet',
adoro same en etern'.

Æterne rex, altissime Himn

Eterna Reĝo, Plejaltul',
de l' fideluloj Redemptor',
per kiu svenas nia mort',
por ke triumfu Dia grac'.

Vi dekstre de la Patro nun
la tronon prenas por la juĝ',
al Vi donatas Di-potenc'
pri ĉio, ne nur pri la hom'.

La tri-etaĝa mond-struktur,
ĉielo, tero kaj infer',
submetu sin al Via fort'
genu-fleksante antaŭ Vi.

Anĝeloj vidas kun admir'
la ŝanĝon de la homa sort':
el pek' la karnon savas karn',
la karno, kiu estas Di'.

Vi, Kristo, estas nia ĝoj',
Vi restas nia daŭra glor',
la mond-aferojn regas Vi
kun ĝoj' pli granda ol sur ter'.

Ni Vin petegas kun insist'
pro niaj ŝuldoj pri pardon'.
Sin levu supren nia kor'
al Vi per elĉiela grac'.

Ne punu nin laŭ nia ŝuld',
sed, kiam venos Vi juĝist'
sur ruĝa nub', redonu Vi
la kronon, kiun perdis ni.

Nun estu glor' al Vi, Jesu',
iranta supren al ĉiel',
kun Viaj Patro kaj Spirit'
tra ĉiuj tempo kaj eon'.

Æterne sol, qui lumine Himn

Ho Sun' eterna, Via lum'
plenigas, kion kreis Vi,
plej alta Lumo de l' anim',
Vin nun prikantas nia kor'.

Per Via bona Di-Spirit'
vivantaj lumoj brilis por
heligi tra la tuta temp'
la vojojn, Di', al Via sav'.

Ĉar kion homo el si mem
ekkonis de l' ĉiela vort',
en nova bril' de Via grac'
per ĉi doktoroj klaras nun.

Ĉi tiu, kiun laŭdas ni
hodiaŭ, (ĉi beata vir' / dokta virgulin'),
honesta en scienca bril',
kronitas sankta nun en glor'.

Ni petas, ke per (lia / ŝia) preĝ'
ebligu, Dio, Vi, al ni
trairi sur la voj' de l' ver',
sekvante Kriston, ĝis la fin'.

Al Vi, ho Patro, estu glor'.
Kun Via sam-substanca Fil'
kaj kun la sankta Paraklet'
Vi regas nun kaj en etern'.

Agnes beatæ virginis Himn

Agnesa, sankta Virgulin',
kun granda ĝoj' ni festas vin
je l' tag' de l' mort', de l' martiriĝ',
je l' tag' de l' glor', de l' nov-naskiĝ'.

Rezignis vi pri nupto-ĝu'
pro nura am' al Krist' Jesu'.
Pudora, pura fianĉin',
fidela vi el kor-inklin'.

Ŝafid', vi lasis buĉi vin,
samkiel Krist' fordonis sin.
Li vivas, li, la Di-Ŝafid',
kaj vivas vi sub lia vid'.

Nun estu al la Patro glor',
al Kristo, Lia Fil', ador',
kaj beno al la Di-Spirit':
sen ĉeso kaj sen intermit'.

Ales diei nuntius Himn

Jam ĉe l' unua lumo-stri'
nin vekas frua koko-kri'.
Tiele vokas kun insist'
al suna vivo nin la Krist':

«Leviĝu vi el nokta van'
al bona, ĉasta, sobra san'!
Elŝiru vin el letargi',
kaj viglu; jam proksimas Mi.»

Foriĝas laco nun kaj lam',
varmigas nin la Dia am'.
Ni vigle vokas Vin, Sinjor'.
Ne licas dorm' al pura kor'.

Vi, Kristo, savis nin el pek'.
Konfidon donas Via vek'.
El morna sonĝ', el ĉiu plag'
Vi gvidas al libera tag'.

Al Di' la Patro estu glor';
al Kristo, Lia Fil', honor'.
Spirito Sankta, Dia sun',
vigligu nin en ont' kaj nun.

Amoris sensus erige Himn

Sin levu nia amo-sent'
al Vi, ho Dio de l' pardon':
Mild-estu Vi al nia kor',
purigu kaj rektigu nin.

Ni fremdaj venis tien ĉi
ĝemante kvazaŭ el ekzil':
Ho Vi, patrujo kaj haven',
hejmigu nin en Via dom'.

Feliĉas nia karitat'
Vin soifante, vivo-font';
l' okuloj de la Di-popol'
beatas rigardante Vin.

Ho, grande estas glori Vin,
memori, Di', pri Via laŭd',
celebri ĝin sen intermit'
kun alten leviĝinta kor'.

Al Vi, ho Patro, estu glor'.
Kun Via sam-substanca Fil'
kaj kun la sankta Paraklet'
Vi regas nun kaj en etern'.

Angelum pacis Himn

Miĥael, vervu por la Di-honoro.
Paco-anĝelo, pelu for malpacon.
La eklezion gardu, la savitajn,
kontraŭ malbono.

Gabriel diru, kion Di' ordonis.
Savo-heroldo, nin instruu kredi
kaj la misteron, kiun vi malkaŝis,
nove proklami.

Rafael, igu sanaj nin kadukajn,
maldolorigu, donu help-konsolon,
gvidu nin blindajn el la ter-obskuro
al paradizo.

Kristo, Vi ĝojo de l' anĝeloj sanktaj,
Vi hom-savanto, Reĝo de l' savitaj,
igu nin kanti, kaj kun ili laŭdi
la Triunuon.

Angularis fundamentum Himn

Esti baz-angula ŝtono,
fundamento, kaj en Si
ambaŭ murojn unuigi
venis Krist', la Di-sendit',
estas nun en sankta Cion,
restas ni en Li per kred'.

Plenas tiu ĉi popolo,
kiun amas nia Di',
de kantad', jubil' kaj gloro,
kaj en bela harmoni'
Dion unu tripersonan
ni adoras kun fervor'.

En ĉi templo, Di' plej granda,
Vi aperu inter ni.
Vi akceptu niajn preĝojn
kun mildeco kaj favor'.
Vian benon malavaran
ĉiam verŝu tie ĉi.

Tie ĉi meritu trovi
ĉiu, kion petis li,
kaj posedi la donitan
ĉiam kun la sanktular',
fine iri paradizon
transirante al ripoz'.

Estu gloro kaj honoro
nun al Vi, plej alta Di',
al la Patro kaj la Filo
kaj la Sankta Di-Spirit',
ĉar al Vi potenc' kaj laŭdo
nune, ĉiam, en etern'.

Antra deserti Himn

Frue vi fuĝis antaŭ hom-amasoj,
volis vivadi en dezertaj kavoj,
por ke nek flirto povu vin makuli
nek petolemo.

Veston vi portas el kamelaj haroj
kaj ledan zonon ĉirkaŭ viaj lumboj.
Via nutraĵ' konsistas el akridoj
kaj el mielo. (Mat 3, 4)

Dum la profetoj el krepusk' anoncis
brilan aŭroron, vi la Di-Ŝafidon,
kiu la pekon de la mond' forportos,
klare proklamas. (Joh 1, 29)

Vi, la plej granda inter ĉiuj homoj,
sed malpli granda ol la Di-regnanoj, (Luk 7, 28)
lavas per akvo tiun, kiu lavos
ĉion per sango.

De l' ĉieluloj, Dio, Vi laŭdatas,
tri laŭ personoj, unu laŭ esenco;
ni, la teruloj, jam de Krist' savitaj,
petas kompaton.

Apostolorum passio Himn

Du apostolojn festas ni
hodiaŭ. Kia sankta tag!
Triumfas Petro en la glor'.
Kronitas Paŭlo per honor'. – kp. Psa 8, 6

Ho sankta Petro, de l' Dekdu'
je rango la unua vi.
Vi, Paŭlo, samas lin je grac',
de Kristo elektita il'. – kp. Ago 9, 15

Vin ambaŭ ligas sama mort'
kaj sama palm' de martiriĝ',
vin, kiujn ligis unu fid',
spirita ardo kaj fervor'.

Ho Romo! Kiom alta vi!
Al vi pilgrimas ĉiu mond'
pro tiom da verŝita sang'
kaj tiom da vivita am'.

Proksimas tie ĉi kun ĝoj'
al Petro kaj al Paŭlo ni,
servantoj ili de l' Sinjor',
kolonoj de la Di-popol'.

Ni petas vin, Jesu', Savant':
Vi igu partopreni nin
ilian sorton en etern',
kaj laŭdojn kanti kun ador'.

Aptata, virgo, lampade Himn

Kun preta lampo ĉi virgin'
eniris al la nupt-festen'
de l' reĝo de l' eterna glor',
Lin laŭdas la anĝela ar'.

De l' ĉieluloj kunulin',
vi, de l' fianĉo fianĉin',
en ĉasta ama unuiĝ'
riĉegas je pudoro vi.

Instruu nin pri vivo-mor',
subtenu nin per via preĝ',
nin helpu, ke rezistu ni
al ajna fraŭd' de l' malamik'.

Maria, bild' de virga viv',
vi ankaŭ petu ĉe la Fil',
ke helpe Li subtenu nin
ekvidi Lin post ĉi ekzil'.

Nun estu glor' al nia Di'
ĉar venkis tiu ĉi virgin'.
Pro tio ĝojas la ĉiel'
ĉi-tage, ĉiam, en etern'.

Auctor beate sæculi Himn

Aŭtor' beata de l' eon',
Jesu', savanto de l' homar',
ho Di' el Di', ho lum' el lum',
ho vera Di' el vera Di'!

Vin pelis Via Dia am'
fariĝi mortideva hom',
Adamo nova, kiu nin
senigas je l' adama pek'.

Ĉi am', per kies pov' kaj art'
estiĝis astro, ter' kaj mar',
disrompas la katenojn de
pli frua kaj nuntempa kulp'.

Ne cedos for el Via kor'
la forto de ĉi tiu am'.
La gentoj ĉerpos el ĉi font'
la riĉan gracon de l' pardon'.

Nun, traborita de la lanc',
apertas la vundita kor',
por ke, per akvo kaj per sang'
lavitaj, puraj estu ni.

Al Vi, Jesuo, estu glor',
el kies kor' elfluas grac'.
Kaj al la Patro kaj Spirit'
adoro estu en etern'.

Auctor perennis gloriæ Himn

Aŭtoro de l' eterna glor',
sep-forman gracon donas Vi:
Sepoble helpas la Spirit'
la feblajn, kiuj fidas Vin.

Malsanojn pelu for de l' korp',
skandalojn, tentojn el la mens',
ke krimoj ne perfortu nin,
nek vundu ajna kor-dolor'.

Serena estu nia mens'
honeste brilu nia far'.
Akceptu, kion petas ni.
Donacu vivon en etern'.

En ritmo de sep tagoj sin
konsumas ĉiu nia temp',
ĝis fine jena oka tag'
aperos: tag' de l' mondo-juĝ'.

Bonvolu tiam, ho Savant',
nin ne akuzi en koler',
starigu ne maldekstre nin,
sed dekstre de la tron' de l' glor'.

La gentoj, kies preĝojn Vi
kun mild' akceptis kaj favor',
kun ni eterne gloru Vin,
plej sankta alta Triunu'.

Auctor salutis unice Himn

Aŭtor' unika Vi de l' sav',
laŭdinda Redemptor' de l' mond',
nin dotu, Kristo, per la glor'
de Via frukto-dona kruc'.

Per Via morto mortis Mort',
per Via vivo vivas Viv'.
Diablo malgraŭ ĉia ruz'
venkitas, la vasal' de l' mort'.

Dum Via amo-plena korp'
nun kuŝas dorme en la tomb',
malfermas la inferon Vi,
la patrojn gvidas al liber'.

Vi sidas ĉe la dekstra man'
de Via Patro, aŭdu nin.
Vi, glora sankta ŝuld-ofer',
per Via sango savis nin.

Dum ĉiuj tagoj sekvu ni
al Vi kun pia pura kor',
kaj ĉiam portu en danĝer'
labaron Vian kun la kruc'.

Al Vi, ho Patro, estu glor',
al Vi, Spirit', al Vi, Jesu'.
Vi donas, ke plenigas nin
la venk' de l' kruco plu kaj plu.

Audi, benigne Conditor Himn

Kreint' favora, aŭdu nin.
Al Vi ni preĝas kun plorad'
en tiu ĉi karesma temp',
la kvardek tagoj de abstin'.

Ho Esplorant' de nia kor',
malfortas tiom nia fort'.
Revenas pente ni al Vi.
Pardonu nin per Via grac'.

Ni multon pekis antaŭ Vi.
Konfesas ni; indulgu nin.
Kadukas ni; fortigu nin,
por ke laŭdatu Via nom'.

Donacu do, ke bridu ni
avidojn korpajn per abstin',
ke fastu ni kun sobra mens',
detenu nin de ajna krim'.

Favoru, sankta Triunu.
Nin helpu vivi kun moder',
Vin servi, kiel servas Vi,
ke frukton donu Via don'.

Audit tyrannus anxius Himn

Tremante aŭdas la tiran',
ke ĵus naskiĝis nova reĝ',
la reĝ' de l' reĝoj el David',
por regi super Izrael'.

Herod' ekkrias kun frenez'
al sia sbir': Forigu lin!
Li ĵetos min de mia tron':
per glavo vi mortigu lin.

Ho, kion helpis tiu krim',
la sango-verŝ' en Bet-Leĥem'?
Eskapis ĝuste la reĝid'
el tiom da kruela far'.

Ho, floroj de l' martiroj, vin
salutas ni, ĉar al la pord'
de l' vera lumo portis vin
la blindigita murdemul'.

Primic-oferoj estas vi,
ŝafidoj de l' martira greg',
vi, en ornam' de palma kron',
ludantaj sub la Dia tron'.

Nun estu glor' al Krist-Jesu',
naskita el la Virgulin',
al Liaj Patro kaj Spirit',
ĉi-tage, ĉiam, en etern'.

Aurea luce Himn

Lumo el oro klare brilas de l' ĉiel'.
Du apostolojn festas ni en unu tag':
Petron kaj Paŭlon, du sub unu laŭra kron',
pro kies gloro nin plenigu granda ĝoj'.

Petro, primaso, roko de la eklezi',
paŝtis kun amo vi la ŝafojn de Jesu', – kp. Joh 21, 15ss
Vi sur la kruco same mortis kiel li.
Nin vi firmigu en neŝanceliĝa fid'. – kp. Luk 22, 32

Paŭlo, doktoro, vi herold' de l' nova sav',
de l' libereco, kiu estas en Jesu', – kp. Gal 2, 4
vi per la glavo mortis, atestante lin,
vian kuradon bonan kronis Di' per glor'. – kp. 2 Tim 4, 7-8

Nun al la unu tripersona Dio ni
kantu adoron, gloron, laŭdon, kun jubil',
kiel komence, tiel nun kaj ĉiam plu
kaj en eterno en la sanctulara ĥor'.

Aurora iam spargit polum Himn

Aŭror' el fend' de l' firmament'
la tagon sendas tra la ter',
fanfar' de klara lumo-pint'
obtuzan ĉion pelas for.

Nun malaperu nokta vant',
malklara stat' de nia mens',
terura kulpo, kiun nokt'
alportis per tenebra fort'.

Kaj jena granda lasta tag',
la dezirata tag' de l' glor',
alvenu, vestu nin per lum',
dum sonas ĉi matena laŭd'.

Al Di', la Patro, estu glor',
al Kristo, Lia Dia Fil',
al Di', la sankta Paraklet',
tra ĉiu temp' kaj en etern'.

Aurora lucis rutilat Himn

Ekruĝas nun aŭrora hel',
resonas glore la ĉiel',
ĝojege ekjubilas tero,
ulule ĝemas la infero.

La reĝo per heroa fort'
potencon rompis de la mort',
dispremis jugon de l' geheno,
senigis nin de peza ĉeno.

Ŝlosita en la tomba grot',
gardata de soldata rot',
venkinto Li la rokojn fendas,
radia en triumf' ascendas.

Jam eksilentas do lament',
dolor' fariĝas ĝoja sent'.
«Jen releviĝis la Sinjoro!»
Anĝel' konigas ĝin en gloro.

Majest' kaj laŭd' al la Sinjor',
el tombo leviĝinta for,
al Patro, al Spirit' samgrade
tra l' tempoj kaj epokoj ade.

Ave, maris stella (Holz) Himn

Ave, stelo mara,
Di-Patrin' elstara,
de virgec' juvelo,
pordo de l' ĉielo.

«Ave» sonis beno
ĉe l' anĝela veno.
Pace ŝirmu homon,
turnu «Eva»-nomon.

La pekantojn gracu,
blindajn do kuracu,
la malbonon premu,
ĉion bonan semu.

Montru vin patrino,
ke Li pro inklino,
esti via filo,
helpu en humilo.

Virgulino glora,
vi, la plej bonkora,
nin de kulp' malligu,
nin per ĉast' plenigu.

Donu vivon puran,
vojon plej sekuran.
Montru via filo
sin en ĝoja brilo.

Al Di-Patro gloro,
al la Fil' honoro
kaj al la Spirito
laŭdo kaj konfido.

Ave, maris stella (Rössler) Himn

Mara stel', saluton,
Dipatrino ĉarma,
ĉiam virgulino,
sava pord' ĉiela!

Prenis vi AVE-on
el anĝela buŝo.
Ŝirmu nin en paco.
Ŝanĝu EVA-nomon.

Ŝiru ŝuld-katenojn.
Lumu al blinduloj.
Niajn misojn pelu.
Ĉion bonan petu.

Montru vin patrino.
Per vi preĝojn prenos
Li, por ni naskita,
propra-vole via.

Virgulin' elstara,
inter ĉiuj milda,
nin, el ŝuld' savitajn,
faru ĉastaj, bonaj.

Vivon donu puran.
Gvidu nin sekure,
ke Jesuon ĝoje
vidu ni por ĉiam.

Laŭd' al Di', la Patro,
Krist', la Fil' altega,
la Spirito Sankta:
Triunuo glora.

Barnabæ clarum Himn

Festas la venkon ni de Barnabaso,
kiu ekbrilas per ĉiela krono,
postkiam li por Krist' kaj ties gloro
multon suferis.

Kampon li vendas por komuna bono,
montras, ke fido vivas per la amo,
helpas ke nova gent', la kristanaro,
gaje ekfloras. (Ago 4,36-37)

Ĝoje ekkonas li la grandan Paŭlon,
petas, instigas, helpas, kunlaboras,
traas kun li, laŭvole de l' Spirito,
multe da landoj.

Multajn fervore gvidas li al Kristo.
Multajn li paŝtas sen sin mem domaĝi.
Fine li donas sian ruĝan sangon,
gajnas la palmon.

Per liaj preĝoj, Dio, Vi donacu,
ke ni persistu sur la voj' de l' savo,
ĝis en eterna dom' al Vi ni kantu
kantojn de laŭdo.

Beata cæli gaudia Himn

Beataj ĝojoj de l' ĉiel',
abunde jam plenigas vin,
premi', ĉar Kriston kun fidel'
vi sekvis, konfesante Lin.

Ni devas vivi en ekzil',
des pli sin verŝas nia laŭd'
per kant' al vi en Dia bril'.
Al ĝi sin klinu via aŭd'.

La am' de Krist' instigis vin
la krucon porti kun dolor'.
Senlace vi obeis Lin
en karitato, kun fervor'.

Nek art' vin tuŝis de l' demon',
nek mond-delogo nek malam',
kun Krist' vivante nur al bon'
vi migris inter steloj jam.

Vi, kiuj vivas nun en glor',
proksimu do al ĉiuj ni.
Ni arde strebas kun fervor'
vivadi kiel vivis vi.

La Triunuon gloru ni,
petante, ke nin el malhel'
per via pet' konduku Di'
pro Sia mildo al ĉiel'.

Beata Dei genetrix Himn

Hodiaŭ ni, ho Di-Patrin',
naskiĝ-memore festas vin.
Ĉar iĝis vi de l' Lum' aŭror',
gefiloj ni de l' Dia glor'.

El reĝ-davida famili',
el nobla trunk', ekfloris vi,
nobela ne pro patra bril',
sed pro la digno-plen' de l' fil'.

De nova gento vi Patrin',
ĉar via fil' elektis nin
popolo sankta, paŝtistar',
pastraro reĝa, kristanar'.

Maria, vi rigardu nin:
Jen ni kun arda kor-inklin'
aspiras, for de l' pek-malhel',
la Dian lumon de l' ĉiel'.

Al Dio sonu nia glor'.
Li vin alprenis kun honor'
al Sia lum', al Sia vid'
ĉe l' reĝa tron' de l' Davidid'.

Beata nobis gaudia Himn

Denove en la kur' de l' jar'
nin movas pentekosta ĝoj'.
La Di-Spirit' briligas nun
la korojn de la disĉiplar'.

En form' de langoj el la alt'
sendatas vibra Dia lum',
donatas lerto por la vort',
fervoro por la karitat'.

Forfalas lingvo-barier',
aŭskultas ĉiuj kun admir';
la Liaj plenas ne de most',
sed de la Sankta Di-Spirit'.

Finiĝas nun la Paska temp',
la kvindek tagoj de la sav',
kaj festas, kun rikolto-dank',
la donon ni de l' Dekalog'.

Ho pia Dio, kun ador'
vizaĝ-al-tere petas ni:
Malsupren sendu de l' ĉiel',
la sep donacojn de l' Spirit'.

Vi nin sanktigis en profund':
Plenigu nin per Via grac'.
Pardonu, kion pekis ni.
Kvietajn tempojn donu Vi.

La Patron koni helpu nin
kaj intimiĝi kun la Fil';
Spirito el-ambaŭa, Vin
kredadu ni en ĉiu temp'.

Beate (Beata) martyr, prospera Himn

Feliĉa estu, (martirin') ho martir'
en tiu ĉi triumfa tag',
en kiu Di' pro via sang'
ornamis vin per venko-kron'.

Ĉi tago el la mond-mallum',
el mort-kondamno kaj tortur'
vin levis al ĉiela glor',
por ke en Krist' jubilu vi.

Vi kune kun la anĝelar'
brilegas nun en blanka rob'
lavita en river' de sang'
de vi, fervora atestant'.

Ĉeestu nin. Porpetu, ke
orelon Sian klinu Krist'
al ni, la Liaj, por prosper',
ne punu nin laŭ nia pek'.

Vi intervenu en ĉi temp'
por ni ĉe Kristo pri favor':
Li levu nin el kulpo-prem',
indulgon donu Li al ni.

Honor' al Di', la Patro, nun,
la Filo kaj la Paraklet',
al Dio, kiu kronis vin
eterne en la hal' de l' glor'.

Cæli Deus sanctissime Himn

Plej sankta Dio de l' ĉiel',
per blanka fajro pentras Vi
la brilan centron de l' zenit',
per multaj lumoj garnas ĝin.

Vi kreis en ĉi kvara tag'
la flamo-radon de la sun',
la lunon, por ke migru ĝi
laŭorde sub la stel-orbit'.

Lumaĵojn ambaŭ donis Vi,
informi nin pri temp' kaj jar':
la granda regu super tag',
la malpli granda super nokt'.

Prilumu nin en kor-profund',
sordidon viŝu for de l' mens',
konduku nin el ŝuld-katen',
el kulpo-ŝarĝo al liber'.

Al Vi, ho Patro, estu glor'.
Kun Via sam-substanca Fil'
kaj kun la sankta Paraklet'
Vi regas nun kaj en etern'.

Cælitum, Ioseph Himn

Sankta Jozef', ornam' de l' ĉieluloj,
firma esper' pri nia vera vivo,
mondo-kolono, aŭdu kun favoro
kion ni kantas.

Vin, Davidido, faris Di' fianĉo
de l' Vigulin' kaj volis vin nomiĝi
patro de l' Vorto, tiel vi servanto
iĝis de l' savo.

Vi la Savanton en la stal' kuŝantan,
kiun profetaj kantoj antaŭdiris,
kiel l' unua, kune kun Maria,
ĝoje adoris.

Di', Reĝ' de l' reĝoj, estro de l' ter-globo,
Li, antaŭ kiu tremas la infero,
kiun ĉieloj kliniĝante servas,
al vi obeis.

Laŭdon senfinan al la Triunuo!
Di', kiu vin distingis per honoroj,
donu al ni pro vi beatan vivon,
ĝojon eternan.

Candor æternæ Himn

Bril' beno-plena de l' eterna Dio,
Krist' pardonema, lumo Vi kaj vivo,
por nin sanigi Vi al ni aperas,
pordo de l' savo.

Nun al la tero kantas la anĝeloj
himnon ĉielan pri erao nova,
gloron al Di', al ni, la homa gento,
ĝojon kaj pacon.

Eta Vi kuŝas, Reĝ' de l' universo,
frukto de l' sankta, pura Virgulino,
Kristo, jam estru Vi la tutan mondon,
ĉiam aminda.

Unu el ni, naskiĝas Vi en karno,
por ke ni havu hejmon en ĉielo;
Vi nin novigu, tiru nin per ŝnuroj,
ŝnuroj de amo.

Jen nia ĥoro kantas jubilante
en kunuleco gaja de l' anĝeloj,
Krist', kun la Patro kaj la Dia Amo,
kantojn de laŭdo.

Celsæ salutis gaudia Himn

Kun ĝoj' la tuta kredular'
jubilu pro la glora sav':
Jesu' la princon de la mort'
nuligis por redempti nin.

Kun palmo-frondoj sur la voj',
kun branĉoj de oliva arb',
la hom-amas' per laŭta kri'
hosanas al la Davidid'.

Renkonte kuru ankaŭ ni
al Li, la plej supera Reĝ'.
Ni kante gloru Lin kun ĝoj
svingante palmojn antaŭ Li.

Kaj kiam glitas nia paŝ',
Li kun favoro levu nin.
Pro tio ni en ĉiu temp'
Lin benu per ŝuldita dank'.

Al Di', la Patro, estu glor',
al Lia ununura Fil',
kaj al la sankta Paraklet',
hodiaŭ, ĉiam, en etern'.

Certum tenentes ordinem Himn

La tag' progresas kun rapid'.
Rigardu supren ni al Di'.
Triope riĉa Li je am'
nin movu al konvena ag'.

Sin donis en ĉi tiu hor'
al ĉiuj Siaj la Spirit';
do ankaŭ nin plenigu Ŝi,
ke estu ni por Ŝi loĝej'.

Kaj sekve laŭ la Dia ord'
en Ŝia bril' progresu ni.
Ornamis Dio nin per grac',
eternan ĝojon donos Li.

Nun estu al la Patro glor',
al Krist' Jesuo, Lia Fil',
kaj al la sankta Di-Spirit',
estonte, ĉiam, en etern'.

Chorus novæ Ierusalem Himn

Jerusalem', ho nova urb',
per novaj himnoj kantu vi
kun dolĉa son', el sobra kor',
en festa ĥor', kun paska ĝoj'.

Leono venkis kontraŭ drak',
kaj kontraŭ morto venkis viv'.
Mortintojn ĉiujn vokas Krist'
per klara voĉ' al Sia glor'.

Tartar' redoni devas nun
la predon, kiun glutis ĝi.
Kaj kiuj kaŭris en karcer'
liberaj sekvas al Jesu'.

Triumfas Li en Dia splend',
glorinda tra la univers'.
La unu Dian Regnon Li
konstruas el ĉiel' kaj ter'.

Ni, legiar' de l' Dia Reĝ',
al Li sopiras kun kantad':
Palacon Sian faru Li
al ni patrujo por etern'.

Vi estu do por nia mens',
Jesu', ĉiama paska ĝoj'.
Vi naskis novaj nin el grac':
triumfi igu nin kun Vi.

Al Vi, Jesuo, estu glor',
post Via venko brilas Vi
kun Viaj Patro kaj Spirit',
tra ĉiuj tempo kaj eon'.

Christe, cælorum Himn

Krist', kiu bene tronas enĉiele,
viv' de l' sanktuloj, vojo, sav', espero,
volu akcepti, kion ni oferas:
kanton de laŭdo.

Vin ĉiam benas ĥoroj de l' anĝeloj
en la sublimaj altoj de l' ĉielo,
same sanktuloj ĉiuj vin ornamas
per siaj laŭdoj.

Per la meritoj de la Virgulino
kaj de l' aliaj piaj beatuloj
punon meritan Vi de ni retenu;
gvidu al savo.

Donu, ke ni surtere Vian laŭdon
tiel celebras, ke ni ĝin daŭrigi
rajtas ĉiele, al la Trinitato
himnojn kantante.

Christe, cælorum Domine Himn

Ho estro de l' ĉieloj, Krist',
savanto granda Vi de l' mond',
Vi liberigas ĉiujn nin
el morto-sort' per Via kruc'.

Donacas Vi al ĉiu gent'
misteron sanktan, ja Vin mem.
Kun preĝoj do ni petas Vin:
Ĉi donon gardu Vi en ni.

Senkulpa, milda Di-Ŝafid',
donita kiel pek-ofer',
en Via sango lavas Vi
la robojn de la sanktular'.

Vi levas ĉiujn el Ŝeol',
pagante per la propra korp',
kunprenas ilin al ĉiel',
ke ili ĉiam laŭdu Vin.

Kaj al ilia nombro, Krist',
Vi alkalkulu ankaŭ nin.
Ĉar el popoloj ĉiuj Vi
nin faris sankta Di-popol'.

Christe, cunctorum dominator alme Himn

Krist', estro alta Vi de ĉiuj gentoj,
jen ni, kantante en ĉi sankta halo,
festas kun ĝojo laŭ la kur' de l' jaro
nun jubileon.

Ĉi loko estas hal' de l' granda Reĝo,
pordo aperta al ĉiela gloro,
kiu akceptas ĉiujn, kiuj serĉas
vivo-patrujon.

Ĉi dom' kolektas Vian Di-popolon,
kiu celebras Viajn sakramentojn,
ĝis en ĉiel' per Vi, eterna nutro,
ĉiuj ni vivos.

Ni Vin petegas, Dio, Vi favoru
super la Viaj, ilin Vi konduku,
kiuj kun amo festas kaj kun ĝojo
templo-konsekron.

Laŭd' estu sama al la sankta Patro
kaj al la Filo, Reĝo kaj Savanto,
al la Spirito tra la tuta mondo:
gloro eterna.

Christe, cunctorum sator et redemptor Himn

Vi ĉion semas, Kristo, kaj redemptas,
regas la astrojn, regas teron, maron,
ĉiujn pardonu, kiuj Vin prikantas
laŭdojn himnante.

Gemojn Vi kaŝas en fragilaj vazoj,
fortojn Vi donas al virinoj feblaj,
kore pudoraj; ilin Vi nun faras
klare triumfi.

Kvankam teneras ili kun sentemo,
prioritaton de l' merit' Vi kronas,
ilin loĝigas en la Dia Regno
alte, senfine.

Virt' kaj honoro estu al la Patro,
laŭd' al la Filo kun solena kulto,
same potenco al la Sankta Spiro
nun kaj eterne.

Christe, lux vera Himn

Krist', vera lumo, vivo kaj boneco,
ĝojo de l' mondo, senmezura pio,
Vi nin vivigis, savis nin el morto,
per Via sango.

Vin ni petegas: Plantu en la menson
semojn de l' fido, de l' esper' kaj amo.
En Via lum' ni pli kaj pli inklinu
al karitato.

Lontane fore restu la Satano,
kiun frakasis Vi per Viaj fortoj.
Nin la Spirito, kiun Vi elsendis,
helpe asistu.

Ho, estu glor' al Di', l' eterna Patro,
estu honor' al Krist', la Dia Filo,
same ador' al Dio, la Spirito,
nun kaj eterne.

Christe, pastorum Himn

Krist', de l' paŝtistoj kapo Vi kaj estro,
vidu: ĉi pastron ni hodiaŭ festas.
Pie ni psalmas kaj laŭorde kantas
himnon kun laŭdoj.

Por ke sanktiĝu sur la tuta tero
Via ŝafaro, kiun paŝtis Petro,
tiun ĉi papon vokis Vi plej supren,
regi la gregon.

Ĉi episkopon unktis la Spirito
per sankta krismo, per sepopa dono,
por ke per forta mano li defendu
Vian ŝafaron.

Ĉi sacerdoton, kiun Vi elektis,
faris servanto Vi de l' Di-popolo,
preta helpanto, saĝa kondukanto,
bona nutranto.

Li instruisto estis kaj ekzemplo,
lum' al blinduloj, help' al mizeruloj.
Por nepre savi kelkajn, li fariĝis
ĉio al ĉiuj.

Krist', Vi premias per merita krono
Viajn sanktulojn: Helpu, ke ni vivu
laŭ ĉi mentoro, kaj similan celon
fine atingu.

Laŭd' estu sama al la sankta Patro
kaj al la Filo, Reĝo kaj Savanto,
al la Spirito tra la tuta mondo:
gloro eterna.

Christe, precamur adnuas Himn

Ni petas, Kristo: Diru jes
al niaj preĝoj kun favor';
por ke la maljustec' de l' mond'
nin ne retenu fidi Vin.

Ne pensu ni kun malpiec',
malgrand-anime, kun envi'.
Anstataŭ venĝi venku ni
malbonan ĉion per la bon'.

El nia koro restu for
orgojlo, fraŭdo kaj koler',
avaro ĉefe kaj avid',
en kiuj fontas ĉiu mav'.

Sincera estu nia am',
ligita al konstanta pac'.
La ĉasto estu sen difekt',
ne ŝanceliĝu nia kred'.

Al Vi, Jesu', plej pia Reĝ',
al Vi, ho Patro, estu glor',
al Vi, Spirito, Paraklet',
honor' eterne kaj ador'.

Christe, qui lux es et dies
Christe, qui, splendor et dies Himn

Vi, Kristo, estas hela tag',
la nokton rompas Via glor'.
Vi nin prilumas, Lumo-Di',
per brilo de ĉiel-favor'.

Ĉi tiun nokton, bona Di',
Sinjoro, ŝirmu nin en grac';
rifuĝo estu Via sin':
nin trankviligos Via pac'.

Ne nin delogu la malbon',
ne nin premegu la perfid',
la korpon kaj l' animon do
ne kulpaj trafu Via vid'.

Dum membroj dormas en ripoz',
Vin atentadu nia kor'.
Jen ni, fidanta Vin popol':
nin forte ŝirmu kun fervor'.

Servantojn rememoru nun,
savitajn per la sanga fort'.
Per Via kruc' firmigu nin
baptitajn ja al Via mort'.

Ni danku, Patro, Fil', Spirit',
por noktaj horoj de trankvil';
kiam nin kaptos morto-nokt',
konduku nin al gloro-bril'.

Christe, redemptor omnium Himn

Ho Krist', Savanto de l' homar',
unika el la Patro Vi
naskiĝis antaŭ ĉiu temp'.
Ho kiom grandas ĉi mister'!

Vi, lum' el lumo, Di' el Di',
de ĉiuj ĉiam Vi esper'.
Servantoj Viaj tra la mond'
petegas Vin: elaŭdu nin.

Memoru, Kristo, Sav-aŭtor',
ke naskiĝante venis Vi
en homa karno kaj figur',
infan' el ĉasta Virgulin'.

Atestas ĉi solena tag',
elstara tag' de l' tuta jar',
ke venis el la Dia tron'
Vi mem surteren, nia sav'.

Ĉiel' kaj ter', aer' kaj mar'
kun sia tuta loĝantar'
al Tiu, kiu sendis Vin,
jubile kantas, laŭdi Lin.

Kun ili ni, per Via sang'
savitaj, volas glori Vin
en tiu ĉi kristnaska tag'
per himno nova, kuna kant'.

Vi, kiun naskis Virgulin',
glorata estu, Krist' Jesu',
kun Di', la Patro kaj la Spir',
ĉi-tage, ĉiam, en etern'.

Christe, splendor Patris Himn

Kristo, bril' de l' Patro,
virga Di-patrino',
kaj Jozef', zorganto:
Sankta Familio!

Brilas via domo,
kie virtoj floras,
kaj el kiu venis
Li, la graco-fonto.

Kun mireg' anĝeloj
la Di-filon vidas
kiel sklav' naskitan,
servi la servantojn.

Kun humil', Jozefo,
vi ordonojn donas,
kune kun Maria
servas vi al ambaŭ.

Pli ol pompaj haloj
ĉi modera domo
brilas, kie kreskis
Krist', la sav' de l' mondo.

Krist', Patrin', Jozefo!
Estu niaj domoj,
laŭ model' de l' via,
graco-trezorejoj.

Vin, Jesu', ni laŭdas.
Via familio
helpu nin ĉielen,
kiel ni esperas.

Christus est vita Himn

Krist', mem la vivo, venis en la mondon,
portis suferojn, neniigis morton,
sidas denove dekstre de la Patro,
regas de supre.

Kiel unua sekvis Lian sorton
sankta Stefano, plena de l' Spirito,
vidis malfermaj la ĉielajn pordojn,
glore eniris.

Hajlo da ŝtonoj rabas lian vivon,
tamen, el ama koro, kiel Kristo,
li surgenue por la malamikoj
petas kompaton.

Vin ni petegas, ho martir' unua,
kuncivitano de l' ĉielaj aroj,
kunheredanto de l' eterna lumo:
Sendu favorojn.

Ni kun la ĥoro de l' martiroj kantu
laŭdon kaj gloron al la Triunuo,
kiu Stefanon post batalo bona
kronis per laŭroj.

Claro paschali gaudio Himn

Per klara paska sun-radi'
la mond' ekbrilas nun kun ĝoj'.
La apostoloj spertas Lin
vivanta, kredas kun ador'.

«Leviĝis Kristo! Vivas Li!»,
atestas ili al la mond'.
La vundoj montras sin en bril',
la korpo en mil-suna klar'.

Plej pia Reĝo, Krist' Jesu',
hejmiĝu Vi en nia kor',
por ke la laŭdon kantu ni
al Vi laŭdece tra eon'.

Vi estu do por nia mens',
Jesu', ĉiama paska ĝoj'.
Vi naskis novaj nin el grac':
triumfi igu nin kun Vi.

Al Vi, ho Kristo, estu glor'.
Vi, post detruo de l' infer',
irigis nin al lum' kaj viv'
porpete de l' apostolar'.

Concito gressu Himn

Ho Virgulin', de Di' patrin' farita,
vi senprokraste iras tra la montoj,
ke al patrino olda vi kun amo
verve asistu.

Kiam ŝi aŭdas vian salutadon,
saltas pro ĝoj' l' infan' en ŝia ventro.
Ŝi vin ekkonas de l' Sinjor' patrino,
nomas benata.

Via anim' altigas l' Eternulon,
via spirit' en via Di' ekĝojas,
ĉar Li rigardis vian humilecon,
faris grandaĵojn.

Jen ekde nun vin gloros ĉiuj gentoj,
ĉiuj popoloj nomos vin feliĉa.
Dio memoris Sian korfavoron,
montris Sin forta.

Kriston vi portis, ĉiam vi donacas,
do vi al ni alportu Lian savon,
ke ni kun vi la altan Triunuon
kante altigu.

Conditor alme siderum Himn

Vi, kies verk' la univers',
de l' Viaj Vi eterna lum',
de ĉiuj, Kristo, Vi Savant':
Ni petas Vin, elaŭdu nin.

Kompata pri l' pere-danĝer'
pri l' mort-destino de l' eon',
la mondon lacan savis Vi,
rimedon donis kontraŭ pun'.

Dum mond' sin turnis al vesper',
Vi, kvazaŭ sun' el sia tend',
eliris el la pura ĉel'
de l' virgulino kaj patrin'.

Pro Via forto kaj potenc'
genue ĉiu klinas sin,
enĉielul' kaj surterul',
Vin konfesante kun humil'.

Vin, Sankta, fide petas ni,
juĝant' venonta de l' eon':
De ni retenu en ĉi temp'
l' obusojn de la malamik'.

Al Vi, fidela reĝo, Krist',
al Via Patro estu glor',
kaj al la parakleta Spir',
tra ĉiu tempo kaj eon'.

Consors paterni luminis Himn

Ho Krist', kunul' de l' Patra lum',
Vi mem de l' lumo lum' kaj tag',
la nokt-mallumon rompas ni
per kantoj, petegante Vin.

Tenebrojn prenu el la mens',
demonajn bandojn ĉasu for,
nin liberigu de dormem';
pigrem' ne superŝutu nin.

Tiele Vi indulgu, Krist',
al Via tuta fidular',
kaj kion himne kantas ni
per psalmoj, tion donu Vi.

Al Vi, ho Krist', plej pia Reĝ',
kun Via Patro, estu glor',
kaj kun la Sankta Paraklet',
tra ĉiu tempo, en etern'.

Corde natus ex Parentis Himn

El la Patra kor' naskita
antaŭ mondo, antaŭ temp',
Li, la Alfo kaj Omego,
Li, la fonto kaj la fin'
de l' estanta, de l' estinta,
de l' estonta, post futur':

Li sin per kadukaj membroj
vestis, per mortonta korp',
por nin savi de l' heredo
pereiga de Adam',
de l' detrua leĝ' de morto,
de l' profundo de Tartar'.

Ho beata, kiu venis
el la sin' de l' Virgulin'!
Ŝi, graveda de l' Spirito,
portis bebon, naskis Lin.
Kaj la knabo sin elmontris
redemptor' de l' tuta mond'.

Viziuloj antaŭsente
en pratemp' prikantis Lin.
Lin la paĝoj de l' profetoj
antaŭdiris kun fidel'.
Jen la Promesit' ekfulmas.
Kune ĉio laŭdu Lin.

Gloron per bel-sonaj voĉoj
al la Patro donu ni.
Laŭdon ni al Kristo kantu,
kiun naskis Virgulin'.
Levu gloro sin eterna
al la fama Paraklet'.

Crux, mundi benedictio Himn

Ho kruco, ben' de l' tuta mond',
espero, certa elaĉet',
antaŭe trabo de l' gehen',
nun klara pordo de l' ĉiel',

Per vi levatas Krist' ofer',
por ke Li tiru nin al si.
Atakas vin la princ' de l' mond',
ne propran trovas li en vi.

Al Vi, ho Patro, estu glor',
al Vi, Spirit', al Vi, Jesu'.
Vi donas, ke plenigas nin
la venk' de l' kruco plu kaj plu.

Dei fide, qua vivimus Himn

Fidante Dion vivas ni,
kredante ĉiam kun esper'.
Nin graco movas, karitat',
al Kristo kanti kun glorad'.

Je l' tria hor' la Di-Ŝafid'
gvidata al la pasion'
la kruco-trabon portas mem,
la ŝafojn savi el perdiĝ'.

Liberaj do per Lia far'
subiĝe preĝas ni al Li:
Li prenu el ĉi tiu mond'
nin, kies ŝuldojn pagis Li.

Nun estu al la Patro glor',
ador' al Kristo, Lia Fil',
honoro al la Di-Spirit'.
Ho Triunu', favoru nin.

Deus, creator omnium Himn

Kreint' de l' kosmo, Eternul',
Vi mem la ordo de l' stelar',
Vi mem la hel' de nia tag',
Vi la ripoz' de nia nokt',

ke forton novan gajnu ni
por niaj membroj, nia mens',
por ke ne restu ni en lac',
nek tristo premu nek angor'.

Pro tago ĉi ni dankas Vin,
al ni ĝin donis Via grac'.
Al Via gloro levas nun
vesperan himnon ni laŭ vot'.

Al Vi malfermas sin la kor',
Vin kante benas nia voĉ',
humile servas la spirit'
al Vi kun amo kaj ador'.

Nun la profunda nokt-malhel'
finiĝon metas al la tag';
sed per la kredo, sen obskur',
heliĝos nia nokt' en bril'.

Al Vi, ho Patro, estu glor',
al Vi, ho sam-substanca Fil',
al Vi, Spirito, Paraklet',
reganta ĉiam, en etern'.

Deus de nullo veniens Himn

Vi, kiu venas el neni',
Vi, kiu estas Di' el Di',
kaj Vi, el ambaŭ, same Di':
por helpi venu Vi al ni.

Vin celas nia kor-dezir',
pri Vi ni ĝemas kun sopir',
gajeco Vi sur nia voj',
Vi, nia amo, nia ĝoj'.

Vi, Patro, ĉies origin',
Vi, Kristo, fil' de l' Virgulin',
kaj Vi, Spirito sankta, Di':
Nin regu en kaj ekster ni.

Por ĉiam restu en memor'
la faroj de la Di-favor':
La hom', farita el argil',
savitas per la sang' de l' Fil'.

Vi, unu Dio, kreis nin,
Vi, am' de Krist', rekreis nin.
Vi tiam amis en sufer':
Hodiaŭ amu per prefer'.

Al Vi, triunu sankta Di',
la regno kaj la imperi',
potenco, forto, paco, glor',
honoro, laŭdo kaj ador'!

Deus, qui cæli lumen es Himn

Ho Dio, lumo de l' ĉiel',
etendas Via patra man'
kaj Via klara dekstra brak'
la firmamenton, tenas ĝin.

Aŭroro ekpaligas jam
la stelojn sub ĉi firmament'.
Nebul' sin levas for de l' ter',
kaj ĉio baptas sin per ros'.

La noktaj ombroj fuĝas for,
tenebroj cedas antaŭ lum',
la stel' matena, tip' de Krist',
la tagon vekas nun el dorm'.

La tag' de l' tagoj estas Vi,
Vi mem la lum' de nia lum',
ho ĉiopova Triunu:
en tri personoj unu Di'.

Genu-fleksante kun ador'
al Vi, ho Patro, kantas ni,
al Vi, Savant', al Vi, Spirit',
al Via laŭdo en komun'.

Deus, qui claro lumine Himn

Ho Di', el Via klara lum'
al ni aperas ĉiu tag'.
Dum klinas sin la tag' al fin',
ni petas Vin pri Via glor'.

Jam paŝas al subir' la sun',
kaj baldaŭ venos la vesper',
envolvos en tenebron ĝi
la mondon laŭ natura ord'.

Plej alta Dio, aŭdu do,
ni, lacaj pro la tag-labor',
servantoj Viaj, petas Vin:
Ne premu ombroj nin de l' nokt',

por ke en nia lasta tag'
ne estu nigra nia mens',
sed sub la ŝirm' de Via grac'
prosperan lumon vidu ni.

Al Vi, ho Patro, estu glor'.
Kun Via sam-substanca Fil'
kaj kun la sankta Paraklet'
Vi regas nun kaj en etern'.

Deus, tuorum militum Himn

De l' Viaj, Dio, sort' kaj kron',
premi' de ĉiu batalant'!
Pri ĉi martiro/Pri l' martirino himnas ni.
Absolvu nin de ajna pek'.

Delogojn de kaduka mond',
amuzojn, kiuj nocas nur,
rebatis li/ŝi kun plena prav',
ĉielajn ĝojojn gajnis li/ŝi.

Kun fort' li/ŝi staris en sufer',
kun persisteco en tortur'.
Verŝata estis lia/ŝia sang',
donita estas glor' al li/ŝi.

En ĉi martir-triumfa tag'
kun lia/ŝia peto preĝas ni:
De ni, subuloj, milda Di',
damaĝan ĉion pelu for;

ke partoprenu ankaŭ ni
en lia/ŝia vivo, lia/ŝia sort',
kaj kune kun la sanktular'
ni ĝoje tronu en ĉiel'.

Nun estu laŭd', eterna glor',
al Vi, ho Patro, kun la Fil'
kaj kun la sankta Paraklet',
tratempe kaj sen ajna fin'.

Dicamus laudes Domino Himn

Nin vokas al la meza preĝ'
la sesa horo de la tag'.
Fervore pretu la spirit'
laŭd-kanti nun al nia Di'.

Ĉi tiun horon Krist' Jesu',
Ŝafido Paska, Dia Fil',
surkruce pendis en mallum',
oferis Sin por nia sav'.

Dum la malhel' de l' sun-eklips'
la vera Sun', la Sun' de l' mond',
pli hele brilis ol la lum',
kaj superŝutis nin per grac'.

Glor' al la Patro kaj la Fil'
kaj al la sankta Di-Spirit';
samkiel prae en komenc',
tiele nun kaj en etern'.

Diei luce reddita Himn

Je l' frua lum' de l' nova tag'
el danka kor' al Dia glor'
per gaja voĉo kantas ni,
atestas pri Jesuo Krist',

per kiu ĉion kreis Di',
ordonon donis al la mond',
ke nokt' kaj tago sekvu sin
alterne laŭ eterna leĝ'.

Vi, de l' kredantoj vera lum',
libera de ĉi monda leĝ',
sen ajna nokto, sen altern',
eterna nura brila tag'!

Donacu, Patro sen obskur',
ke dum la tuta tago ni
al Kristo plaĉu en la plen'
de l' hela, klara Di-Spirit'.

Dies ætasque ceteris Himn

Pli sankte brilas tiu tag'
ol ĉiu tago de l' semajn':
la tag' de Via releviĝ',
l' unua tag' de nia sav'.

Leviĝu ni kun Vi, Jesu',
kun Vi ni iru al la viv',
ne tenu nin la dua mort',
ĉar Vi nin gvidis al liber'.

Kaj kiam Vi revenos sur
la nuboj, je la granda tag',
al Vi renkonte voku nin,
kaj estu, Kristo, nia viv'.

Vizaĝon Vian vidu ni,
ekkonu Vin laŭ Via ent',
transfiguriĝu al estad'
en Via vera dolĉa lum'.

Al ni, unktitaj de l' Spirit',
la Patran regnon donos Vi,
ĝojigos, Kristo, per Vi mem
eterne nin en Dia glor'.

Dies iræ (nokte) Himn

Tag' alvenos de kolero,
cindre diseriĝos tero
laŭ profeto-vorta vero.

Kia do tremado estos,
kiam la juĝist' majestos,
ĉiujn per rigor' molestos.

Tubjo ĵetos strangan sonon,
skuos tomban regionon,
puŝos ĉiujn antaŭ tronon.

Morto kaj naturo miros,
kiam hom' el tombo iros,
al juĝist' respondon diros.

La juĝist' kun libro venos,
kiu ĉion ene tenos,
kio mondon pun-ĉagrenos.

Por la juĝo li eksidos,
kaŝitaĵojn Li ekvidos,
Li pri ĉiu far' decidos.

Ho majesta Triunuo,
min konduku al la ĝuo
de l' eterna vivo-fluo.

Dies iræ (matene) Himn

Kion diros mi mizera?
Kie propetant' sincera?
Tremos eĉ virtulo vera.

Reĝo de altec' terura,
savas Vi pro graco nura,
savu min, am-fonto pura.

Vi ja serĉis min ĝis sveno,
savis min per kruc-ĉagreno:
Ne vaniĝu tia peno!

Konsciiĝu, Filo Dia:
Kulpas mi pri vojo Via.
Gardu min je tago tia.

Vi juĝanta kun rigoro,
min pardonu pro favoro
antaŭ la verdikta horo.

Min ĝemigas abomeno,
kulpe ruĝas la mieno:
Di', indulgu min per beno.

Ho majesta Triunuo,
min konduku al la ĝuo
de l' eterna vivo-fluo.

Dies iræ (vespere) Himn

Al Maria Vi pardonis,
savon al krimul' proponis,
eĉ al mi esperon donis.

Mia preĝ' ne indas famon,
sed Vi, bona, montru amon,
pelu for eternan flamon.

Post mutigo de l' damnitoj,
post punad' per flam-ekscitoj
voku min kun virt-spiritoj.

Inter ŝafojn Vi min metu,
inter kaprojn ne forĵetu;
dekstra flanko por mi pretu.

Mi petegas Vin kun klino,
cindre pentas mia sino:
zorgu do pri mia fino.

Jen la tago de la ploro:
el la cindro kun angoro
hom' leviĝos por la juĝo.
Estu, Dio, do rifuĝo.

Ho majesta Triunuo,
min konduku al la ĝuo
de l' eterna vivo-fluo.

Kaj en mia lasta hor'
gvidu min al Via glor'. Amen.

Doctor æternus Himn

Krist', honoratas Vi doktor' eterna,
leĝojn de l' savo Vi al ni malfermas.
Prave ni kredas, ke Vi sola havas
vortojn de l' vivo.

Vin ni alvokas, ho paŝtisto bona.
Vi de l' ĉielo zorgas, ke la vorto
ĉiam fidindu en la eklezio:
lum' por la mondo.

Vi mem donacas eklezi-doktorojn,
stelojn brilantajn en ornam' de oro,
kiuj proponu kaj al ni klarigu
dogmojn por vivi.

Vin tial laŭdu, Majstro, niaj kantoj.
Vi la mirindajn bonojn de l' Spirito
per ĉi doktoroj verŝas, ke potence
lumo ekbrilu.

Kiun ni festas, tiu nun porpetu,
ke Vi irigu nin tra ĉarma lumo,
ĝis ni adoros Vin en lumo-pleno,
himnojn kantante.

Dulce fit nobis Himn

Ho, kiel ĉarme, pensi pri la simpla
dom' nazareta, ĝia stil' modesta;
kiom utile, kanti pri l' kaŝita
viv' de Jesuo!

Vi, ho Jozefo, kun eduka arto,
vidas Jesuon iĝi plen-kreskulo,
faras volonte lin meti-kunulo,
servas humile.

Pia patrino por la Dia Filo,
por la fianĉo bona fianĉino,
por ĉiuj lacaj preta helpantino,
Vi, ho Maria.

Vi, kiuj konas nian vivo-penon,
milde rigardu ĉiujn mizerulojn,
kaj la apogon, kiun ili petas,
donu bonkore.

Laŭdon al Vi, Jesuo, kaj honoron!
Sanktan ekzemplon donas Vi de l' vivo.
Vi kun la Patro kaj la Spir' favora
regas eterne.

Dulci depromat carmine Himn

Kun dolĉa kant' la Di-popol'
aranĝu solenaĵojn nun
je l' glor' de tiu ĉi virgin'
brilanta en ĉiela alt'.

Tiame ŝi liberis jam
por laŭdi Kriston kun fervor',
hodiaŭ ŝi prikantas Lin
feliĉe en la sanktular'.

Malvirton de l' malforta karn'
ŝi forte venkis per pudor',
ignoris pri delog' de l' mond',
kaj sekvis post la spur' de Krist'.

Ho Kristo, gvidu nin per ŝi,
nin gardu kontraŭ malamik',
korektu, kion pekis ni,
kaj dotu nin per virto-plen'.

Vi, kiun naskis Virgulin',
glorata estu, Krist' Jesu',
kun Di', la Patro kaj la Spir',
ĉi-tage, ĉiam, en etern'.

Dulcis Iesu memoria Himn

Jesuo, Via rememor'
feliĉon donas al la kor';
sed estas la plej dolĉa ĝu',
se restas Vi ĉe ni, Jesu'.

Aŭdiĝas ne pli milda son',
kantiĝas ne pli gaja ton',
ne plia estas ĝojigil'
ol Vi, Jesuo, Dia Fil'.

Al voj-perdint' Vi estas gvid',
sur Vin metiĝas ĉia fid',
al la serĉant' Vi estas cel',
por la trovinto bril-juvel'.

Esprimas ne parola fort',
klarigas ne skribita vort' –
spertint' nur venos al la sci',
kiel ĝojigas am' al Vi.

Jesuo, nia kor-feliĉ',
spirita lum', fontanta riĉ',
supera Vi anim-dezir',
la plej supera ĉarm-inspir'.

Sinjor', do estu nia ĝoj',
premio post surtera voj',
en Vi fundiĝu nia glor',
nun kaj en eterneca hor'.

Dum sacerdotum Himn

Dum ni hodiaŭ ĉi paŝtistojn gloras
feste, celebre, per solena kulto,
celas al Vi envere nia laŭdo,
Kristo, Ĉef-pastro.

Per Via dono povis niaj pastroj
gvidi popolojn sur la voj' de l' lumo,
paŝti per sanktaj moroj, kaj instrui
vortojn de l' vivo.

Ilin obstakloj ne deturni povis
for de l' trezoroj de l' kristana kredo,
ĉar tut-anime ili esperadis
bonojn futurajn.

Post kiam ili finis la laborojn
de ĉi fragila provizora vivo,
ili prenatis al ĉielaj tronoj,
sanktaj en paco.

Vin per plej alta gloro kaj adoro,
Reĝo de l' reĝoj, Di' el Dio vera,
laŭde celebru kio ajn ekzistas,
tra la eonoj.

Ecce iam noctis Himn

Vidu, la noktaj ombroj jam paliĝas,
ruĝe ekglimas lumo de l' aŭroro.
Ni do per pia voĉ' al Dio preĝu,
nia Sinjoro.

Li nin kompatu el profunda amo,
savon koncedu, kaj forpelu lacon,
pro Sia bono por eterne donu
al ni la pacon.

Dio la Patro, Filo kaj Spirito
tion al ni donacu kun favoro,
al kies laŭdo sonas en la mondo
kantoj de gloro.

En acetum, fel, arundo Himn

Jen vinagro, galo, kano,
dornoj, najloj, kraĉo-hont',
lanc' traboras molan korpon:
sanga tuj elfluas ond',
kie tero, mar' puriĝas,
tuta la kreita mond'.

Kruc' fidela, inter ĉiuj
arboj plena de majest',
senkomparaj frondoj, floroj,
fruktoj estas via vest':
kara ligno, karan ŝarĝon
portas vi por sav-atest'.

Fleksu, alta arb', la branĉojn,
kaj moliĝu, trunka dur';
malfortiĝu la rigoro,
kiun donis la natur',
por ke sur vi kuŝu milde
Dio en la reĝ-figur'.

Porti la elaĉetanton
de la ter' nur indis vi,
mergiĝantan mondon gvidi
el pere' al la patri',
ĉar la sango de l' Ŝafido
vin surverŝis en pasi'.

Al la Triunu' beata
estu do eterna glor',
sama estu al la Patro,
Filo kaj Spirit' ador':
Triunuon tiun laŭdu
l' universo pro honor'!

Ex more docti mystico Himn

Instruas nin mistika mor',
ke ni vivadu kun abstin'
en tiu ĉi karesma temp'
dum kvardek tagoj de fastad'.

La leĝo rekomendis ĝin,
profetoj poste kun emfaz',
kaj nun sanktigas Kristo ĝin,
kreint' kaj reĝ' de ĉiu temp'.

Moderaj, sobraj estu do
paroloj, manĝoj kaj trinkaĵ',
ŝercado ankaŭ kaj dormad';
kaj pli persiste viglu ni.

Ni gardu nin de ĉiu mav',
subfosas vagajn mensojn ĝi.
Tirana ruz' de l' Malamik'
ne loku sin en nia kor'.

Favoru, sankta Triunu',
Nin helpu vivi kun moder',
Vin servi, kiel servas Vi,
ke frukton donu Via don'.

Exsultet cælum laudibus Himn

Per laŭd' jubilas la ĉiel',
resonas ter' el plena ĝoj':
La apostolojn gloras ni
per sankta kanto kun solen'.

Juĝistoj justaj vi de l' temp',
kaj veraj lumoj vi de l' mond':
Kun votoj preĝas ni en kor',
subtenon petas. Aŭdu nin.

Ĉielan povon havis vi,
pri lig' decidi aŭ mallig':
Porpeto via helpu nin
el ĉiuj pekoj al liber'.

Al vi obeas ĉies sav',
al vi febleco kaj malsan':
El fiaj moroj savu nin,
redonu nin al virta viv',

ke, kiam venos la Juĝant',
Jesuo Krist', je l' fin' de l' temp',
Li faru partopreni nin
kun vi eterne en la ĝoj'.

Al Dio sonu glora laŭd':
Por nin instrui donis Li
la kredon de l' evangeli'
per vi, nin gvidi al ĉiel'.

Felix per omnes Himn

Tagon feliĉan ĉie tra la tuta mond'
festas hodiaŭ verve ni, la kristanar':
Petron, la roko, Paŭlon, elektita il',
du apostolojn, kiujn Krist' per sia sang'
sanktaj estigis, princoj de la eklezi'.

Du oliv-arboj en la sama Di-ĝarden'.
Par' da kandeloj, unu kandelabro nur.
Duo da astroj kunaj sub la firmament'.
Vi nin malligas forte de la pek-katen'.
Al ni malfermas vi la pordojn de l' ĉiel'.

Patro ĉiela, estro Vi de ĉiu temp'!
Filo eterna, frato nia kaj savant'!
Sankta Spirito, ŝtormo vi kaj fajra flam'!
Al Vi, Triunu', laŭdo estu kaj ador'
nun kaj eterne. Amen. Amen. A__men.

Fit porta Christi pervia Himn

La graco-plena pordo sin
malfermis nur por Krist', la Reĝ'.
Trapaŝis Li, nun restos ĝi
denove ferma en etern'.

Aperis Krist', la Dia Fil',
el ora hal' de l' Virgulin',
Fianĉ', Savant' kaj Mond-aŭtor,
hero' de Sia eklezi'.

Li de l' patrin' honor' kaj ĝoj',
de l' kristanar' esper' sen lim',
sekvanta roko en dezert',
abunda grac' de l' tuta ter'.

Jubilas kies ajn anim',
ĉar kiel sav' de ĉiu gent'
aperis la Regant' de l' mond',
redempti, kiujn kreis Li.

Al Kristo estu ĉiu glor',
la Patro Lin generis Di',
patrino virga naskis Lin,
fekundigita de l' Spirit'.

Fortem virili pectore Himn

Virinon fortan laŭdas ni
komune el fervora kor',
ĉar fama tra la tuta mond'
ŝi brilas en sankteca glor'.

De sankta am' vundita, ŝi
la kadukaĵojn de ĉi temp'
ignoris, kaj sur kruta voj'
transpaŝis supren al ĉiel'.

La karnon bridis ŝi per fast',
kaj nutris sian menson per
nutraĵo dolĉa de preĝad',
nun vivas en ĉiela ĝoj'.

De l' fortulinoj Vi la virt',
grandaĵojn faras sola Vi;
pro ŝia preĝ', ni petas, Krist',
Vi aŭdu kaj favoru nin.

Al Vi, Jesuo, estu glor':
esperon donas Vi al ni,
ke helpos nin ĉi sanktulin'
premion gajni de l' etern'.

Fulgentis auctor ætheris Himn

Aŭtoro de l' etera bril',
stabilan ordon fiksis Vi:
La suno estu lum' de l' tag',
la lun' laterno por la nokt'.

La nigra nokt' peliĝas for,
naskiĝis nove mond' en hel',
kaj nia mens' per freŝa fort'
ekpaŝas al ĝojiga ag'.

La nove donacita tag'
instigas nin al Via laŭd'.
Ĉiel' imponas jam per bel';
serene eĥas nia kor'.

Lascivan ĉion lasu ni,
ni nin detenu de malprav'.
Nin ne makulu misa far'
nek kulpo pro senbrida lang'.

Kaj tiel ĝis la tago-fin'
ni vivu el profunda fid',
esper' antaŭen portu nin,
kun Krist' nin ligu karitat'.

Al Di', la Patro, estu glor',
al Kristo, Lia sola Fil',
kaj al la sankta Paraklet',
tra ĉiuj tempoj, en etern'.

Fulget in cælis Himn

Glimas paŝtisto fama en ĉielo,
stelo brilegas inter la doktoroj,
sternas l' integran lumon de la fido
super la teron.

Kaŭze de ĉi elstara enloĝanto
laŭdu, Cion' ĉiela, vian Dion,
kiu mirige el si mem prodigis
tiom da lumoj.

Vigla gardanto, sankta Aŭgusteno,
fidon firmigu kontraŭ herezuloj;
morojn sordidajn per doktrina klaro
lavu vi puraj.

Vi, episkopo de l' kristana grego,
bild' de l' monaĥoj, bildo de l' klerikoj,
per viaj preĝoj faru, ke nin Dio
ĉiam favoru.

Laŭdon, honoron al la Triunuo,
kiun kun amo vi sur ter' esploris,
kies profundojn studi en ĉiela
lumo vi povas.

Galli cantu mediante Himn

Baldaŭ sonos koko-krio,
nokto-mezo estos for,
kun la nigra nokt-profundo
cedos timo kaj angor'.
Tial ni Vin surgenue,
Dio, petas pri favor'.

Ĉiujn homojn Vi protektas,
estas lum', potenc' kaj fort',
dum en plena nokt-silento
dormas ni sen ajna vort',
kaj, ĉar ni senmove kuŝas,
nia dormo ŝajnas mort'.

Kristo, Vi nin ĉiujn vekos
el la dormo de l' malbon',
nin de l' nokto liberigos
grace, kvazaŭ el prizon',
pridonacos nin per lumo,
ĉi viviga Dia don'.

Estu laŭd' al Di', la Patro.
Vin, Di-Fil', adoras ni.
Kaj la sanktan Di-Spiriton
en etern' honoras ni.
Paco, vivo, lumo, ĉio!
Vin, Triunu, gloras ni.

Gaudentes festum colimus Himn

Virginojn sanktajn festas ni
sin konsekrintajn al Jesu'
por laŭdi Lin el pura kor';
kaj ilin laŭdas ni kun ĝoj'.

Ho Krist', lilio de l' ĉastec',
de l' virgulinoj sankta reĝ',
gardanto de l' pudoro, Vi
demonajn fraŭdojn pelu for.

Vin movas ĉastaj koroj, ke
Vi repaciĝu kun mildec':
Forlevu, kio premas nin,
forprenu, kion pekis ni.

Ni petas per dankema preĝ':
Nin gvidu laŭ la ĝusta voj'.
Ni vokas Vin, indulgo-font',
ke Vi rapidu helpi nin.

Vi, kiun naskis Virgulin',
glorata estu, Krist' Jesu',
kun Di', la Patro kaj la Spir',
ĉi-tage, ĉiam, en etern'.

Gaudium mundi Himn

Ho ĝoj' de l' mondo, nova stel' ĉiela,
naska aŭroro vi de l' sun' naskanta,
helpu la feblajn, prenu nian manon,
virga Maria!

Vin Dio faris ŝtupetar' por Kristo,
por ke malsupren grimpu li de l' altoj.
Donu inverse, ke sur vi ni grimpu
alten, ĉielen.

Ĉiuj anĝeloj, ĉiuj apostoloj,
ĉiuj profetoj vidas, ke - post Dio -
vi la unuan rangon de honoro
glore posedas.

Nun estu laŭd' al Dio, la Triunu,
kiu levinte kronis vin Reĝino,
ho Virgulin', kaj kun favor' vin faris
nia patrino.

Hæ feminæ laudabiles Himn

Laŭdindas ĉi virinoj nun
kaj honoratas laŭ merit',
elstaraj per sanktec' de l' mor',
triumfaj kun la anĝelar'.

Devota-kore en ador'
ĉi sanktulinoj kun plorad',
kun fastoj kaj vigiloj sin
al Di' dediĉis kun persist'.

Ignoraj pri la monda glor',
honestaj ĉiam en la mens',
perfectaj en justec' de l' far',
transiris ili al ĉiel'.

Riĉaĵojn per valora ag'
kolektis ili en la hejm'
kaj ĝojo-plene loĝas nun
por ĉiam en ĉiela dom'.

Laŭdatu nun la Triunu,
ĉar Dio, kaŭze de l' preĝad'
de ĉi virinoj, helpos nin,
kuniĝi kun la sanktular'.

Hæc femina laudabilis Himn

Laŭdindas ĉi virino nun
kaj honoratas laŭ merit':
elstara per sanktec' de l' mor',
triumfa kun la anĝelar'.

Devota-kore en ador'
ĉi sanktulino kun plorad',
kun fastoj kaj vigiloj sin
al Di' dediĉis kun persist'.

Ignora pri la monda glor',
honesta ĉiam en la mens',
perfecta en justec' de l' far',
ŝi iris supren al ĉiel'.

Riĉaĵojn per valora ag'
kolektis ŝi en sia hejm'
kaj ĝojo-plene loĝas nun
por ĉiam en ĉiela dom'.

Laŭdatu nun la Triunu,
ĉar Dio, kaŭze de l' preĝad'
de ĉi virino, helpos nin,
kuniĝi kun la sanktular'.

Hæc hora, quæ resplenduit Himn

Ĉi naŭa hor' per nova splend'
la nubojn prenas for de l' kruc',
la mond', libera de obskur',
rebrilas en serena lum'.

Diskrevas rokoj, tremas ter',
kaj tomboj apertigas sin.
Sanktuloj levas sin el mort',
aperas en la sankta urb'.

Ni kredas, ke la olda leĝ'
de l' morto ne validas plu.
Jen nova mond' per Dia don'
iranta al beata viv'.

Al Vi, Jesuo, estu glor',
post Via venko brilas Vi
kun Viaj Patro kaj Spirit',
tra ĉiuj tempo kaj eon'.

Hi sacerdotes Himn

Ĉi sacerdotoj pie sin konsekris
al la Sinjoro, servis Lin fidele,
estis paŝtistoj por la Di-popolo',
verve, kun amo.

Ili klopodis, bene ordinitaj,
gardi ĉi donon, zoni siajn lumbojn
per Dia forto, porti en la manoj
lampojn brulantajn.

Kaj kiam venis, pordon alfrapante,
Krist', la Sinjoro, ili estis viglaj,
pretaj renkonte iri, tuj malfermi
vaste la pordon.

Vin per plej alta gloro kaj adoro,
Reĝo de l' reĝoj, Di' el Dio vera,
laŭde celebru kio ajn ekzistas,
tra la eonoj.

Hic est dies verus Dei Himn

Ĉi tag' en ver' la tag' de Di',
serena en sanktega lum':
Per sankta sang' laviĝas for
la abomena krim' de l' mond'.

Vagintajn tenas nova fid',
blindulojn gvidas lum' al vid',
absolvon spertas la latron',
do ankaŭ ni ne timu plu.

Anĝeloj miras, ke l' krimul',
turninte sin al Krist' sur kruc',
ĝeminte sub la sama pun'
nun ĝojas pri beata viv'.

Mistera kaj mirinda far':
Krist' lavas puraj nin de pest',
de l' mond' la pekojn prenas for;
de karn-volupt' purigas karn'.

Ĉu ajno povas pezi pli
ol ke el kulp' rezultas grac',
ke timon fandiĝigas am',
ke novan vivon donas mort'?

Vi estu do al nia mens',
Jesu', ĉiama paska ĝoj'.
Vi naskis novaj nin en grac':
triumfi igu nin kun Vi.

Al Vi, Jesuo, estu glor',
post Via venko brilas Vi
kun Viaj Patro kaj Spirit',
tra ĉiuj tempo kaj eon'.

Horis peractis undecim Himn

Dek unu horoj pasis for,
ĉi tag' jam hastas al vesper'.
La liturgion kantu ni
el pia menso kun volont'.

Jam iris for la tag-labor',
al kiu, Krist', Vi sendis nin.
Denaron unu donos Vi
al ĉiu vinber-rikoltist'.

Kaj ĉi salajro spronos nin,
nin kapabligos je l' futur'.
Vi helpu do dum nia ag',
nin refortigu post la far'.

Al Kristo, la plej pia Reĝ',
al Vi, ho Patro, estu glor',
kun Via Spir', la Paraklet',
jarcentojn, -milojn, en etern'.

Hostis Herodes impie Himn

Herodo, kion timas vi,
ho malamik' de l' Krist-infan'?
Ne timu, ke l' ĉiela Reĝ'
surterajn regnojn prenos for.

La magoj vidas antaŭ si
la stelon, sekvas ĝin kun ĝoj',
elpetas lumon, trovas ĝin,
konfesas Dion kun donac'.

La Di-Ŝafido venas al
la bapto en Jordan-river'.
Puriĝi, kvankam pura, Li
permesas por purigi nin.

Kaj nova pruv' de Lia fort':
Jen akvo en la kuvoj laŭ
ordon' de Krist' fariĝas vin',
abunde riĉa ruĝa ond'.

Al Vi, Jesuo, estu glor',
Vi montras Vin al ĉiu gent'.
La Patro kaj la Di-Spirit'
gloratu same en etern'.

Iam, Christe, sol iustitæ Himn

Krist', Suno de justeco,
forpelu nian nokton,
por ke kun nova tago
noviĝu nia koro.

Donacas Vi Karesmon,
la sanktajn kvardek tagojn,
la tagojn de la savo,
la tempon de favoro.

Puriĝu nun la korpo,
puriĝu la animo
per fasto, per modero,
per preĝo kaj bonfaro.

Per pento ni retrovu
la vojon de la vivo,
ĉar Vi nin el sklaveco
kondukas en liberon.

Printempo jam alvenas,
burĝonas la naturo.
Do ankaŭ ni ekfloru
al nova paska ĝojo.

La Patron ni adoru,
ni gloru Vin, Di-Filo,
ni benu la Spiriton
per unu sama laŭdo.

Iam Christus astra ascenderat Himn

Jam estas ascendinta Krist'
al Sia hejmo en ĉiel',
de Sia Patro sendas Li,
la Sanktan Spiron laŭ promes'.

Subite en ĉi tria hor'
bruegas ŝtormo tra la mond',
anoncas al la disĉiplar',
ke nun alvenis Dio mem.

De l' Patro venas fajra lum',
fajregaj langoj de l' ĉiel',
plenigas per la ard' de l' Vort'
la korojn de la fidular'.

Sobvenu, Sankta Di-Spirit',
al la altar' de nia kor',
ornamu ĝin per Via virt'
kaj faru templo ĝin por Vi.

La Patron koni helpu nin
kaj intimiĝi kun la Fil';
Spirito el-ambaŭa, Vin
kredadu ni en ĉiu temp'.

Iam lucis orto sidere Himn

Jam levas sin la taga lum',
ni petu Dion en humil',
ke Li ĉe nia dev-plenum'
do gardu nin de malutil'.

La langon bremsu Li per brid',
ke bruu ne kverel-horor';
l' okulojn kontraŭ vana vid'
Li zorge kovru en favor'.

En kor-intimo regu pur',
foriĝu ĉia van-sugest',
l' orgojlon de la hom-natur'
detruu vivo en modest'.

Do, kiam pasis for la tag'
kaj nokto venis laŭ la ord',
per virtaj penso, vorto, ag'
ni Dion laŭdu en akord'.

Al Dio Patro estu glor',
al Lia unu-nura Fil',
al la Spirito la honor'
kaj nun kaj ĉiam en jubil'.

Iam surgit hora tertia Himn

Jam levas sin la tria hor',
kaj Krist' ascendas al la kruc'.
Nenion flirtan pensu ni,
ni koncentriĝu al preĝad'.

En nia koro loĝu Krist',
en niaj sensoj regu klar',
pri votoj malavaru ni
por esti indaj je l' Spirit'.

Finiĝis en ĉi tiu hor'
la ŝimo de kruela krim',
jam komenciĝis nova temp'
feliĉa temp' de l' Krista grac'.

Al Vi, Jesuo, estu glor',
post Via venko brilas Vi
kun Viaj Patro kaj Spirit',
tra ĉiuj tempo kaj eon'.

Iesu, corona celsior Himn

Jesuo, plej valora kron',
plej alta kaj profunda ver',
ĉi tiun konfesoron Vi
premiis per eterna glor'.

Donacu al la preĝular',
pro lia peto en ĉiel',
pardonon de ilia krim'.
Katenajn ligojn rompu Vi.

Nenion vantan amis li,
kaj profanaĵojn uzis nur
por plaĉi sole, Krist', al Vi,
fervore kaj el tuta kor'.

Li, konfesante plu kaj plu
Vin, Kristo, ho plej pia Reĝ',
la Orgojlulon tretis for,
kun ties fia kunular'.

En virto brila kaj en fid',
kaj diligenta je preĝad',
gardinte ĉiam sobra sin,
festenon ĝuas de l' ĉiel'.

Al Di', la Patro, estu glor',
al Vi, la ununura Fil',
kaj al la sankta Paraklet',
hodiaŭ, ĉiam, en etern'.

Iesu, corona virginum Himn

De l' virgulinoj Vi la kron',
Jesu', unike Vin patrin'
koncipis, virge naskis Vin:
Al Vi agrablu nia laŭd'.

Paŝtante inter rozoj Vi
enmeze de virgina danc',
dekora, ho fianĉ', en glor',
de l' fianĉinoj Vi l' premi'!

Sur ĉiuj vojoj sekvas Vin
la virgulinoj kun laŭdad',
kaj ili akompanas Vin
kun dolĉaj himnoj, glora kant'.

Ni petas Vin, ke plu kaj plu
pli vasta iĝu nia mens'.
Neniam spertu vundojn ĝi
povantajn gvidi al pere'.

Vi, kiun naskis Virgulin',
glorata estu, Krist' Jesu',
kun Di', la Patro kaj la Spir',
ĉi-tage, ĉiam, en etern'.

Iesu, nostra redemptio Himn

Ho Vi, Jesuo, nia sav',
ho Vi, dezir' de nia am',
Kreinto, Di' de l' univers',
Vi, homo je la fin' de l' temp'!

Vin pelis Via kor-favor',
ke niajn krimojn portis Vi
irante al kruela mort'
por nian morton preni for.

Vi, sobirinte al infer',
la Viajn gvidis el karcer',
kaj dekstre de la Patro Vi
venkinte tronas kun triumf'.

Pieco Via movu Vin
nin liberigi de l' malbon'.
Domaĝu kaj elaŭdu nin.
Satigu nin per Via vid'.

Vi estu, Kristo, nia ĝoj',
salajro estu kaj premi',
en Vi restadu nia glor',
tra ĉiuj tempo kaj eon'.

Iesu, quadragenariæ Himn

Jesu', en ĉi karesma temp'
Vi mem insistas pri abstin',
fastadi rekomendas Vi,
ke sava estu nia mens'.

Kun pento Via eklezi'
petegas: Ho ĉeestu nin.
Purigu nin de ĉia pek',
forlavu ĝin el inter ni.

Pasintajn krimojn prenu for,
kaj gardu de futuraj nin,
ĉar korfavoras Via grac'
en bonvolemo kaj tener'.

Repacigitaj tiel ni
per ĉiujara pentofar',
antaŭen-iru ni al ĝoj',
por festi Paskon kun solen'.

La tuta universo Vin
adoru, milda Triunu',
kaj, novigitaj per kompat',
kantikon novan kantu ni.

Iesu, redemptor omnium Himn

Jesu', Savant' de ĉiu hom',
de l' ĉieluloj daŭra kron',
ĉi-tage kun pli granda mild'
aŭskultu, kion kantas ni.

Hodiaŭ montras fama sin
ĉi konfesor' de Via nom'.
Solenas jar-post-jare lin
la pia sankta Di-popol'.

Aferojn de l' profana sfer'
serene preterpaŝis li,
al Vi fidante plu kaj plu,
irante laŭ la voj' de l' sav'.

Ne alkroĉinte sin al ĝoj'
kaduka de ĉi tiu mond',
premion gaje en ĉiel'
li ĝuas kun la anĝelar'.

Koncedu do en Via mild',
ke liajn spurojn sekvu ni.
Pro lia pet' absolvu nin
de ĉiu pun' por nia krim'.

Al Vi, ho Krist', plej pia Reĝ',
kun Via Patro, estu glor',
kaj kun la Sankta Paraklet',
tra ĉiu tempo, en etern'.

Iesu, redemptor sæculi Himn

Jesu', Savanto de l' eon',
de l' alta Patro Vi la Vort',
ho lum' de l' nevidebla lum':
Vi nokte viglas gardi nin.

Faranto Vi de l' univers',
struktur-donant' al nia temp':
Nin, lacajn post la tag-labor',
Vi ripozigu dum la nokt'.

Vi forte rompis de l' Tartar'
la pordojn: Liberigu nin,
ke ne delogu nin Satan'.
Per sang' Vi elaĉetis nin.

Fariĝis peza nun la korp',
dumtempe dormos nia karn',
ke povu vigli nia mens',
ĉiame freŝa, sen dormem'.

Jesu', venkinte super mort'
radias Vi en Dia bril'.
Kaj kun la Patro kaj Spirit'
al Vi eterne estu glor'.

Iesus refulsit omnium Himn

Jesu' ekbrilas, Redemptor'
de ĉiuj gentoj sur la ter'.
La tuta sankta Di-popol'
celebru Lin per laŭda kant'.

Vivinte inter ni en karn'
jam tridek jarojn post naskiĝ',
Li petas pri la bapto nun,
estante tute sen gangren'.

Johan', feliĉa pro Jesu',
hezitas tamen mergi Lin,
per kies sang' laveblos for
la pek-malpur' de l' tuta mond'.

La voĉ' de l' Patro el la alt'
atestas Kriston Dia Fil'.
Sobfluas, sankt-olei Lin,
karismo-done la Spirit'.

Ni ĉiuj, Kristo, petas Vin,
ke Vi nin gardu de malpur',
ekbrilu ni per hela mens'
kaj vivu puraj antaŭ Vi.

Ho Kristo, vivo Vi kaj ver',
al Vi eksonu ĉiu glor'.
Malkaŝas Patro kaj Spirit'
per elĉiela splendo Vin.

Igne divini Himn

Fajre ŝi brilas per la Dia amo,
forte ŝi venkis emojn nure korpajn,
sankta Agnesa, plena de pudoro,
virga martiro.

Aroj anĝelaj prenas la spiriton
de l' famulino, portas ŝin ĉielen,
kie la ĉasta fianĉin' kuniĝas
kun la Fianĉo.

Pri nia sorto, virgulin', kompatu.
Kiuj hodiaŭ festas vian gloron
gajnu de Di' pardonon de la pekoj,
savon eternan.

Petu, ke Di' favoru al la Siaj.
Li, kiu regas teron kaj ĉielon,
pacon donacu kaj trankvilajn tempojn,
vivon kvietan.

Laŭde celebru ni la Di-Ŝafidon,
Lin, la fianĉon de la Ŝafidino,
nome de Agnes. Ĉion Li kondukas,
homojn kaj astrojn.

Immensa et una, Trinitas Himn

Nemezurebla Triunu,
pra-ekzistanta, sen komenc',
reganta super ĉiu temp',
kreinta ĉion kun potenc'!

En pura kaj beata ĝoj'
sufiĉas plene Vi al Vi,
ĉieloj tamen kaj la ter'
de Vi tenatas, Di', por ni.

Ho Patro, font' de ĉiu grac',
ho Filo, lum' de l' patra glor',
ho el-ambaŭa Di-Spirit',
senfina am': Al Vi ador'.

Devenas ĉiu kreitaĵ'
el Vi, supera origin';
en ĝi la ento, ver' kaj bon'
ligitaj respegulas Vin.

Gefiloj Vi adoptis nin,
ornamis nin per glora kron'.
Por ke Vi loĝu en la kor',
ĝin faru templo, Via tron'.

Kunigu, ho vivanta lum',
nin kun l' anĝeloj de l' ĉiel',
por glore kanti, laŭdi Vin,
amanta Dio, vivo-cel'.

Immensæ rex potentiæ Himn

Ho, sen mezur' potenca Reĝ',
l' armilojn rompis Vi de l' mort',
ke estu al la Patro glor',
honor' al ni per Via far'.

Al febloj niaj venis Vi,
duelon grandan serĉis Vi,
venkintan Drakon venkis Vi,
Vi mortis, por ke mortu Mort'.

Leviĝis forta Vi el tomb',
kaj per ĉi tiu pask'-mister'
nin, ofte mortajn pro la pek',
novigas ĉiam Vi al viv'.

Plenigu nin per viv' de l' grac',
kaj kiam venos Vi, fianĉ',
Vi trovu, ke kun lampoj ni
eniri pretu al ĉiel'.

En lumo Via kaj ripoz'
akceptu nin, juĝist', kun mild',
ĉar ligis fid' kaj karitat'
nin kun la sankta Triunu'.

Servanton Vian voku Vi,
mortintan nun, ĉar kun dezir'
li celas al la Regno por
ĉiame laŭdi Vin en glor'.

Ĉi servantinon voku nun,
mortintan nun, ĉar kun dezir'
ŝi celas al la Regno por
ĉiame laŭdi Vin en glor'.

Servantojn Viajn voku Vi,
mortintajn, ili kun dezir'
la Patran regnon celas por
ĉiame laŭdi Vin en glor'.

Immense cæli conditor Himn

Nemezurebla Mond-aŭtor',
por meti finon al ĥaos'
la akvojn apartigis Vi
per alt-volbita firmament'.

Vi fiksis nubojn sur ĉiel',
kaj donis lokon al river'.
La kosmaj flamoj nun ne plu
kapablas forbruligi nin.

Enverŝu nun, ho milda Di',
la donon de konstanta grac',
por ke ne erarigu nin
per nova ruz' la olda fraŭd'.

Kaj ĉio vanta restu for,
nenio falsa premu nin.
La lumon trovu nia fid',
ĝi portu nin per sia bril'.

Al Vi, ho Patro, estu glor'.
Kun Via sam-substanca Fil'
kaj kun la sankta Paraklet'
Vi regas nun kaj en etern'.

Implente munus debitum Himn

Johano ĉe Jordan-river'
baptadas laŭ vokiĝ' kaj dev',
alvenas en ĉi tiu tag'
Jesuo, lasas mergi sin.

Puriĝi ne bezonas Li,
ne forlavendas propra pek',
sed pekon nian la Ŝafid'
transpreni volas, porti ĝin.

La Patro diras: Mia plej
amata Filo, aŭdu Lin.
Malsupreniras la Spirit'
kolombo-forme de l' ĉiel'.

El tiu scen' ekbrilas jam
la sav-mister' de l' eklezi',
la baza dogmo de la kred':
Jen tri personoj, unu Di'.

Ho Kristo, vivo Vi kaj ver',
al Vi eksonu ĉiu glor'.
Malkaŝas Patro kaj Spirit'
per elĉiela splendo Vin.

Inclitos Christi Himn

Ĉi famajn virojn, Kristo, ni prikantas,
klarajn per kredo kaj valoraj faroj.
Ilin hodiaŭ laŭdas en komuno
ter' kaj ĉielo;

ĉar ili vivis milde kaj humile,
ĉaste, pudore, ne jesante kulpon.
Fine l' anim' libere for de l' tero
flugis al astroj.

Nun ili ĝojas helpi mizerulojn,
larmojn sekigi kaj sanigi vundojn
korpajn kaj mensajn, difektitajn membrojn
gvidi al savo.

Laŭdo kun danko sonu al ĉi viroj,
ĉi Di-servantoj, kiuj nin favoras.
Ili ne ĉesu helpi nin kun pio
en niaj zorgoj.

Al Dio sola estu la potenco,
laŭd' en la altoj kaj honor' eterna,
ĉar Li per bonaj siaj sanktaj leĝoj
regas la mondon.

Inclitus rector Himn

Ĉi konfesoro, pastro kaj rektoro,
kies triumfon ni kun ĝoj' celebras,
post vivo fama kaj prudenta tronas
nun super astroj.

Li de l' katedro Petra instruadis,
paŝtis, direktis la tut-mondan gregon,
per la ŝlosil' de Kristo alireblis
regnojn ĉielajn.

Ĉi episkopo, sankte oficante,
gvidis, instruis, paŝtis la popolon.
Li la donacon de l' beata vivo
saĝe prezentis.

Klare li gvidis, saĝe li instruis
pri l' dokumentoj de l' eterna vivo,
ĉiam celebris nian repaciĝon,
pura enkore.

Ni lin alvoku, ke por ni li petu,
por ke forlavu Dio niajn ŝuldojn.
Pro lia preĝo Dio nin konduku
alten, ĉielen.

Al Dio sola estu la potenco,
laŭd' en la altoj kaj honor' eterna,
ĉar Li per bonaj siaj sanktaj leĝoj
regas la mondon.

Inter æternas Himn

Vi inter tiuj, kiujn Dio kronis,
kies triumfojn ni surtere benas,
brile elstaras pro meritoj altaj,
ho Benedikto!

Vin maljuneco faras eĉ pli juna,
vin ne damaĝas kiu ajn volupto.
Velkas la flor', sed verdas via koro,
alten levita.

Hejmon, gepatrojn fuĝe vi forlasas,
anaĥoreto iĝas kun fervoro;
sekve vi skribas belajn dokumentojn,
vortojn de l' vivo.

Ĉiuj popoloj fine sin submetos
al Krist' Jesuo, tion vi instruas.
Donu per viaj preĝoj, ke ni strebu
ĉiam ĉielen.

Estu honoro, brilo kaj adoro
al Di', la Patro, Filo kaj Spirito,
per kies graco glore vin ĉirkaŭas
tiom da laŭdoj.

Ipsum nunc nobis tempus est Himn

Al ni alvenis nun la hor',
en kiu venos la fianĉ',
laŭ diro de l' evangeli',
de l' Dia regno la regant'.

Al li renkonte iras tuj
kvin virgulinoj kun prudent',
kun helaj lampoj, kun ole'
sufiĉa, kaj kun granda ĝoj'.

La kvin aliaj sen prudent',
sen lumo, sen ole-proviz',
frapadas vane al la pord':
fermitas jam la reĝa hal'.

Ni kun sobreco viglu do
kun hela lumo en la mens',
por ke al Krist' je Lia ven'
renkonte iru ni kun ĝoj'.

Nin faru indaj, bona Reĝ',
je l' Dia regno, ĝia glor',
ke ni meritu laŭdi Vin
per kunaj kantoj en etern'.

Iste confessor Himn

Ĉi konfesoro sankta de l' Sinjoro,
kies solenon festas ĉiu mondo,
ĝoje hodiaŭ iris al misteraj
altoj ĉielaj.

Dum sia vivo en surtera korpo
li estis pia, saĝa kaj modesta.
Sobra li estis, ĉasta kaj kvieta,
ĉiam helpema.

Post lia morto ofte malsanuloj,
kiuj diversa-spece suferadas,
preĝas kun fido apud lia tombo,
trovas saniĝon.

Tial ni ĥore nun ĉi himnon kantas,
por lin honori, por ke li nin helpu,
ke ankaŭ ni kun li eterne ĝuu
ĝojon ĉielan.

Estu la sav', la gloro kaj potenco
al la tronanta en ĉielaj altoj,
kiu direktas nian universon:
Di', la Tri-unu.

Iste, quem læti Himn

Li, kiun laŭdas ĉiuj fideluloj,
kies triumfon gaje ni prikantas,
iris hodiaŭ al la ĝoj' de l' vivo:
sankta Jozefo.

Ho vi feliĉa, ho vi beatega!
En via lasta horo vin asistis
Jesu, Maria, kune vigilante,
kore serenaj.

Liberigita el la karnaj ligoj,
dolĉe somnole, migras la justulo
al la eternaj seĝoj, kaj ekbrilas
kiel aŭroro.

Do la Reganton ĉiuj ni petegu:
Li nin ĉeestu kaj nin liberigu,
prenu la ŝuldojn, fine Li donacu
pacon ĉielan.

Estu eterne gloro kaj honoro
al Vi, Reganto, tri-unua Dio.
Vi la servanton, kiu Vin fidelis,
kronas per oro.

Lætare, cælum, desuper Himn

Ĉiel', aplaŭdu, ĝoju do,
aplaŭdu, ter', aplaŭdu, mar':
Post Sia kruc' leviĝas Krist',
la viviganta viv' de l' mond'.

Revenas jam la ĝusta temp',
videblas jam la tag' de l' sav',
kaj per la sango de l' Ŝafid'
la mond' ekbrilas post mallum'.

Per ĉi sufer', ĉi kruca mort',
pardonon trovas ĉiu krim'.
Per malforteco fortas Fort',
kaj venkon donas la Venkit'.

Li mem, bongusto de l' esper',
fariĝis nia firma fid',
ke ankaŭ ni post releviĝ'
jubilos en beata viv'.

Ho, kia riĉa Dia don'!
La Paskon ni celebru nun,
la kaŭzon de tioma bon',
fervore kaj kun granda ĝoj'.

Vi estu do al nia mens',
Jesu', ĉiama paska ĝoj'.
Vi naskis novaj nin el grac':
triumfi igu nin kun Vi.

Al Vi, Jesuo, estu glor',
post Via venko brilas Vi
kun Viaj Patro kaj Spirit',
tra ĉiuj tempo kaj eon'.

Læti colentes famulam Himn

Ĉi in' perfekte servis Vin.
Ŝin gaje honorante ni
ĉi amo-himnon, Eternul',
prezentas antaŭ Vi kun dank'.

Al Krist' ŝi sekvis kun fidel',
rezignis libervole pri
la tuta ŝajn' de l' monda ĝoj',
pri ĉio, kio vantas nur.

Humile ŝi dediĉis sin
al Vi, subule, kun obe',
en pur' de l' karno kiel Krist',
Fianĉ' de ĉiu virgulin'.

Ŝi deziregis plaĉi Vin.
Unikis ŝia sindonem'.
En menso, vorto kaj farad'
ŝi ardis pro la brul' de l' am'.

Tiele sur la ter' ŝi mem
katenis sin per karitat',
libere post la morto tuj
ŝi astren iris al triumf'.

Donacu, ke laŭ ŝia bild'
ekpaŝu vigle ankaŭ ni,
por laŭdi Vin kun Fil' kaj Spir'
per amaj himnoj de l' ĉiel'.

Læti colentes famulum Himn

Ĉi vir' perfekte servis Vin.
Lin gaje honorante ni
ĉi amo-himnon, Eternul',
prezentas antaŭ Vi kun dank'.

Al Krist' li sekvis kun fidel',
rezignis libervole pri
la tuta ŝajn' de l' monda ĝoj',
pri ĉio, kio vantas nur.

Humile li dediĉis sin
al Vi, subule, kun obe',
en pur' de l' karno kiel Krist',
Fianĉ' de ĉiu virgulin'.

Li deziregis plaĉi Vin.
Unikis lia sindonem'.
En menso, vorto kaj farad'
li ardis pro la brul' de l' am'.

Tiele sur la ter' li mem
katenis sin per karitat',
libere post la morto tuj
li astren iris al triumf'.

Donacu, ke laŭ lia bild'
ekpaŝu vigle ankaŭ ni,
por laŭdi Vin kun Fil' kaj Spir'
per amaj himnoj de l' ĉiel'.

Laude te cives Himn

Sankta Johano Krizostom', vin kronas
ter' kaj ĉiel' per kunaj laŭdo-kantoj.
Granda doktoro, nobla episkopo,
vin ni honoras.

El ora buŝo venas kun pasio
vortoj de ĉarma kaj profunda amo,
sed ankaŭ vortoj de kolero justa;
morto kaj vivo.

Kvazaŭ spegul' de l' virtoj vi ekbrilas.
Vian popolon via lum' heligas.
Jes, vi fariĝis, Paŭlon imitante,
ĉio al ĉiuj. (1 Kor 9,22)

Rompas neniu vin, nek ajna forto
imperiestra povas vin mutigi.
Palmon vi gajnas kiel ekzilito,
kore martiro.

Per viaj preĝoj forte nin subtenu,
por ke rapide ni al Dio strebu,
kie kun vi ni kantos dolĉa-voĉe
himnojn de amo.

Legifer prudens Himn

Fama doktoro, saĝa leĝ-donanto,
gloro tut-monda, sankta Benedikto,
per Dia lumo nove ekbriligu
ĉion en Kristo.

Vi ekflorigis novan komunumon,
mire plektitan el diversaj gentoj,
kaj per regulo sankta vi integras
milde la viajn.

Ili liberaj estu en Jesuo,
liaj servantoj, kiujn la ordono
tenas en amo sur stabila grundo:
preĝu, laboru.

Ke ili estu inter si fratecaj
kaj al aliaj plenaj de favoro!
Helpu, ke ili ĉiam kaj en ĝojo
gardu la pacon.

Estu honoro, brilo kaj adoro
al Di', la Patro, Filo kaj Spirito,
per kies graco glore vin ĉirkaŭas
tiom da laŭdoj.

Legis sacratæ Himn

Nun Sin submetas al la Skribo de Mose'
kaj al la rit' farenda laŭ la sankta leĝ'
Li, kiu regas alte en la Patra hal'
ĉiujn fulmantajn ordojn de l' anĝela ar',
teron, ĉielon, marojn, kiujn fondis Li.

Sub la vual' de homa karno kaŝas Sin
Dio envere, kiun portas Virgulin'
sur siaj ŝultroj. Lin kisante tuŝas ŝi
lipojn de homo, sed en ver' karesas ŝi
buŝon de Dio, kies vorto kreis nin.

Miaj okuloj vidis Vian savon, Di':
Lum' por la gentoj, gloro Li de Izrael',
signo de falo – multaj kontraŭdiros Lin –
kaj de leviĝo – ĉiujn gentojn savos Li –
ĝis malkaŝiĝos pens-intim' de ĉies kor'.

Glor' al la Patro estu tra la temp' sen lim',
glor' al la Filo, reĝ-ornam' kaj imperi',
glor' kaj honoro al la Sankta Di-Spirit',
sav' kaj adoro al la tuta Triunu,
kiel komence, tiel nun kaj en etern'.

Lucis creator optime Himn

Kreinto bona Vi de l' lum',
per Vi eklumas ĉiu tag'.
La kreon de la tuta mond'
komencis Vi per nova lum'.

Maten' ligita kun vesper'
nomiĝas tag' laŭ Via vol'.
Ĝin glutos nigro kaj ĥaos'.
Ni Vin petegas: Aŭdu nin.

Ne nestu kulp' en nia kor'
nek flirta, petolema pens';
ke nek tenebro nek obskur'
detenu nin de nia cel'.

Frapante je l' ĉiela pord'
premion gajnu ni de l' viv'.
Obstakla ĉio restu for.
Ni puraj vivu antaŭ Vi.

En tiu ĉi vespera hor'
Vin gloru nia laŭda kant',
Vin, Patro, Filo kaj Spirit',
Vin, tri-persona unu Di'.

Lucis largitor splendide Himn

Ho splenda donacant' de l' lum',
per kies brilo kun seren'
nun post pasinta nokta temp'
la tag' revene sternas sin.

Ho Vi, la vera lum-portant',
ne nur herold' de eta stel',
de iom ekglimanta bril',
ne sparko sensignifa nur;

kontraŭe: Vi la lumo mem,
pli klara ol la tuta sun'.
Jes: Mem Vi estas lum' kaj tag',
nin prilumanta en la kor'.

Per ĉasta vivo venku ni
voluptan ĉion de la karn',
ke pura restu nia korp',
la sankta templo de l' Spirit'.

Al Kristo, la plej pia Reĝ',
al Vi, ho Patro, estu glor',
kun Via Spir', la Paraklet',
jarcentojn, -milojn, en etern'.

Luminis fons Himn

Ho Lumo-fonto, Lum' kaj Lum-leviĝo,
estu favora Vi al niaj preĝoj.
Peko-tenebro fuĝis. Nin ornamu
per Via lumo.

Nun fin-faritas nia tag-laboro.
Sub Via vid' ni sentas nin sekuraj.
Dankon al Vi! Volonte ni Vin dankos
tempon post tempo.

Jam sun' foriris, kaj mallum' revenis.
Al ni radios jena vera Suno,
per kies ardo fulmas kiel steloj
ĉiuj anĝeloj.

Nun ĉiu pek' de l' hodiaŭa tago
estu de Kristo milde forprenita,
ke nia koro glimu dum la nokto
pure brilante.

Laŭdon al Vi, ho glora Dio-Patro,
al Vi, ho Fil', al Vi, ho Sankta Spiro.
Vi per majesta sceptro ĉion regas
tra la eonoj.

Lux æterna, lumen potens Himn

Bril' eterna, lum' potenca,
tag' sen fino aŭ difekt',
konkerant' de l' nokto nigra,
refarant' de nova hel',
detruanto de l' tenebroj,
prilumant' de nia mens'!

Vekas nin apero Via,
leviĝigas Via vok'.
Ni per Via far' beatas,
sed sen Vi mizeras nur.
Vi ne lasas nin en morto,
gvidas nin al Via lum'.

Vi nin faras mem venkantoj
super morto, nokt' kaj mond'.
Do donacu, Reĝ' eterna,
jenan lumon Vi al ni,
kies bril' ne malaperas,
lum' estante, sole lum'.

Estu laŭd' al Di', la Patro.
Vin, Di-Fil', adoras ni.
Kaj la sanktan Di-Spiriton
en etern' honoras ni.
Paco, vivo, lumo, ĉio!
Vin, Triunu, gloras ni.

Lux ecce surgit aurea Himn
Sol ecce surgit igneus

Abismoranden portis nin
pro nia petolema mor'
la nigra nokt'. Forigis ĝin
la tag' per nova lum' el or'.

Ĉi tiu lum' penetru nin
serene ĝis la kor-profund',
kaj nia strebo pruvu sin
en klaro, puro kaj fekund'.

Malbono ĉia restu for
de lang', okulo, buŝ' kaj man'.
Nin gvidu el mallum' al glor'
la nova tag' laŭ Dia plan'.

Okul' de supre vidas nin
kaj gardas super nia ag',
favoras nin kun kor-inklin'
de frue ĝis la fin' de l' tag'.

La tag' de nia vivo-fin'
– dezir', espero kaj plenum'! –
laŭdantaj, viglaj trovu nin,
kaj super-ŝutu nin per lum'.

Nun estu laŭdo, danko, glor'
al Vi, ho Patro, Vi, ho Fil';
honor' eterne kaj ador'
al Vi, Spirito, kun jubil'.

Lux iucunda, lux insignis Himn

Lum' bonvena, fajra flamo,
don' valora, arda amo,
sobvenanta de l' Mesi',

faras homajn lingvojn riĉaj,
korojn niajn pli feliĉaj
en spirita harmoni'.

Sankta Konsolanto, venu,
nin per Via mildo benu,
de kolero nin retenu,
restu mem en nia kor'.

Kio vivis laŭ naturo
ĝis hodiaŭ en malpuro,
iĝu nova kreaturo,
laŭdi Vin en Via glor'.

Estas Vi donant' kaj dono,
Vi la font' de ĉiu bono.
Nin al Via laŭdo spronu,
ke per lerta lango sonu
nia kant' al Via ben'.

Nin de ĉia pek' purigu,
per pieco nin plenigu,
nin en Kristo renovigu
kaj en amo perfektigu,
ĝis eterna ĝojo-plen'.

Magi videntes parvulum Himn

La magoj venas al la beb'
kun donoj el la orient',
laŭvote regalante Lin
per oro, mirho, oliban'.

El tiuj signoj, ho infan',
ekkonu, ke la Patro Vin
destinis por triopa stat',
provizis per triopa don':

Or' montras, ke Vi estas Reĝ',
incenso, ke Vi estas Di',
kaj mirho, ke Vi estas hom'
entombigota kun balzam'.

Ho granda urbo Betleĥem,
el ĉiuj urboj sola vi
sukcesis, ke naskiĝis Li
en vi, la elĉiela Sav'.

Lin, kiun la profeta vort'
anoncis en la Sankta Skrib',
la Patro nomas Sia Fil',
de l' Dia Regno heredant':

De regno, kiu sternas sin
tra ter', ĉiel', aer' kaj mar',
de sunleviĝo ĝis subir',
kaj de Tartar' ĝis en sublim'.

Al Vi, Jesuo, estu glor',
Vi montras Vin al ĉiu gent'.
La Patro kaj la Di-Spirit'
gloratu same en etern'.

Magnæ Deus potentiæ Himn

El akvoj Vi, potenca Di',
vivaĵojn kreis en ĉi tag',
ke parte ili en la mar'
kaj parte vivu en l' msng'.

La fiŝoj en la ocean',
la birdoj alte sub ĉiel',
venintaj el la sama font'
diversa-loke setlas nun.

Ni, ĉiuj Viaj, petas Vin,
savitaj, Krist', per Via sang',
ke ne glitigu nin kulpem',
nek spertu naŭzon ni de l' mort'.

Neniun premu ajna ŝuld',
orgojlo ne tro-levu nin,
ke ne kolapsu sub deprim'
aŭ falu pro arog' la mens'.

Al Vi, ho Patro, estu glor'.
Kun Via sam-substanca Fil'
kaj kun la sankta Paraklet'
Vi regas nun kaj en etern'.

Magnis prophetæ vocibus Himn

Profeta voĉ' kun granda ĝoj',
anoncas, ke alvenos Krist'.
Proksimas jam kun Sia grac'
la Redemptoro savi nin.

Pro tio brilas ĉi maten',
ĝojege saltas nia kor',
fidinde sonas klara voĉ,
heroldo de l' futura glor'.

La celo de l' unua ven'
ne estis puni al la mond',
sed male doni al ulcer'
sekigon, savi el pere'.

La dua ven' admonas nin,
ke Kristo staras ĉe la pord'.
La kronojn gardu sanktaj ni,
la Dian regnon serĉu ni.

La lum' eterna laŭ promes',
la stel' de l' sav' atendas nin,
nin vokas al la sanktular'
la hela astro de l' maten'.

Ni petas, Kristo, vidi Vin
laŭ Via vera Di-natur',
kontempli Vin sen ajna fin',
kaj laŭdi Vin per daŭra kant'.

Maria, quæ mortalium Himn

Maria, kun amanta kor'
preĝadon nian aŭdas vi,
humile ni petegas vin:
al ni ĉeestu plu kaj plu.

Ĉeestu, kiam kulpo nin
katene fiksas kun kruel';
kaj ĉion, kio ligas nin
enkore, tion solvu vi.

Nin helpu, kiam nin la mond'
allogas fraŭde kun perfid',
por ke neniam nia mens'
deviu de l' saviga pad'.

Nin helpu, se minacas nin
enkorpe malfavora sort',
donacu tempojn de kviet',
ĝis ni ekbrilos en etern'.

Kaj en la hor' de nia mort'
ĉeestu, sekurigu nin,
porpetu, ke atingu ni
la ĝojon de senĉesa viv'.

Nun estu glor' al via fil'
kaj al la Patro kaj Spirit',
al Dio, kiu vestis vin
ĉirkaŭe per miriga grac'.

Martine, par apostolis Himn

Apostoleske brilas vi,
Marteno, korfavoru nin.
Vi vivi por la disĉiplar'
aŭ morti pretis, aŭdu nin.

Samkiel tiam, ankaŭ nun
la estrojn dotu vi per klar',
la eklezion per renom',
sed la Satanon per senfort'.

Vi vekis homojn el la mort':
elŝiru nin el nia pek'.
Dividis la mantelon vi:
nin volu vesti per justec'.

Vi, kontraŭvole episkop'
kun granda eklezia glor',
la pontifikojn helpu nun,
ke ili servu kiel vi.

La Tri-unuan gloras ni,
samkiel kredis Lin Marten'.
Ensemu ties fidon Di'
en nin, efikan per la far'.

Martyr Dei, qui (quæ) unicum Himn

Al Krist' vi sekvis, (martirin') ho martir',
al Li, la ununura Fil'.
La malamikojn venkis vi,
triumfas glore en ĉiel'.

Subtenu nin per via preĝ',
ke diluiĝu nia pek'.
Malbono ne infektu nin,
nek vivo-naŭz' difektu nin.

Liberas vi de via korp':
liberaj faru nin de kulp':
La mondo ne katenu nin,
la am' de l' Filo tenu nin.

Honor' al Di', la Patro, nun,
la Filo kaj la Paraklet',
al Dio, kiu kronis vin
eterne en la hal' de l' glor'.

Mediæ noctis tempus est Himn

Nun estas nokto-meza temp',
admonas nin profeta vort',
ke laŭdon kantu ni al Di'
la Patro, Filo kaj Spirit'.

Ĉar ĉiam indas je ador'
la plej perfekta Triunu':
en tri personoj unu Di',
de ni laŭdenda en etern'.

Teruris ĉi nokt-meza hor'
por Egiptujo, ĉar l' anĝel'
alportis morton kun pere'
al kiu ajn plej aĝa id'.

Sed por la justaj estis sav'
ĉi horo, ĉar la mortigant'
ne batis, kiam vidis li
la sangon sur la supra sojl'.

L' Egipt' funebris kun plorad'
pro tiom da kruela far',
sed per la sango de l' ŝafid'
ŝirmita ĝojis Izrael'.

Nun ni, la vera Izrael',
jubile ĝojas, Di', en Vi.
Spit al malbon' kaj malamik'!
La sang' de Krist' defendas nin.

Plej bona Reĝo, faru do
nin indaj je l' futura glor',
ke laŭde ni prikantu Vin
en Via regno en etern'.

Nobilem Christi Himn

Lerte ni kantu pri virino nobla,
ĉar ŝi imitis la edzinon fortan,
kiun prikantas unu tuta paĝo
en la Biblio.

El viva fido, el espero pia,
el Dia am' – radik' de bonaj faroj –
tute nature naskis ŝi la amon
al la gefratoj.

Kristo, moviĝu per meritoj ŝiaj,
ke Vi pardonu niajn nocajn pekojn,
por ke el puraj koroj ni sonigu
ĝustajn laŭd-kantojn.

Virt' kaj honoro estu al la Patro,
laŭd' al la Filo kun solena kulto,
same potenco al la Sankta Spiro
nun kaj eterne.

Nobiles Christi Himn

Lerte ni kantu pri virinoj noblaj,
ili imitis la edzinon fortan,
kiun prikantas unu tuta paĝo
en la Biblio.

Ilin per retoj mond' ne povis teni,
ĉar ili sin subigis al la Patro,
sternis abunde ĉie la odoron
bonan de Kristo.

Ili ignoris gajnon pereontan,
nutris la menson per preĝado sankta,
bridis la korpon, ĉiam nur serĉante
vivon en gloro.

Al Dio sola estu la potenco,
laŭd' en la altoj kaj honor' eterna,
ĉar Li per siaj bonaj sanktaj leĝoj
regas la mondon.

Nocte surgentes Himn

En nokta horo vigle ni leviĝu,
de l' brevier' la psalmojn ni meditu,
per ĉiuj fortoj ni al Dio kantu
dolĉe la himnojn.

Ke ni meritu, kiel reĝa ĥoro,
kante eniri la ĉielan halon
kun la sanktuloj, por eterne vivi
vivon beatan.

Tion donacu Vi, beata Dio,
Patro kaj Filo kaj Spirito Sankta,
al kies laŭdo eĥas tra la mondo
kantoj de gloro.

Nox atra rerum contegit Himn

Senkolorigas nigra nokt'
objektojn ĉiujn sur la ter'.
Vin, kiu juĝas en justec'
la korojn, petas ni kun fid':

Forprenu, kio estas pek',
malpuron lavu for de l' kor',
kaj Vian gracon donu, Krist',
por ke forrestu ĉiu krim'.

Jen rigidiĝis nia mens',
mordita de venena ŝuld'.
Obskuron fuĝi strebas ni,
kaj nove serĉi Vin, Savant'.

Tenebro granda tenas nin
interne, Vi ĝin pelu for,
por ke transiru ni kun ĝoj'
kaj loĝu en beata lum'.

Al Vi, ho Kristo, pia Reĝ',
al Vi, ho Patro, estu glor',
al Vi, Spirito, Paraklet',
adoro same en etern'.

Nox et tenebræ et nubila Himn

Nokt' kaj tenebro kaj nubar',
ĥaos' konfuza de la mond'
forfuĝu! Ekvidiĝas lum',
kaj kun aŭror' alvenas Krist'.

Sin fendas la obskur' de l' ter',
trafita de pikil' el sun'.
Kolorojn revenigas jam
afable nia taga stel'.

Do kio estas nokt' en ni
kaj la malic' en nia kor'
rompiĝu nun sub Via lum',
kaj regos, Dio, Vi en klar'.

Vin solan, Kristo', konas ni
el pura kaj sincera mens'.
Ni petas surgenue Vin
kun larmoj kaj per pia kant':

Rigardu Vi al nia kor',
al nia tuta preta viv'.
Ankoraŭ multas brum' en ĝi.
Klarigu nin per Via lum'.

Al Vi, ho Kristo, pia Reĝ',
al Vi, ho Patro, Eternul',
al Vi, Spirito, Paraklet' –
eterne estu glor' al Vi.

Nunc tempus acceptabile Himn

Jen nun la tempo de favor',
jen nun la tag' de l' Dia sav',
nun nia mondo el pigrem'
saniĝu per modera viv'.

Ĉi tago en la lum' de Krist'
ekbrilas, por ke nia kor',
vundita nun pro nia kulp',
novigu sin per abstinem'.

Vi, Dio, helpu bridi nin
en nia mens', en nia korp',
por ke transpaŝe trovu ni
la Paskon de l' eterna ĝoj'.

La tuta universo Vin
adoru, milda Triunu',
kaj, novigitaj per kompat',
kantikon novan kantu ni.

Nunc, Sancte, nobis, Spiritus Himn

Ho Sankta Spir', en unu bril'
kun Di' la Patro kaj la Fil':
Se nia koro kun obstin'
rifuzas Vin, konkeru nin.

Buŝ', lango, menso, sento, fort'
konfesu per pasia vort'.
Ardigu nin la Dia flam',
la proksimulojn nia am'.

La Patron koni donu Vi,
la Filon ankaŭ konu ni.
Vin, el-ambaŭa Di-Spirit',
ni kredu ĉiam sen hezit'.

O lux beata cælitum Himn

Beata lum' de l' anĝelar',
esper' plej alta de l' homar',
Jesuo, alridetas Vin
en pia hejm' gepatra am'.

Maria, riĉa vi je grac',
el ĉastaj mamoj nutras vi
Jesuon per patrina lakt',
vi kisas kaj karesas Lin.

Jozefo, vi el olda gent',
gardant' amata de l' Virgin':
Jesuo vokas paĉjo vin,
Li, kies Aba Dio mem.

Jozef', Maria kaj Jesu',
el nobla trunko de Jiŝaj',
naskitaj por la sav' de l' mond',
ni petas vin, elaŭdu nin.

Samkiel floris via dom'
pro virtoj kaj pro grac-abund',
tiele estu nia hejm'
loĝej' de am' kaj bona mor'.

Gepatrojn Viajn Vi, Jesu',
obeis, kvankam Fil' de Di'.
Kun Via Patro kaj la Spir',
al Vi senfine estu glor'.

O castitatis signifer Himn

De l' virgulinoj Vi la kron'
kaj de l' martiroj Vi la fort',
premi-donant' al ambaŭ Vi:
Krist', bonvoleme aŭdu nin.

Ĉi grand-anima virgulin',
beata pro duobla rang',
nobela, kun duobla palm',
gloratas per matena laŭd'.

Persiste konfesante Vin,
spitante al la torturant',
kaj sin arminte, kun fervor'
la vivon donis ŝi por Vi.

De ŝi ni povas lerni, ke,
flatitaj aŭ en persekut',
ni venku kontraŭ mond-delog'
kaj staru en honesta fid'.

Pro ŝia pet' absolvu nin
de ĉiu nia krim' kaj pek'.
La ŝuld-bandaĝojn prenu for.
Subtenu nin per Via grac'.

Vi, kiun naskis Virgulin',
glorata estu, Krist' Jesu',
kun Di', la Patro kaj la Spir',
jar-centojn, -milojn, en etern'.

O Christe, flos convallium Himn

Ho Kristo, flor' de l' valoj, Vin
altigu nia nokta laŭd',
ĉar donis al ĉi virgulin'
la palmojn Vi de l' martiriĝ'.

Ŝi kun prudento, fort' kaj saĝ'
libere konfesante Vin,
sentime al kruela mort'
por Vi deklaris preta sin.

Ŝi, spite al la Princ' de l' mond',
fortika, Krist', per Via don',
batalis sange ĝis la fin',
por premiati en etern'.

Savanto, Vi kunigu nin
kun ŝi, ke partoprenu ni
kun pura kor' en Via sav',
la frukto de l' surkruca sang'.

Vi, kiun naskis Virgulin',
glorata estu, Krist' Jesu',
kun Di', la Patro kaj la Spir',
ĉi-tage, ĉiam, en etern'.

O gloriosa Domina Himn

Maria, glora Sinjorin',
kliniĝas astroj antaŭ vi,
Kreinton vian naskas vi,
vi nutras, kiu nutris vin.

Kaj kion Eva ĵetis for,
redonas vi en via id',
por ke ni iru el plorad'
ĉielen laŭ sternita pad'.

Vi pordo de l' plej alta reĝ',
portal' de l' fulme brila lum'!
Aplaŭdu, gentoj, pro la viv'
donita per la Virgulin'.

Nun estu glor' al via fil'
kaj al la Patro kaj Spirit',
al Dio, kiu vestis vin
ĉirkaŭe per miriga grac'.

O lux, beata Trinitas Himn

Ho lum', beata Triunu',
unika tri-persona Di',
la fajra sun' [subiris / subiras] jam:
Nun estu Vi la lum' de l' kor'.

Al Vi ni kantu en maten',
al Vi ni preĝu en vesper',
al Vi ni petu kun humil'
kaj laŭdu Vin sen ajna fin'.

Nun estu al la Patro glor',
ador' al Kristo, Lia Fil',
honoro al la Di-Spirit'.
Ho Triunu', favoru nin.

O memoriale mortis Domini Himn

Memoriga signo de l' surkruca mort'!
Pano, regalanta min per vivo-fort'!
Viva Vi nutraĵo estu de l' anim',
ke en Vi dolĉecon spertu ĝi sen lim'.

Pia pelikano, ho Jesu' Sinjor'!
Via sango igu pura min de l' psor'.
Povas unu guto for de l' tuta ter'
lavi ĉiujn krimojn, savi de l' infer'.

Nun, Jesu', mi vidas nur vuale Vin.
Tion mi soifas, ke je mia fin'
la triunu Dion vidu mi en klar',
Lin eterne laŭdu kun la sanktular'.

O nimis felix Himn

Viro feliĉa, riĉa je meritoj,
fama martir' pro deco kaj pudoro,
voĉ' el dezerto, pinto de l' profetoj,
sankta Johano!

Helpu nin, ĵeti for el niaj koroj
ŝtonojn malmolajn, por ke ni pretigu
vojon por Dio, kaj ke ni rektigu
Liajn irejojn. (Mat 3, 3)

Kiam Li venos je la fin' de l' mondo,
tiam, ni petas, trovu la Savanto
nin senmakulaj, dignaj, ke eniru
Li niajn korojn.

De l' ĉieluloj, Dio, Vi laŭdatas,
tri laŭ personoj, unu laŭ esenco;
ni, la teruloj, jam de Krist' savitaj,
petas kompaton.

O Redemptoris Himn

Vi, honorinda mildo de l' Savanto,
volas, ke homoj sin al Di' dediĉu,
gvidas la korojn per la Di-Spirito
mire, varie.

Ilin per akvo faras Vi naskiĝi
el Dio vera, grace Vi al ili
ĉiam denove, Kristo, volas doni
ĝermojn de l' amo.

Kiam Vi vokas, ili vigle sekvas,
ĉion forlasas, prenas Vin gvidanto,
kaj laŭ la reĝa voj' de l' kruco serĉas
sole la Patron.

Tiel, fervore, tiu ĉi sanktulo
per ĉiuj fortoj ame Vin fidelis,
kaj la kulminojn gajajn li de l' virtoj
strebis posedi.

Laŭdo reeĥu nun al nia Dio,
Patro kaj Filo kaj Spirito Sankta.
Di' centobligos, kion grand-anime
homo donacis.

O rex æterne, Domine Himn

Ho Reĝ' eterna, Krist', Sinjor',
al Via Patro sama Fil',
laŭ Via bildo formis Vi
la homon, nomis lin Adam'.

Diablo fraŭde kaptis lin,
la malamik' de l' homa gent'.
Por savi ilin prenis Vi
homecan korpon el Virgin'.

Por unuigi nin kun Di'
Vi sam-karnigis Vin al ni.
Vi mem baptiĝis, Redemptor',
por lavi nin per bapto-ban'.

Vi libervole pro la hom'
la krucon prenis savi nin.
La sangon verŝis Vi por ni:
valora prez' de elaĉet'.

La Patro levis laŭ merit'
el tombo Vin al Sia glor',
kaj ankaŭ ni, sen ajna rajt',
esperas vivi en etern'.

Vi estu do al nia mens',
Jesu', ĉiama paska ĝoj'.
Vi naskis novaj nin el grac':
triumfi igu nin kun Vi.

Al Vi, Jesuo, estu glor',
post Via venko brilas Vi
kun Viaj Patro kaj Spirit',
tra ĉiuj tempo kaj eon'.

O Roma felix Himn

Feliĉa Romo, kiun la valora sang'
de tiom da ĉefuloj vestis per purpur'!
Superas vi la brilon de la tuta mond'
ne propralaŭde, sed dank' al la sanktular',
kiun per sangavidaj glavoj murdis vi!

Do ambaŭ nun martiroj, vi en pleja glor',
vi sankta Petro, Paŭlo vi, lili' de l' mond',
herooj triumfantaj en ĉiela hal',
per viaj preĝoj benaj vi protektu nin
de kiu ajn malbon', kaj supren levu nin!

Al Patro estu glor' tra senmezura temp',
al vi, ho Filo, pompo kaj regadopov',
honoro kaj potenco same al Spirit',
nedisigebla savo al la Triunu'
tra ĉiuj tempoj kaj eonoj, en etern'.

O sacrosancta Trinitas Himn

Ho Vi, plej sankta Triunu',
Vi, ĉies fonto kaj struktur',
la tagon donis por labor',
la nokton por ripoz' al ni.

Matene kaj vespere ni
prikantas Vin, dum nokt' kaj tag'.
Tra ĉiu temp' de nia viv'
konservu nin en Via glor'.

Servantoj Viaj tie ĉi
kunvenis por adori Vin,
por ligi siajn preĝojn kun
la himnoj de l' ĉiela ĥor'.

Al Di', la Patro, estu glor',
al Kristo, Lia sola Fil',
kaj al la sankta Paraklet',
tra ĉiuj tempoj, en etern'.

O sator rerum Himn

Vi ĉion semas, la eonojn tenas,
juĝas potence, Kristo, Reĝ' de l' reĝoj!
Ho, niajn preĝojn, same niajn laŭdojn,
milde akceptu.

Ĉi tiujn laŭdojn, kiujn ni promesis,
ni en la kur' de l' nokto plaĉe kantu,
ke ni per Vi en harmoni' bonfartu,
Lumo-aŭtoro.

Vi nin pravigu, por ke en feliĉo
daŭre ni vivu sen la spert' de l' morto.
Estu al Vi per ĉiuj niaj agoj
gloro eterna.

Per Dia fajro ardu nia koro,
ardu la lumboj, viglu nia menso,
estu brulantaj ĉiam niaj lampoj
en niaj manoj.

Laŭd' sam-valora gloru Vin, ho Patro,
Vin, ho Savanto, pia Reĝ', eterne,
sama ador' al Vi, Spirito Sankta,
sonu tra l' mondo.

O sempiternæ curiæ Himn

Ho princoj de l' plej alta Reĝ',
instruis vin Jesuo mem
kaj vin donacis al la mond',
ke apostoloj estu vi.

Dek-du-juvela fundament'
de l' Sankta Urbo estas vi.
Sur brilaj ŝtonoj levas sin
ĝi, kies lampo la Ŝafid'.

Celebre nun gratulas vin
la eklezi', la fianĉin'.
Servante vi kreskigis ĝin,
konsekris ĝin per via sang'.

Kaj kiam venos la Savant',
juĝant' de ĉi kaduka temp',
sur dek-du tronoj sidos vi,
senato alta. Kia glor'!

Bonvolu helpi nun al ni,
fortigu nin per via preĝ',
ke, kion semis tiam vi,
por ĉiam floru en ĉiel'.

Al Krist' eterna estu glor':
Heroldoj de la Patro vin
Li faris, kaj plenigis vin
per de l' Spirito nutra fort'.

O virgo mater, filia Himn

Filin' de Dio, Virgulin',
patrin' de via Dia fil'
pli ol kreaĵoj ĉiuj vi
de digno plena kaj servem'.

Jam de eterne volis Di'
en Sia saĝa providenc',
ke estu vi de l' hom-natur'
kulmino laŭ indec' kaj glor'.

Vi iĝis tiel nobla hom',
ke Dio, la Kreinto, mem
decidis iĝi hom' en vi,
en mirindega manier'.

Kaj en la sin' de l' Virgulin'
fariĝis viv' la fajra am',
per kies varmo ĝermas nun
ĉielaj floroj sur la ter'.

Nun estu glor' al via fil'
kaj al la Patro kaj Spirit',
al Dio, kiu vestis vin
ĉirkaŭe per miriga grac'.

Optatus votis omnium Himn

Ho vaste dezirita tag',
brilanta sankta lum-solen'!
Hodiaŭ Krist', la mond-esper',
sin levis alten al ĉiel'.

La Mondo-princon venkis Li,
en homa karno Fil' de Di'.
Li nun triumfas post batal'
ĉe l' Patro en ĉiela glor'.

Lumanta nubo portas Lin.
Esperon donas Li al ni.
Apertas nun la paradiz'
ŝlosita de l' unua par'.

Ho granda ĝoj' de l' tut-homar'!
La fil' de nia Virgulin'
leviĝis post la kruca mort',
ascendis al la Patra tron'.

Al Li do iru nia dank',
al Li, la font' de nia sav',
ĉar nian korpon supren Li
altigos al ĉiela hal'.

Kun ĉiuj ĉieluloj nun
restadu ankaŭ ni en ĝoj',
ĉar ili jam aliris Lin,
de ni Li ne retiris Sin.

Eteren ascendante, Krist',
al Vi laŭkore levu nin.
Spiriton Vian Vi al ni
de l' Patro sendu el ĉiel'.

Pange, lingua … certaminis Himn

Kantu, lango, pri la venko
en miriga ĉi milit',
kaj la kruc-trofeon gloru
per peano laŭ merit',
sur la kruc' la Mond-savanto
venkis kiel oferit'.

Jam l' unua hom' afliktis
la Kreinton per ĉagren',
pro la ĝu' de l' frukt' fatala
lin ekligis mort-katen':
sed elektis Dio novan
arbon pro l' homara ben'.

Tiu ĉi ofer' konvenis
al la Dia sav-postul',
ke l' perfida ruz' vaniĝu
per pli bona do kalkul',
ke la san' refortu tie,
kie vundis Malicul'.

Kiam venis do la tempo
al la pleno de matur',
sendis Patro-Di' la Filon
teren el ĉiela pur',
naskiĝontan el la ventro
de virgin' en hom-figur'.

Kiam jen post tridek jaroj
sonis Lia lasta hor',
Li, laŭvole destinita,
sin fordonis kun fervor'
kaj, ŝafido sur la kruco,
sin oferis pro favor'.

Al la Triunu' beata
estu do eterna glor',
sama estu al la Patro,
Filo kaj Spirit' ador':
Triunuon tiun laŭdu
l' universo pro honor'!

Pange, lingua … corporis Himn

Kantu, lango, pri la glora
sankta korpo de Jesu'
kaj pri lia sang' valora,
kies riĉa beno-flu'
el la pek' de l' mond' rankora
savis tiam, savas plu.

El Maria naskiĝinta,
el la ĉasta Virgulin',
Dian semon disdoninta
kvazaŭ el abunda sin',
fine sur la kruc' mortinta
Kristo ne forlasis nin.

Kun la siaj kunsidante
ĉe la last-vesper-festen',
la ordonojn plenumante
de la paska nokt-solen',
nove panon disdonante
vere donas li sin mem;

Ĉar la pan' fariĝas karno
per la karniĝinta Vort'
kaj la vino lia sango
per la Di-Spirita fort':
Tion krede ni konfesu
kor-sincere ĝis la mort'.

Riverence ni kliniĝu
antaŭ tiu sakrament'.
Jen Jesu', manao vera
de la nova testament'.
Manke nin informas vido,
fido estu suplement'.

Estu gloro kaj adoro,
laŭdo, beno kaj jubil'
al la sankta Triunuo:
al la Patro, al la Fil',
al la Sankta Di-Spirito:
unu lum', triopa bril'.

Per crucem, Christe, quæsumus Himn

Per Via kruco, Krist' Jesu',
Vi transirigu nin al viv'.
Fiksita sur la ligna fost'
Vi volis elaĉeti nin.

La oldan ŝuld-ateston Vi
disŝiras nun en Via karn'.
Ne plu ni sklavas sub la leĝ',
sed vivas nove en liber'.

Al Vi, ho Patro, estu glor',
al Vi, Spirit', al Vi, Jesu'.
Vi donas, ke plenigas nin
la venk' de l' kruco plu kaj plu.

Pergrata mundo nuntiat Himn

Bonvene la matena ruĝ'
anoncas, ke la suno mem
aperos baldaŭ, kaj la land'
per lum' sin vestos kaj kolor'.

Eterne radianta Sun',
nin viviganta, Krist' Jesu',
al Vi sin turnas nia kant'
kun forta emo ĝui Vin.

La sci' de l' Patro estas Vi,
la vort', per kiu ĉiu est'
ekbrilas en mirinda ord',
per bon' kaj bel' allogas nin.

Ni, kiel idoj de la lum',
per Vi pilgrimu sen pigrec',
atestu pri la Patra grac'
per niaj moroj, nia far'.

Vi helpu, ke el nia buŝ'
elfluu nur sincera vort'.
Nin ĉiam pelu klar' kaj ver',
stimulu nin per dolĉa ĝoj'.

Al Vi, Jesu', plej pia Reĝ',
al Vi, ho Patro, estu glor',
al Vi, Spirito, Paraklet',
honor' eterne kaj ador'.

Plasmator hominis, Deus Himn

Hodiaŭ Vi, Kreint' de l' hom',
ordonis iĝi sur la ter'
estaĵoj vivaj, brut' kaj best',
rampaĵoj ankaŭ laŭ la spec'.

Kaj eĉ plej grandaj devas nun
laŭ Via vorto kaj ordon'
submeti al la homo sin,
lin servi kaj obei lin.

De ni, la Viaj, pelu for
malpuron ajnan, kiu sin
hejmigi volas en la kor',
damaĝi nin en mor' kaj ag'.

Ĝojigu nin, fidela Di',
per Via riĉa grac-abund',
nin gardu kontraŭ kverelad',
en Via paco ligu nin.

Al Vi, ho Patro, estu glor'.
Kun Via sam-substanca Fil'
kaj kun la sankta Paraklet'
Vi regas nun kaj en etern'.

Præclara custos virginum Himn

El ĉiuj virgulinoj vi
elstaras, virga Di-patrin',
ho pordo de l' ĉiela hal',
espero nia, ĝoj' de l' alt'.

Lili' el inter dornoj vi,
kolomb' en plej mirinda bel'.
Ĝermigis vi el virga trunk'
Lin, kiu senvundigas nin.

Ho forta drak-rezista tur',
por ŝip-rompantoj kara stel',
nin vi defendu kontraŭ fraŭd',
direktu nin per via lum'.

Vi movu ombrojn de erar'
kaj trompajn sablo-benkojn for.
Kaj al vagantoj en danĝer'
malfermu padon de sekur'.

Unike splendas vi. La pek'
de l' origin' ne tuŝis vin.
Vi nin protektu kontraŭ ruz',
envi' kaj arto de l' Serpent'.

Gloratu Patro kaj Spirit',
gloratu Kristo, via fil':
la sankta Di', per kies grac'
unike sankta estas vi.

Precemur omnes cernui Himn

Ni pie preĝu en komun',
kaj unuope voku ni.
Juĝiston nian petu ni
kun plor', ke Li ne punu nin.

Ofendis ni per nia pek'
favoron Vian, milda Di'.
Indulgon Vian verŝu Vi
al ni de supre, ho Savant'.

Memoru, Di', ke estas ni
– eĉ se kadukaj – Via bild'.
Aĥ helpu, ke la Malbonul'
ne modlu nin laŭ sia kliŝ'.

Faritajn pekojn lavu for,
stimulu nin al nova bon',
ke fine plaĉu ni al Vi
ĉi tie, nun kaj ĉiam plu.

Favoru, sankta Triunu.
Nin helpu vivi kun moder',
Vin servi, kiel servas Vi,
ke frukton donu Via don'.

Primo dierum omnium Himn

El ĉiuj tagoj tiu ĉi
l' unua estas, tag' de l' glor'.
En ĝi sin levis kun jubil'
la nov-kreita univers'.

En tiu ĉi solena tag'
leviĝis Kristo el la mort',
venkinte Li kondukis nin
el mort' kaj peko al liber'.

Rapide ni leviĝu do,
en tiu nokt', sen iu lac',
kaj, laŭ la diro de l' profet',
Lin, la Piulon, serĉu ni.

Nin Dio aŭdu, helpu nin,
konduku nin per forta man'
el nia feblo al la glor'
en Sia regno de l' ĉiel'.

Per tiu nokta solenad'
kun psalmoj ni komencas nun
la sanktan tagon de l' Sinjor'.
Li estu nia rekompenc'.

Al Di', la Patro, estu glor',
al Kristo, Lia sola Fil',
al Di', la sankta Paraklet',
tra ĉiuj tempoj, en etern'.

Qua Christus hora sitiit Himn

Je l' sesa hor' soifis Krist',
je l' sesa pendis Li sur kruc':
nin, soifantajn pri justec',
Li helpu, dum ni psalmas Lin.

Kaj same, mem la satigant',
malsato nia estu Li,
ke naŭzon kaŭzu ĉia krim',
deziron kaŭzu ĉia virt'.

Karismo sankta de l' Spirit'
penetru, dum ni psalmas, nin:
mildig' al nia arda karn',
varmig' al ĉiu frosta kor'.

Nun estu al la Patro glor',
ador' al Kristo, Lia Fil',
honoro al la Di-Spirit'.
Ho Triunu', favoru nin.

Quæ caritatis fulgidum Himn

Brilanta stel' de l' karitat',
ho Virgulino, en ĉiel';
por ni surtere estas vi
ĉiama fonto de l' esper'.

Influon grandan havas vi
ĉe l' kor' de via kara fil':
Se ni fidante petas Lin
per vi, Li certe aŭdos nin.

Sed vi en via bonvolem'
porpetas ne nur laŭ postul',
vi foje kio helpas nin
jam donas antaŭ nia preĝ'.

En vi nur estas kor-favor',
en vi nur estas malavar',
en vi kulminas, kio ajn
ekzistas bona en la mond'.

Nun estu glor' al via fil'
kaj al la Patro kaj Spirit',
al Dio, kiu vestis vin
ĉirkaŭe per miriga grac'.

Quem terra, pontus, æthera Himn

Lin, kiun ter', aer' kaj mar'
adoras, benas kun glorad',
Lin, kiu estras ĉiujn tri,
Maria lulas en la sin'.

Al kiu servas lun' kaj sun'
kaj ĉio tra la tuta temp',
Lin portas per ĉiela grac'
utero pura de knabin'.

Patrin' feliĉa, riĉa don'
sub ŝia koro kaŝas sin:
Li, kiu tenas en la man'
la mondon, kiun kreis Li.

Feliĉa ŝi, el kies pord'
post la anonco de l' anĝel'
kaj sub la ombro de l' Spirit'
elvenis la Dezir' de l' mond'.

Vi, kiun naskis Virgulin',
glorata estu, Krist' Jesu',
kun Di', la Patro kaj la Spir',
jar-centojn, ĉiam, en etern'.

Quicumque Christum quæritis Himn

Serĉante Kriston levu do
l' okulojn supren al ĉiel',
ĉar tie povos vidi vi
la signon de l' eterna glor'.

Ĉi stel', pli hela ol la sun',
pli bela laŭ dekor' kaj bril',
anoncas, ke en homa karn'
alvenis Dio sur la ter'.

Jen magoj el la sin' de l' mond',
de l' orienta suno-pord',
fakule interpretas ĝin
simbol' de naskiĝinta reĝ'.

Demandas ili: Kia Li,
movanta astrojn sur ĉiel',
potenca super lum' kaj bril',
ke steloj tremas antaŭ Li?

Jen ion faman vidas ni,
majestan, en sublima glor',
pli oldan ol la firmament'
kaj ol ĥaos', sen ajna lim'.

De ĉiuj gentoj Li la Reĝ',
kaj de l' popolo Izrael',
laŭ Dia vort' al Abraham'
kaj liaj idoj tra l' eon'.

Al Vi, Jesuo, estu glor',
Vi montras Vin al ĉiu gent'.
La Patro kaj la Di-Spirit'
gloratu same en etern'.

Qui lacrimatus Lazarum Himn

Vi verŝis larmojn pro Lazar',
kun la fratinoj ĝemis Vi,
Vi vekis lin el sia mort',
ke ili plu prizorgu lin.

Indulgon petis kun favor'
por Viaj krucumintoj Vi,
kaj al la kune krucumit'
Vi diris vortojn de kompat'.

Mortante rekomendis Vi
patrinon Vian al Johan':
Al tiuj, kiuj fidas Vin,
proksimu ŝi en agoni'.

Vi savis nin per Via sang',
al ni donacu, Krist', Sinjor',
ke l' tristo de ĉi dura mort'
sin ŝanĝu al la ĝoj' de l' viv'.

Vi ĉi servanton voku nun,
irintan el ĉi tiu mond'.
Li, kie mort' ne estos plu,
prikantu Vin, ho Princ' de l' viv'.

Ĉi servantinon voku nun,
irintan el ĉi tiu mond'.
Ŝi, kie mort' ne estos plu,
prikantu Vin, ho Princ' de l' viv'.

Vi ĉi servantojn voku nun,
irintajn el ĉi tiu mond',
ke ili, kie mort' ne plu,
prikantu Vin, ho Princ' de l' viv'.

Qui vivis ante sæcula Himn

Vi vivas ekde antaŭ temp',
unika font' de ĉiu viv'.
Sub mort' ni ĝemas kaj pekem':
Favore nin rigardu, Di'.

Pekintan homon, Patro, Vi
destinis al pere' kaj mort'.
Li sin submetu al la pun',
kaj tiel iru polv' al polv'.

Sed la anim', la vivo-spir',
donaĵ' de Via providenc',
restados, nevelkonta ĝerm',
sendifektebla en etern'.

Jen esperigo kaj konsol':
Ni reverdiĝos, Di', al viv'.
Al Vi nin trenos Krist' kun fort',
Li, la unua de l' leviĝ'.

Ĉi frato nia ĝuu nun
la regnon de l' ĉiela viv',
plenigis lin la fid' al Krist',
lin sankt-oleis la Spirit'.

Fratino nia ĝuu nun
la regnon de l' ĉiela viv',
plenigis ŝin la fid' al Krist',
ŝin sankt-oleis la Spirit'.

[Ĉi fratoj / Fratinoj / Gefratoj] niaj ĝuu nun
la regnon de l' ĉiela viv',
plenigis ilin fid' al Krist',
kaj ilin unktis la Spirit'.

Ĉi Regnon rapidigu Vi
– komenc' de ĉio, ĉies fin' –
al ni post nia propra mort',
kaj kune sonos nia laŭd'.

Quod chorus vatum Himn

Kion antaŭe plenaj de l' Spirito
kantis profetoj, tio nun okazis
sen ajno dubo en la Di-Patrino,
en vi, Maria.

Lin, kiu regas teron kaj ĉielon,
virge koncipis vi kaj virge naskis,
ankaŭ post nasko Virgulino restis
vi senmakula.

Jen, vian filon prenas Simeono
sur siajn brakojn en la dom' de Dio,
kantas pro ĝoj', ĉar Kriston li ekvidis
propra-okule.

Vi, ho Maria, vi, patrin' de l' Reĝo,
al niaj petoj estu vi favora,
verŝu en nin la klarajn lum-donacojn
de l' Dia Filo.

Krist', Vi la lumo de l' plej alta Patro,
Liajn profundojn Vi al ni malriglas,
faru, ke ni en Lia lumo-halo
ĉiam Vin laŭdu.

Radix Iesse floruit Himn

El vergo virga venis flor',
markoto el Jiŝaja trunk',
de Di' graveda naskis Lin
patrin', restante Virgulin'.

Toleris kuŝi en stal-trog'
Li, kun la Patro lum-aŭtor'.
La etendinto de l' ĉiel'
sin lasis vindi de patrin'.

Li, kiu donis al la mond'
la dek ordonojn de l' Sinaj',
sin juĝis inda iĝi hom'
sub homa leĝo kaj katen'.

Naskiĝas lumo jam kaj sav',
forfuĝas nokt', venkatas mort'.
Ho, venu, gentoj, kredu do,
ke el Maria venis Di'.

Vi, kiun naskis Virgulin',
glorata estu, Krist' Jesu',
kun Di', la Patro kaj la Spir',
jar-centojn, ĉiam, en etern'.

Rector potens, verax Deus Himn

De Vi, ho ordiganta Di',
donatas je dispon' al ni
matene milda lumo-ben',
tag-meze fajra suno-plen'.

Estingu flamojn de pasi',
bruladon de malharmoni'.
Malsana ardo restu for,
kaj nestu pac' en nia kor'.

Ho Patro, Filo, kaj Spirit',
asistu nin sen intermit'.
Vin laŭdas nun la klar' de l' tag',
Vin ĉiam gloru nia ag'.

Rerum creator optime Himn

Kreint' bonega Vi de l' mond',
reganto nia, vidu do!
El dormo liberigu nin,
el noca pigro kaj inert'.

Vin, sankta Kristo, petas ni
pro nia kulpo pri pardon'.
Por ĝin konfesi levas ni'
nin meze en la pas' de l' nokt'.

Spiriton, manojn levas ni
samkiel rekomendis ĝin
dumnokte fari la profet',
kaj Paŭlo enda trovis ĝin.

Okultan ŝuldon sternas ni
malkaŝe antaŭ Via vid',
elverŝas preĝojn kun ĝemad':
Pardonu kion pekis ni.

Al Vi, ho Krist', plej pia Reĝ',
al Vi, ho Patro, estu glor',
kun Vi, Spirito, Paraklet',
tra ĉiu temp' kaj en etern'.

Rerum, Deus, fons omnium Himn

Ho Dio, font' de l' univers',
Vi de l' orbitoj ordigant':
La kosmon, kiun kreis Vi,
ornamis Vi per mira verk'.

Kaj post ĉi admirinda far'
Vi paŭzis je la sepa tag'.
Tiele ankaŭ paŭzas ni
liberaj kaj kun danka kor'.

Koncedu, ke ni ploru nun
pro ĉiu krim' de nia viv'.
Al virt' ni strebu kun insist'.
Feliĉu ni sub Via don'.

Kaj fine en la lasta tag',
la granda tag' de tim' kaj trem',
ni ĉiuj vivu en la ĝoj'
kaj en la plen' de Via pac'.

Al Di', la Patro, estu glor',
al Kristo, Lia sola Fil',
kaj al la sankta Paraklet',
tra ĉiuj tempoj, en etern'.

Rerum, Deus, tenax vigor Himn

La tutan mondon, forta Di',
stabile koherigas Vi.
Vi, turno-punkto, sen moviĝ'
la tempon tenas en turniĝ'.

La tag' jam finon turnas sin,
pensigas nin pri nia fin'.
Ho, tenu nin en tiu hor',
vivigu nin en Via glor'.

Vin, Patro, gloru nia kant',
Vin, Krist' Jesuo, ho Savant',
Vin, Sankta Spir', sur sama tron',
tra ĉiu tempo kaj eon'.

Rex gloriose martyrum Himn

Vi, de l' martiroj glora reĝ',
de l' konfesoroj brila kron',
La rezignantojn pri la ter'
Vi gvidas al ĉiela ĝoj'.

Orelojn Viajn klinu Vi
kun korfavor' al nia preĝ'.
La venko-himnon kantas ni.
Ignoru do pri nia pek'.

En atestanto venkas Vi,
pardonas Vi al konfesant'.
Ho, venku super nia krim'.
Indulgon donu Vi al ni.

Al Di', la Patro, estu glor',
al Kristo, Lia sola Fil',
kaj al la sankta Paraklet',
tra ĉiuj tempoj, en etern'.

Sacrata nobis gaudia Himn

Ho ĉiujara sankta ĝoj'!
La hodiaŭa tag' al ni
donacas laŭdi laŭ la ord'
paŝtistojn plurajn en komun'.

Jen ili viglas por la greg',
por ĝi laboras kun atent',
ĝin gardas, por ke trovu ĝi
sanigan nutron de l' spirit'.

Ŝtelistojn ili pelas for,
kaj tenas lupojn ekster bar',
kaj zorgas pri la bona fart'
de l' grego, ne forlasas ĝin.

Paŝtistoj sanktaj, vi kun ĝoj'
nun loĝas en ĉiela glor':
elpetu gracon vi por ni
ĉe l' tribunalo de l' Juĝant'.

Paŝtisto bona, Krist' Jesu',
al Vi eterne estu glor'
kun Viaj Patro kaj Spirit'
tra ĉiu tempo kaj eon'.

Salva, Redemptor Himn

Krist', Redemptoro, savu Vi la Viajn nun,
noblajn, signitajn per la lum' de Via vid',
por ke demona fraŭdo ne frakasu nin,
pro kiuj pagis Vi la prezon de la mort'.

Sentu kompaton, ke ni estas sklavoj nur,
rompu katenojn, kaj de ŝuld' absolvu nin.
Nin, kiujn savis Vi per Via propra sang',
faru eterne ĝoji, bona Reĝ', kun Vi.

Salve dies Himn

Tag' de l' tagoj! / Saluton, glora tag'!
Tag' de l' venko! / Feliĉa tag' de l' sun'!
Tag' unua! / Ho tag' de granda ĝoj'!
Tag' de Kristo!

Al blinduloj / de Dio brilas Lum',
kiu savas / el tombo, el infer',
venkas morton, / ĉielon kun la ter'
repacigas.

Di' kunŝlosis / en malobe' kaj pek'
ĉiujn homojn, / ke Li al ĉiuj ni
helpi venu, / kaj per elsupra grac'
nin kompatu.

La saĝeco / de Dio, Lia virt',
la koleron / retenis kun mildec',
dum la mondo / jam estis sur la voj'
al abismo.

Resurektis / libere Krist' el mort'.
La homaron / restaŭris Li en Di'.
La perditan / ŝafidon portas Li
sur la ŝultroj.

Unuiĝas / anĝeloj kaj homar',
por ke sonu / el ĉi kreskinta ĥor'
al la inda / triumfa Krist-Sinjor'
laŭd' eterna.

En la ĥorojn / ĉielajn miksu sin
harmonie / la eklezi-patrin',
kaj hodiaŭ / ĝoj-kantu ĉiuj ni:
Haleluja.

Maltriumfas / la imperi' de l' mort'.
Regu ĝojo, / triumfe festu ni.
Regu paco / surtere, regu glor'
en la altoj.

Sanctorum meritis Himn

Kantu ni en komun' pri l' de l' sanktuloj glor',
kiuj fortis en far', mortis al fina venk'.
Pli aplaŭdu la kor', sonu en bona laŭd'
kun jubilo kaj granda ĝoj'.

Ilin teni la mond' volis, sed naŭzis nur;
ĉar en sia arid' restas ĝi sen florad'.
Ili kun malestim' je la senfrukta mond'
sekvis Vin, ho ĉiela Reĝ'.

Ili, Kristo, por Vi meze en furioz'
staris sen murmurad', sen lamentad' aŭ plend',
kun trankvil' en la kor' kaj kun kvieta mens'
pacience en firma fid'.

Ne kapablas la lang' pri l' de l' martiroj glor'
digne kanti, ĉar Vi donas kun malavar'.
Ilin kontraŭ la sang' ruĝa, fluinta for,
nun premias ĉiela kron'.

Sankta, Vin, Triunu', Dio, ni petas do:
Nin purigu de l' pek', gardu nin de l' pere',
donu pacon al ni, faru nin glori Vin
tra la tempoj kaj en etern'.

Sator princepsque temporum Himn

Semist' de l' tempo, ĝia princ',
ordonon fiksis Vi al ĝi:
ke ni laboru dum la tag',
profunde dormu dum la nokt'.

Vi nin direktu al ĉastec',
por ke obskur' ne vundu nin
kaj ne enlasu nia kor'
la akrajn sagojn de l' satan'.

Ne regu nin malpura ard'
nek ajna torĉo de volupt',
ke ili ne damaĝu nin,
sed forta restu nia mens'.

Al Di', la Patro, estu glor',
al Kristo, Lia sola Fil',
kaj al la sankta Paraklet',
tra ĉiuj tempoj, en etern'.

Scientiarum Domino Himn

Vi, estro de l' totala sci',
al Vi ni venas kun jubil'.
Internon nian konas Vi,
favoras ĝin per Via grac'.

Dum sur la step' la naŭdek naŭ
sekuraj restas en la greg',
la unu perdiĝintan Vi
sur montoj serĉas, trovas ĝin.

Nin paŝtu apud akvo-font',
herbejoj verdaj nutru nin,
ke vivu en la sanktular',
paŝtisto bona, ni kun Vi.

Ke fine, je la lasta juĝ',
ne inter kaproj staru ni,
sed dekstre estu nia lok'
ĉe Viaj ŝafoj por etern'.

Al Vi, Savanto, estu glor',
al Vi potenco, venk', honor'.
Vi regas ĉion de sur tron'
tra temp', erao kaj eon'.

Sol, ecce, lentus occidens Himn

Jen: Lante iras for la sun'
de l' montoj, kampoj kaj de l' mar'.
«Adiaŭ», triste diras ĝi,
kaj: «Ĝis morgaŭa lum-reven'!»

Mirante ni admiras Vin,
pro Via saĝo, ho Kreint':
Alternan ordon donis Vi
de ombro kaj de nova hel'.

Mallum', premanta per silent',
plenigas la eteron nun,
laboro-forton prenas for
kaj nin invitas al kviet'.

Ni tamen viglas en l' esper',
ke nin ĝojigos Via bril',
la lumo de l' eterna Vort',
la splendo de la Patra glor'.

Ho vera Suno sen subir',
ho klara senvespera Tag',
deziras Vin la tuta ter',
ĉieloj prijubilas Vin.

Al ni donacu ĝui Vin
senfine en serena lum',
ho Patro, Filo kaj Spirit',
per novaj kantoj glori Vin.

Solis, o Virgo Himn

Vin, Virgulino, vestas sun-radioj,
stela dekduo kronas vian kapon,
servas la lun' skabel' de viaj plandoj;
glore vi brilas. (Apo 12,1)

Vi kontraŭ mort', infer' kaj kulpo venkis,
pledas por ni ĉe Kristo kun fervoro;
vin, ho Reĝino forto-plena, festas
ter' kaj ĉielo.

Volu protekti ĉiujn Di-fidelajn,
volu kunigi ĉiujn disiĝintajn;
kaj kiujn ie morto-ombro kovras
gvidu al vivo.

Por ni pekuloj preĝu pri pardono,
helpu el plor', malsato kaj malsano,
lumu tra viv-mizeroj kiel firma
savo-espero.

Laŭdon eternan al la Triunuo,
kiu vin kronis, sankta Virgulino,
kaj kiu zorge faris vin Reĝino,
nia Patrino.

Somno refectis artubus Himn

Post iom da ripoz' aŭ dorm'
ni levas nin el nia lit'
kaj petas, Patro, kun insist':
Ĉi himnon kanti helpu nin.

Unue laŭdu Vin la lang',
ĉirkaŭu Vin la mensa ard',
ke sekve estu Vi la font'
de niaj agoj, sankta Di'.

Tenebroj cedu antaŭ hel'
kaj ombroj antaŭ taga bril',
por ke la pekoj de la nokt'
forglitu sub la don' de l' lum'.

Do: Jen ni preĝas kun peteg':
Vi ĉion nocan prenu for.
Akceptu Vi el nia buŝ'
la laŭdon, kiun kantas ni.

Al Vi, ho Patro, estu glor',
al Vi, ho Kristo, Lia Fil',
al Vi, Spirito, Paraklet',
tra ĉiuj tempoj, en etern'.

Spes, Christe, nostræ veniæ Himn

Ho, Krist', espero de l' pardon',
Vi nia vivo kaj leviĝ',
al Vi sin turnas kor' kaj vid',
dum mort-dolor' atakas nin.

Vi mem suferis sub la ted'
de l' mort', sub ĝia akra dorn',
klinante Vian kapon Vi
redonis al la Patro Vin.

Malsanojn niajn portis Vi,
paŝtist', kompatas Vi kun ni.
Suferi povas ni kun Vi
kaj morti en la Patra sin'.

Per brakoj etenditaj Vi
al Via traborita kor'
altiras, kiujn morto-sort'
afliktas, feblo kaj angor'.

Vi rompis pordojn de l' infer',
apertas la ĉiel' al ni.
Vi nun nin levu el sufer',
vivigu nin post nia mort'.

Ĉi frato, kiu dormas nun
laŭkorpe tie ĉi en pac',
per Vi beate viglu jam
laŭdante kaj glorante Vin.

Fratino, kiu dormas nun
laŭkorpe tie ĉi en pac',
per Vi beate viglu jam
laŭdante kaj glorante Vin.

[Ĉi fratoj / Fratinoj / Gefratoj], kiuj dormas nun
laŭkorpe tie ĉi en pac',
per Vi beate viglu jam
laŭdante kaj glorante Vin.

Splendor paternæ gloriæ Himn

Vi patran gloron file rebrilas,
lumo el lumo kiel radi'.
Lumon fontan' de lumo similas:
Tag' prilumanta tagon, Vi.

Ho vera Sun', la teron vizitu;
daŭre ardegu tiu donac'.
Funde en koro fajron ekscitu
Sankta Spirit' kun Sia grac'.

Ni preĝe ankaŭ Patron adoru;
sankta la Patro, glora sen fin'.
Ĉiujn Li tre potence favoru:
el kulp-danĝer' Li savu nin.

Al viglaj faroj forton Li donu;
denton elrompu Li de l' serpent',
en amareco dolĉon proponu;
fruktu labor' per bena vent'.

Li menson nian reĝe regadu;
korpon Li faru pura en fid'.
Kredon fervor' flamanta flegadu;
ĝin ne venenu falsa gvid'.

Manĝaĵo nia, Kristo, Vi estu;
puran trinkaĵon ĉerpu la kred'.
Trinku kaj festu! Inter ni restu
sobra ebri' de l' Paraklet'.

La nunan tagon vivu ni ĝoje;
ĉastu la koroj kiel aŭror'.
Hele la fid' tagmezu survoje;
restu krepusk' el mensoj for.

Eksaltu, Sun', leviĝu al brilo;
grimpu la lum' ĝis plena komfort'.
Loĝas en Patro tute la Filo,
Patro kaŝiĝas en la Vort'.

Stabat mater dolorosa Himn

Staris la patrino plore
ĉe la kruco endolore,
dum pendadis ŝia fil';

ŝian koron ĝemadantan,
malĝojegan, angorantan,
trafis glavo, dorn-pikil'.

Kiom estis afliktata
Dipatrino la benata,
atendante apud Li!

Dum, anime lamentante,
Liajn vundojn kunsentante,
daŭre Lin rigardis ŝi.

Kiu homo ne ploradus,
se li tie ŝin vidadus
en tioma kor-mizer'?

Kiu, Kriston rigardante,
la patrinon pripensante,
ne kuniĝus en sufer'?

Pro la pekoj de aliaj
venis la turmentoj Liaj,
skurĝo-batoj, agoni';

ŝi Lin vidis kondamnita,
kaj de ĉiu forlasita;
dum surkruce mortis Li.

Krist', al mi en morto mia
donu per patrino Via
venko-laŭron kun honor'.

Summæ Deus clementiæ Himn

Plej milda Dio, ho farant'
de l' mond' en daŭra evolu',
de ĉio Vi la firmigant',
ho alta sankta Triunu'.

Ploradon nian kun favor'
akceptu. Ni per pia kant'
petegas Vin el pura kor':
Amplekse montru Vin Savant'.

Ardigu niajn lumbojn Vi
per decaj flamoj, per fervor',
por ke, zonitaj, pretu ni
kun am' atendi Vin, Sinjor'.

Nun kune ni en nokta hor'
kantante, Dio, laŭdas Vin.
Do fine en patruja glor'
abunde pridonacu nin.

Vi, sankta Patro, ho Kreant',
Vi nia savo, Krist' Jesu',
Spirito, nia sanktigant':
Gloratu, Dio, plu kaj plu.

Te homo laudet Himn

Zorga Kreinto!
Homo Vin laŭdu
mense kaj kore,
pacon amante,
li, rimarkinda
parto de l' mondo.

Sola li estas
bildo impona
de Vi, Kreinto,
se li nur vivas
pura en koro,
sankta en menso.

Koro kaj buŝo
ĉiam Vin laŭdu,
Dio lumanta.
Ĉiam ni amu
Vin, kiu estas
ĉie la Sankta.

Te, Ioseph, celebrent Himn

Al Vi ĉielaj ĥoroj de l' anĝeloj,
al vi surteraj aroj de l' kristanoj
himnas, Jozefo, feste vin solenas,
vin, fianĉ' de la Virgulin'.

Ŝi gravediĝis, vin ektuŝis dubo.
Anĝel' instruis vin dum nokta sonĝo:
Ĉi tiu bebo estas de l' Spirito;
kaj Savant' estos lia nom'. – kp. Mat 1, 18-24

Al vi, sonĝisto kiel jena Jozef,
anĝelo diris: Fuĝu de Herodo.
Prenu la bebon kaj patrinon lian,
Egiptujon rapidu for. – kp. Gen 37, 19; Mat 2, 13-15

Kaj kiam venis via lasta horo,
Jesu' ĉeestis kune kun Maria.
Same trankvile iam nin konduku
bona mort' al eterna glor'.

Ho, ke ni staru inter la sanktuloj,
kun vi, Jozefo, laŭdu nian Dion,
Patron kaj Filon kaj Spiriton Sanktan,
kiel nun, tiel en etern'.

Te lucis ante terminum Himn

Jam svenas taga sunobril'.
Ĉi preĝon aŭdu, Mond-Sinjor':
Nin nokte ŝirmu en trankvil'
laŭ Via povo kaj favor'.

Dormante post laciga pen',
en Vi ni hejmu sen danĝer',
estonte pretaj en maten'
Vin glori, laŭdi kun sincer'.

Vin, forta Patro, dankas ni:
Vi gardas ĉiujn nin en grac',
kaj kun Spirit' kaj Filo Vi
promesas vivon en la pac'.

Te, pater Ioseph Himn

Patro Jozefo, digna laboristo,
kiu feliĉis en la kaŝiteco
de Nazareto, el humilaj koroj
vin ni prikantas.

Reĝan devenon, magran vivo-staton,
ambaŭ vi portis sen orgojl' aŭ plendo,
dum vi la sanktan familion nutris
per viaj manoj.

Ho laboristo, bild' de l' laboristoj!
Kiom vi montras al la laborantoj,
ke laborejoj kaj labor' ŝvitiga
mem sanktigatas!

Helpu mizerajn, helpu malsatantajn,
bremsu senbridajn, baru malpacantajn,
kaj sub tegmento familia kreskos
Krist' la mistika.

Dio tri-unu, Patro de ni ĉiuj,
Vi, kiu ĉion per laboro kreis,
faru, ke ni per agoj kaj en morto
sekvas Jozefon.

Te Patrem summum Himn

Vin, Patro alta, Vin, ho Dia Vorto,
Vin, ho Spirito – unu Dion – gloras
ĉiuj loĝantaj en la ĉarma parko
de l' paradizo.

Vian misteron, Triunu', neniu
povas ekkoni, tamen ili vidas
Vian vizaĝon kaj per gajaj kantoj
ĉiam Vin laŭdas,

kantas, ke Vi la mondan mason fondis,
regas la kosmon per eterna lumo,
fajron de l' Dia amo en la korojn
sendas de l' Viaj.

Kore ligitaj kun la ĉieluloj
ĥore kunkantas ni iliajn himnojn,
kaj ni esperas, ke ni iam ĝuos
pacon eternan.

Telluris ingens conditor Himn

De l' ter' Kreinto kaj Sinjor',
eligis landon Vi el mar',
kaj digis kontraŭ alta tajd'
la teron, fundamentis ĝin,

ke verdu ĝi el bona sem'
kaj belu per florada pomp',
ke ĝi, graveda de nutraĵ',
satigu nin por nia ĝu'.

Brulantajn vundojn de la kor'
sanigu Vi per Via grac',
ke niaj larmoj, nia far'
forigu movojn de malbon'.

Ordonon Vian sekvu ni.
Malbona faro restu for.
Kaj estu plenaj ni de ĝoj',
sen klin' al pereiga ag'.

Plej pia Patro, regu nun
kun Via Fil', la Dia bild',
kaj kun la Sankta Di-Spirit'
la kreitaĵon en etern'.

Ternis horarum terminis Himn

La tag' sin klinas al vesper',
ni turnas nin al l' Eternul',
la bild' eterna Li de l' am',
en tri personoj unu Di'.

La fonto Krist' de nia fort',
samkiel Petro montris ĝin,
li, kiu prenis de l' lamul'
la manon, kaj starigis lin.

Disĉiploj ni de Krist' Jesu',
al Lia nomo voku ni,
batalu brave ĝis la fin'
irante laŭ la Dia voj'.

Al Di', la Patro, estu glor',
al Lia ununura Fil',
kaj al la sankta Paraklet',
nun, ĉiam, kaj en eternec'.

Ternis ter horis numerus Himn

Je l' naŭa hor', tri fojojn tri,
(ĉi nombro montras sankta sin)
ni en la sankta nom' de Krist'
elpetu donon de pardon'.

El kulp-konfeso de l' krimul'
rezultas grac' de Krist' al li.
Devote laŭdojn kantu ni
al Krist', ke Li indulgu nin.

La morto mortas per la kruc',
tenebro ŝanĝas sin al lum'.
Horora krim' ne regu plu,
ekbrilu splende nia kor'.

Nun estu al la Patro glor',
ador' al Kristo, Lia Fil',
honoro al la Di-Spirit'.
Ho Triunu', favoru nin.

Tibi, Redemptor omnium Himn

Ĉi himnon kantas ni al Vi,
ho Redemptoro, kun plorad'.
Kompatu do, kompatu nin,
Sinjoro, ĉar ni fidas Vin.

La fortojn Vi de l' Malamik'
disrompis per surkruca mort'.
Kun kruco-signo sur la frunt'
la flagon portas ni de l' kred'.

La Malbonulon volas Vi
repeli ĉiam for de ni,
por ke li ne damaĝu nin,
nin, kiujn savis Via sang'.

Por ni Vi iris al infer',
kaj ĉiujn, kiujn tenis Mort',
Vi liberigis el Ŝeol'
al Via riĉa Dia viv'.

Revenos Vi en certa temp'
por meti finon al la mond',
juĝisto justa, kiu nin
premios, ĉiun laŭ merit'.

Ni tial petas, Krist' Jesu':
Kompate Vi kuracu nin.
Vi kun la Patro kaj Spirit'
de ni laŭdendas en etern'.

Trinitas, summo Himn

Ho Triunu', sur alta tron' brilanta,
al Vi eterne estu gloro-kanto;
Vi nian kor-profundon per pasia
amo plenigas.

Patro, Kreanto, nutra vivo-forto,
el kies viv' kaj esto ni ekzistas,
nin ankaŭ plue volu pridonaci
per Via fido.

Filo, spegul' kaj bril' de l' lum' eterna,
Vi, kiu fratoj nomas nin kaj faras,
volu en Vin nin grefti, verdaj branĉoj
de l' vinber-arbo.

Sankta Spirito, fajro, amo, lumo
forta kaj ĉarma, kiu nin direktas,
mense novigu nin, kaj nin enkore
volu varmigi.

Ho dolĉa gasto, helpa Trinitato,
ĉiam al Vi nin ligu per la amo,
ĝis ni eterne kantos Viajn himnojn,
Vin rigardante.

Tristes erant Apostoli Himn

Funebris la apostolar':
Murditas Kristo, la Sinjor',
Li, kiun fanatika band'
kondamnis al kruela mort'.

Sed konsolante la anĝel'
informis la virinojn, ke
leviĝis Krist' el Sia tomb'.
«Videblos Li en Galile'.»

Survoje al la disĉiplar'
por diri tion, ili Lin
vivanta vidas kaj kun am'
piedojn kisas de l' Sinjor'.

Laŭ ŝiaj vortoj iras tuj
la apostoloj kun rapid'
en Galileon, vidi Lin,
vizaĝon Lian kun inklin'.

Vi estu do por nia mens',
Jesu', ĉiama paska ĝoj'.
Vi naskis novaj nin el grac':
triumfi igu nin kun Vi.

Al Vi, ho Kristo, estu glor'.
Vi, post detruo de l' infer',
irigis nin al lum' kaj viv'
porpete de l' apostolar'.

Tu, Trinitatis Unitas Himn

Triunu Dio, kun potenc'
Vi ĉion regas sur la ter'.
Jen nia laŭdo, nia kant':
Vigile psalmas ni al Vi.

Ĉar ni leviĝis el la lit'
en ĉi kvieta nokta temp',
kaj Vin petegas kun obstin'
por niaj vundoj pri rimed'.

Ke ĉion, kion pekis ni
dumnokte per demona fraŭd',
Vi lavu for, potenca Di',
per Via elĉiela glor'.

Ni petas kun fidanta kor':
Plenigu nin per Via lum',
por ke, dum daŭras tag' post tag',
ne senpripense agu ni.

Al Vi, ho Patro, estu glor',
al Vi, ho Kristo, sola Fil',
al Vi, Spirito, Paraklet,
tra ĉiu temp' kaj en etern'.

Urbs Ierusalem beata Himn

Sankta urb' Jerusalemo,
tio estas: urb' de pac',
el vivantaj brilaj ŝtonoj
konstruita en ĉiel',
kaj kronita de anĝeloj,
en ornam' de fianĉin'!

Venas nova de l' ĉielo
vi, jam preta por la nupt',
por ke vi, la senmakula,
ligu vin al via Di'.
Viaj stratoj, viaj muroj
brilas en plej pura or'.

Brilas perle viaj pordoj,
vast-apertas la sanktej'.
Povas ĉiu vin eniri,
kiu pro la nom' de Krist'
restis en sufer' fidela,
firma ĉiam en esper'.

Nur per batoj poluriĝas
ĉiu ŝtono, nur per prem'
ĝi la ĝustan lokon trovas
per la man' de l' konstruant',
daŭre do ĝi integriĝas
en la tuta sankta dom'.

Estu gloro kaj honoro
nun al Vi, plej alta Di',
al la Patro kaj la Filo
kaj la Sankta Di-Spirit',
ĉar al Vi potenc' kaj laŭdo
nune, ĉiam, en etern'.

Ut queant laxis Himn

Por ke servistoj viaj povu eĥi
viajn mirindajn farojn tutakorpe,
lavu la pekojn de iliaj lipoj,
sankta Johano.

Venis anĝel' el alt' al via patro
kaj vin anoncis, grandan antaŭ Dio,
fiksis la nomon, kaj pri vivo-faroj
viaj mesaĝis. (Luk 1, 11-17)

Tiu, dubante pri la Di-promeso,
perdis parol-kapablon, restis muta
ĝis vi naskiĝis kaj li rericevis
voĉo-uzadon. (Luk 1, 18-22.64)

Jam en la ventro de l' patrin' vi sentis
en lia ĉambro Kriston, vian Reĝon; (Luk 1, 44)
tial patrinoj ambaŭ la kaŝitan
ĝojon proklamas. (Luk 1, 42-55)

De l' ĉieluloj, Dio, Vi laŭdatas,
tri laŭ personoj, unu laŭ esenco,
ni, la teruloj, jam de Krist' savitaj,
petas kompaton.

Veni, creator Spiritus Himn

Venu, Kreanto, Di-Spirit',
hejmiĝu al fidela kor';
al ĉiu Via viv-kreit'
abundon donu da favor'.

Nomiĝas Vi la Paraklet',
donaco de la Plejaltul',
spirita unkto, fajr-impet',
viviga fonto, amo-brul'.

Sepopa Vi trezor' de grac',
Vi fingro de la Dia man';
gloregas buŝo kun aŭdac'
la Patron pro la savo-plan'.

Bruligu lumon en l' anim',
penetru korojn per la am',
kaj nian korpon en deprim'
firmigu Vi per virto-flam'.

Repelu regon de l' malbon',
donacu pacon plu sen ĉes';
kaj dum nin gvidos Via spron',
nin lasos kulpo kaj opres'.

Vidigu Patron laŭ la dir',
per Vi koniĝu Lia Fil',
je Vi, la el-ambaŭa spir',
ni ĉiam kredu en humil'.

[Glorata estu Patro Di',
la Fil', vekita el la mort',
kaj Vi, Spirit', en harmoni',
ĝis mondo-fin' konsola fort'.]

Veni, redemptor gentium Himn

Mond-savanto, naskis Vin
pura, sankta virgulin'.
Al Jesu' miraklo jen
decis esti la alven'.

La miraklon vidis ni,
agis la Spirit' de Di':
Viva Vort' sin vestis per
karno kiel hom' sur ter'.

Li naskiĝis, tamen sen
iu pek', kaj venis en
mondon kiel hom' kaj Di',
savon nun proponas Li.

Venis Li de Di' al ter',
iris pluen al infer',
sidas nun kun venka kron'
ĉe la Patro sur la tron'.

Venkis Vi per karna mort',
tia estas Dia fort';
helpu dum atakoj de
la satana grand-arme'.

Lumon el ĉiela hal'
portis Vi al Via stal';
nokto, morto kaj mizer'
ne plu regas sur la ter'.

Dio Patro kaj la Fil'
kaj Spirito en la bril':
Kun eterna laŭdo ni
dankos Vin, ho sola Di'!

Venite, servi, supplices Himn

Servantoj, venu kun humil',
kaj kantu al la nom' de Di',
altigu ĝin per buŝ' kaj mens':
ĝi estas sankta, laŭdu ĝin.

La mondo en ĉi sesa hor'
Lin, kiu mem la Mond-juĝant',
maljuste kondamninte Lin,
per najloj fiksas sur la kruc'.

Ni prave timu antaŭ pek',
al amo movu nin la Am',
ni kontraŭstaru al atak'
kaj furioz' de l' Malamik'.

Kaj preĝu al la Patro ni,
al Lia Filo, nia Reĝ',
kaj same al la Di-Spirit':
en tri personoj unu Di'.

Verbum salutis omnium Himn

Maria, sankta Virgulin',
en ĉasta sin' akceptu Lin,
la Vorton el la patra kor',
la savon de la tuta mond'.

Vin iluminas de l' ĉiel'
la ombro de la Di-Spirit':
graveda Kriston portos Vi,
Lin, kiu estas Di' el Di'.

De l' sankta templo vi la pord',
la sojl', barota en etern',
malferma unu fojon nur
por Li, la Princ', la Reĝ' de l' glor'.

Profetoj jam viziis Lin,
la generitan antaŭ temp'.
Nun, kiel diris Gabriel',
al ter' descendas Krist' Sinjor'.

Popoloj ĉiuj en jubil'
ĝojegu kun la anĝelar':
La Plej Supera kun humil'
alvenas, savi el pere'.

Al Vi, ho Krist', plej pia Reĝ',
kun Via Patro, estu glor',
kaj kun la Sankta Paraklet',
tra ĉiu tempo, en etern'.

Verbum supernum prodiens Himn

Vi el la Patro kiel lum'
eliris, ho desupra Vort',
naskiĝis, helpi al la mond',
dum tempo klinis sin al plen'.

Lumigu niajn korojn nun,
bruligu nin per Via am';
kaj per herolda sav-anonc'
obscena ĉio fuĝu for'.

Kaj kiam venos Vi juĝant'
esplori, kion faris ni,
prilumi, kio kaŝis sin,
la regnon doni pro la bon':

Vi tiam ne dispremu nin,
eĉ se nin premos nia pek';
sed por eterne en ĉiel'
ni loĝu kun la sanktular'.

Al Vi, ho Krist', plej pia Reĝ',
kun Via Patro, estu glor',
kaj kun la Sankta Paraklet',
tra ĉiu tempo, en etern'.

Vexilla regis prodeunt Himn

* Reĝ-insignoj jen leviĝas,
kruc-sekreto bril-lucidas.
Sur ĝi vivo agonias,
sed la kruco grac-radias.

Vundoj kovras korpon Lian,
bruston Lian lanc' trapikas.
Fluas sango kun la akvo,
Di-indulgon ĝi efikas.

Plenumiĝas vort' eterna,
de Davida kant' devena,
ke mond-fame de la arbo
Dio regas, mondon benas.

Arbo bela kaj lucida,
ornamita reĝ-insigne,
inter trunkoj selektita,
Dian korpon portu digne.

Ho feliĉa tiu arbo,
ĉar ĝi Dian korpon tenas.
Pendigita mond-redempto
perdon de l' infer' reprenas.

Estu, kruco, salutata,
ho espero, vi tre kara.
Al honestaj gracon donu,
la indulgon al pekantaj.

Triunuo, Vi famiĝu,
tuta mondo Vin adoru.
Per la kruco Vi malfermu
vojon al la venk' kaj gloro.

Vir celse, forma fulgida Himn

Paŝtisto fama, virta vir',
ĉi himno sonu antaŭ vi.
Laŭdante vin, envere ĝi
laŭd-kantas pri la far' de Di'.

La Pontifik' eterna, Krist',
la mort-kadukan genton, nin,
kun Di' en nova interlig'
kunigis, tenas nin en pac'.

Li vokis partopreni vin
en Sia propra serv' al ni:
fervori por la glor' de Di'
kaj por la sav' de l' Di-popol'.

Ŝlosil-oficon havis vi
de Petro, servis al la greg',
ĝin prosperigis, sankta pap',
per graca vort', per pura far'.

Abundis vi je ĉia virt',
la Di-Spirit' konsekris vin,
la gregon nutris vi per bon',
ĝin paŝtis, sankta episkop'.

Vin levis Krist' al reĝa alt'.
Per Lia vorto kaj ofer'
vi servis, sankta sacerdot',
ke kresku kred' kaj bona mor'.

Vi en la ĥor' de l' sanktular'
memoru pri la eklezi',
ke strebu ĉiuj ŝafoj al
paŝtej' feliĉa, al Jesu'.

Servanto diligenta, vin
pro via verko kronis Di'
per ĝoj'. – La sankta Triunu'
glorata estu en etern'.

Virginis Proles Himn

Fil' de l' Virgino, de l' patrin' Kreinto,
virge gravede naskis Vin virgino.
Jen, virgulinon festas ni per kanto.
Aŭdu la laŭdon.

Ĉi virgulino, Via martirino,
sankta du-foje en duobla rango,
bridis la sekson, venkis kruelaĵojn,
forta malforte.

Ne ektimante punon kaj suferon,
nek furiozon nek kruelan morton,
sangon verŝinte, ŝi meritas ĝui
vivon ĉielan.

Laŭ ŝia peto helpu, Di' favora,
bridi malvirtojn; kulpojn Vi pardonu,
por ke el pura kor' al Vi eksonu
himno eterna.

Virginis virgo Himn

Virge prizorgis vi la Virgulinon,
himnis al ni pri l' homiĝinta Vorto:
Nin vi purigu, kiuj vin honoras,
sankta Johano.

El font' abunda fluas vi, rivero,
por ke vi nutru la aridan teron.
Kor', kiu ĉerpis el ĉi riĉa koro,
ĉerpis el pleno.

Brila ornam' de l' ter', ĉiela stelo!
Pek' ruinigas, peru vi pardonon.
Nin la mistero, kiun vi proklamis,
funde penetru.

Pri l' Dia Vorto frukte vi meditis,
sternis la gracon de l' tut-monda kredo.
Bona gvidanto, helpu, ke ni vidu
Dion eterne.

Gloron senfinan al Jesuo Kristo,
kiu naskiĝis el la Virgulino!
Li kun la Patro kaj la sankta Spiro
regas por ĉiam.

Vita sanctorum Himn

Vi de l' sanktuloj voj', esper' kaj savo,
Krist', donacanto de honesta vivo,
fonto de paco, voĉ' kaj kor' Vin laŭdu
himnon kantante.

El Vi virteco ĉia originas
kaj kion piaj povas, havas, volas
per buŝ' kaj kor', per ĉiuj siaj faroj,
ame flagrante.

Pac' de la tempoj, kontinu' de l' kredo,
zorg' pri la feblaj kaj pardon' de l' pekoj
estu donaco Via al ni ĉiuj:
vivo beata.

Vin ni celebru, ho plej alta Patro,
Vin, ho Savanto, pia Reĝ', eterne.
Sankta Spirito, same Via gloro
sonu tutmonde.

Vox clara ecce intonat Himn

Jen klara voĉ' aŭdigas sin,
penetras tra obskur' kaj nokt':
Nun fuĝu ĉiu sonĝo for,
ĉar Krist' ekbrilas de l' ĉiel'.

Sin levu nia febla mens'
el ĉiu lezo kaj malpur'.
Jam sin vidigas nova stel'
por montri vojon el pere'.

De supre venas la Ŝafid'
por lavi niajn pekojn for.
Kun larmoj voku ĉiuj ni
petante pri indulgo Lin.

Por ke je Lia dua ven',
je l' brila kaj terura tag',
nin trafu ne la ĝusta pun',
sed Lia pia garda am'.

Nun estu al la Patro glor',
al Lia homiĝinta Fil'
kaj al la Sankta Dia Spir'
tra ĉiu tempo kaj eon'.

Psa 1

Feliĉa estas la homo, kiu ne iras laŭ konsilo de malpiuloj, / nek staras sur vojo de pekuloj, *
nek sidas en kunsido de blasfemantoj;

sed li nur havas deziron por la leĝo de la Eternulo, *
kaj pri Lia leĝo li pensas tage kaj nokte. ¶

Kaj li estos kiel arbo, *
plantita apud akvaj torentoj,

donanta sian frukton en sia tempo, *
kaj kies folio ne velkas;

kaj en ĉio, kion li faras, *
li sukcesos. ¶

Ne tiel estas la malpiuloj; / sed ili estas kiel gren-ventumaĵo, *
kiun disblovas la vento.

Tial ne staros fortike la malpiuloj ĉe la juĝo, *
nek la pekuloj en societo de piuloj. ¶

Ĉar la Eternulo konas la vojon de piuloj; *
sed la vojo de malpiuloj pereos. ¶

Psa 2

Kial tumultas popoloj, *
kaj gentoj pripensas vanaĵon?

Leviĝas reĝoj de la tero, / kaj eminentuloj konsiliĝas kune, *
kontraŭ la Eternulo kaj kontraŭ Lia sankt-oleito,

dirante: Ni disŝiru iliajn ligilojn, *
kaj ni deĵetu de ni iliajn ŝnurojn! ¶

La loĝanta en la ĉielo ridas, *
la Sinjoro mokas ilin.

Tiam Li parolos al ili en Sia kolero, *
kaj per Sia furiozo li ilin ektimigos,

dirante: Mi starigis ja Mian reĝon *
super Cion, Mia sankta monto. ¶

Mi raportos pri la decido: / La Eternulo diris al mi: Vi estas Mia filo, *
hodiaŭ Mi vin naskis.

Petu Min, kaj Mi donos al vi popolojn por heredo, *
kaj por posedo limojn de tero.

Vi disbatos ilin per fera sceptro, *
kiel potan vazon vi ilin dispecigos. ¶

Kaj nun, ho reĝoj, prudentiĝu; *
instruiĝu, juĝistoj de la tero!

Servu al la Eternulo kun timo, *
kaj ĝoju kun tremo.

Kisu la filon, ke Li ne koleru, *
kaj vi ne pereu sur la vojo,

ĉar baldaŭ ekbrulos Lia kolero. *
Feliĉaj estas ĉiuj, kiuj fidas Lin. ¶

Psa 3

Ho Eternulo, kiel multaj estas miaj premantoj, *
multaj leviĝis kontraŭ mi!

Multaj diradas pri mia animo: *
Ne ekzistas por li savo de Dio. ¶

Sed Vi, ho Eternulo, estas ŝildo por mi, *
mia honoro kaj levanto de mia kapo.

Per mia voĉo mi vokas al la Eternulo, *
kaj Li respondas al mi de Sia sankta monto. ¶

Mi kuŝiĝas kaj endormiĝas, *
kaj mi vekiĝas, ĉar la Eternulo min subtenas.

Mi ne timas miriadojn da kontraŭuloj, *
kiuj estas ĉirkaŭ mi.

Leviĝu, ho Eternulo, *
savu min, mia Dio; ¶

ĉar Vi frapis al ĉiuj miaj malamikoj la vangojn, *
la dentojn de la malpiuloj Vi frakasis.

Ĉe la Eternulo estas la savo; *
super Via popolo estu Via beno. ¶

Psa 4

Kiam mi vokas, respondu al mi, *
justa mia Dio!

En premo Vi liberigas min; *
korfavoru min, kaj aŭskultu mian preĝon. ¶

Homidoj, ĝis kiam mia honoro estos malhonorata? *
Ĝis kiam vi amos vantaĵon kaj celos malveron?

Sciu do, ke la Eternulo apartigis la piulon por Si; *
la Eternulo aŭdas, kiam mi vokas al Li.

Tremu, kaj ne peku; / meditu en viaj koroj, *
sur viaj kuŝejoj, kaj estu fortik-animaj.

Oferdonu oferojn piajn, *
kaj fidu la Eternulon. ¶

Multaj diradas: Kiu montros al ni bonon? *
Direktu sur nin la lumon de Via vizaĝo, ho Eternulo!

Vi metis ĝojon en mian koron, *
pli ol dum ilia greno kaj ilia mosto plimultiĝas.

Pace mi kuŝiĝas kaj tuj endormiĝas; *
ĉar Vi, ho Eternulo, loĝigas min sola en sendanĝereco. ¶

Psa 5, 2-10.12-13

Miajn vortojn aŭskultu, ho Eternulo. *
Trapenetru miajn pensojn.

Aŭdu la voĉon de mia krio, / mia Reĝo kaj mia Dio; *
ĉar al Vi mi preĝas.

Ho Eternulo, matene Vi aŭdas mian voĉon; / matene mi eldiras mian preĝon al Vi, *
kaj mi atendas. ¶

Ĉar Vi ne estas tia Dio, kiu amas malpiaĵon; *
malbonulo ne povas gasti ĉe Vi.

Fanfaronuloj ne staros antaŭ Vi; *
Vi malamas ĉiujn, kiuj faras malbonon.

Vi pereigas tiujn, kiuj parolas malveron. *
Sang-avidan kaj malican la Eternulo abomenas.

Kaj mi, pro Via granda favoro, *
eniros en Vian domon;

mi kliniĝos en Via sankta templo *
kun respektego al Vi. ¶

Ho Eternulo, gvidu min laŭ Via justeco; *
pro miaj insidantoj ebenigu antaŭ mi Vian vojon. ¶

Ĉar ne ekzistas vero en ilia buŝo; *
en ilia interno estas malvirteco.

Malfermita tombo estas ilia gorĝo; *
per sia lango ili hipokritas.

Ekĝojos ĉiuj, kiuj fidas Vin; / ili eterne estos gajaj, *
kaj Vi ilin favoros;

Kaj triumfos pri Vi *
tiuj, kiuj amas Vian nomon.

Ĉar Vi, ho Eternulo, benas piulon; *
kiel per ŝildo Vi ĉirkaŭdefendas lin per favoro. ¶

Psa 6

Ho Eternulo, ne en Via kolero min riproĉu, *
kaj ne en Via furiozo min punu. ¶

Kor-favoru min, ho Eternulo, ĉar mi senfortiĝis; *
sanigu min, ho Eternulo, ĉar ektremis miaj ostoj.

Kaj mia animo forte ektremis; *
kaj Vi, ho Eternulo, ĝis kiam? ¶

Returnu Vin, ho Eternulo, / savu mian animon; *
helpu min pro Via favor-koreco.

Ĉar en la morto ne ekzistas memoro pri Vi; *
en Ŝeol, kiu gloros Vin? ¶

Mi laciĝis de mia ĝemado; / ĉiun nokton mi priverŝas mian liton; *
per miaj larmoj mi malsekigas mian kuŝejon.

Sekiĝis de malĝojo mia vizaĝo, *
maljuniĝis de ĉiuj miaj premantoj. ¶

Foriĝu de mi, ĉiuj, kiuj faras malbonon; *
ĉar aŭdis la Eternulo la voĉon de mia ploro.

Aŭdis la Eternulo mian peton; *
la Eternulo akceptos mian preĝon.

Hontigitaj kaj tre teruritaj estos ĉiuj miaj malamikoj; *
ili for-turniĝos kaj tuj estos hontigitaj. ¶

Psa 7, 2-10

Ho Eternulo, mia Dio, ĉe Vi mi rifuĝas; *
helpu min kontraŭ ĉiuj miaj persekutantoj, kaj savu min,

por ke oni ne elŝiru, kiel leono, mian animon, *
ĝin disŝirante, dum neniu savas. ¶

Ho Eternulo, mia Dio! / se mi faris ĉi tion, *
se ekzistas maljusteco en miaj manoj,

se al mia amiko mi pagis per malbono, *
aŭ se mi difektis tiun, kiu premis min senkaŭze:

tiam malamiko persekutu mian animon, *
li atingu kaj enpremu mian vivon en la teron,

kaj mian honoron *
li metu en la polvon. ¶

Stariĝu, ho Eternulo, en Via kolero, *
leviĝu super la furiozon de miaj premantoj;

kaj vekiĝu por mi, *
Vi, kiu ordonis fari juĝon.

Kaj amaso da popoloj Vin ĉirkaŭos; *
kaj super ili reiru supren.

La Eternulo *
juĝas popolojn. ¶

Juĝu min, ho Eternulo, laŭ mia justeco *
kaj laŭ mia pieco.

Finiĝu la malboneco de malpiuloj, *
kaj Vi subtenu justulon,

Vi, kiu esploras korojn kaj internaĵojn, *
justa Dio! ¶

Psa 7, 11-18

Mia ŝildo estas ĉe Dio, *
kiu savas piajn korojn.

Dio estas juĝanto justa, *
kaj Dio minacanta ĉiutage.

Se oni ne reĝustiĝas, / Li akrigas Sian glavon, *
streĉas Sian paf-arkon kaj direktas ĝin.

Kaj Li pretigas por ĝi mortigilojn, *
Siajn sagojn Li faras bruligaj. ¶

Jen tiu gravediĝis per malbono, *
portis en si malicon, kaj naskis mensogon.

Li fosis kavon kaj profundigis ĝin, *
kaj li falis en la kavon, kiun li pretigis.

Lia malico refalos sur lian kapon, *
kaj sur lian verton falos lia krimo. ¶

Mi gloros la Eternulon pro Lia justeco, *
kaj kantos la nomon de la Eternulo Plejalta. ¶

Psa 8

Ho Eternulo, nia Sinjoro, *
kiel majesta estas Via nomo sur la tuta tero!

Vi levis Vian gloron *
super la ĉielon. ¶

Per la buŝo de junaj infanoj kaj suĉ-infanoj *
Vi fondis al Vi potencon kontraŭ Viaj malamikoj,

por kvietigi la malamikon *
kaj la venĝ-emulon. ¶

Kiam mi rigardas Vian ĉielon, / la faron de Viaj fingroj, *
la lunon kaj la stelojn, kiujn Vi estigis:

Kio estas homo, ke Vi lin memoras? *
Kio estas homido, ke Vi pensas pri li?

Vi malaltigis lin malmulte antaŭ Dio; *
per honoro kaj beleco Vi lin kronis.

Vi faris lin reganto super la faritaĵoj de Viaj manoj; *
ĉion Vi metis sub liajn piedojn:

ŝafojn kaj bovojn ĉiujn *
kaj ankaŭ la sovaĝajn bestojn,

la birdojn de la ĉielo kaj la fiŝojn de la maro, *
ĉion, kio iras la vojojn de la maroj. ¶

Ho Eternulo, nia Sinjoro, *
kiel majesta estas Via nomo sur la tuta tero! ¶

Psa 9 (9A), 2-11

Mi gloros Vin, ho Eternulo, per mia tuta koro. *
Mi rakontos ĉiujn Viajn mirindaĵojn.

Mi ĝojos kaj triumfos pro Vi. *
Mi kantos Vian nomon, ho Vi Plejalta. ¶

Ĉar miaj malamikoj turniĝas malantaŭen, *
ili falas kaj pereas antaŭ Vi.

Ĉar Vi faris por mi juĝon kaj plenumon de leĝo; *
Vi sidiĝis sur la trono, Vi justa juĝanto.

Vi indignis kontraŭ la popoloj, / Vi pereigis malpiulojn. *
Ilian nomon Vi ekstermis por ĉiam kaj eterne.

La malamikoj malaperis, / ruiniĝis por ĉiam. *
Iliajn urbojn Vi renversis.

La memoro pri ili pereis *
kune kun ili. ¶

Sed la Eternulo restas eterne, *
Li pretigis Sian tronon por juĝo.

Kaj Li juĝos la mondon kun justeco, / Li plenumos leĝojn inter la popoloj *
kun senpartieco. ¶

Kaj la Eternulo estos rifuĝo por la premato, *
rifuĝo en la tempo de mizero.

Kaj esperos al Vi tiuj, kiuj konas Vian nomon, *
ĉar Vi ne for-lasas tiujn, kiuj serĉas Vin, ho Eternulo. ¶

Psa 9 (9A), 12-21

Kantu al la Eternulo, kiu loĝas sur Cion, *
rakontu inter la popoloj Liajn farojn.

Ĉar venĝante por la sango, Li memoras pri ili, *
Li ne forgesas la krion de malfeliĉuloj. ¶

Estu favora al Mi, ho Eternulo; / Vidu, kion mi suferas de miaj malamikoj, *
Vi, kiu suprenlevas min el la pordegoj de la morto,

por ke mi rakontu Vian tutan gloron / en la pordegoj de la filino de Cion, *
kaj mi ĝoju pri Via savo. ¶

Eniĝis la popoloj en la kavon, kiun ili elfosis; *
en la reton, kiun ili metis, enkaptiĝis ilia piedo.

Oni ekkonas la Eternulon laŭ la juĝo, kiun Li faris; *
per la faroj de siaj manoj estas kaptita la malpiulo. ¶

La malbonuloj reiru en Ŝeolon, *
ĉiuj popoloj, kiuj forgesas Dion.

Ĉar ne por ĉiam malriĉulo estos forgesita, *
kaj la espero de mizeruloj ne pereos por eterne. ¶

Leviĝu, ho Eternulo, ke homoj ne tro fortiĝu; *
la popoloj estu juĝataj antaŭ Via vizaĝo.

Metu, ho Eternulo, timon sur ilin, *
la popoloj sciu, ke ili estas homoj. ¶

Psa 10, 1-11 (9, 22-32)

Kial, ho Eternulo, Vi staras malproksime? *
Kial Vi kaŝas Vin en la tempo de la mizero?

Pro la malhumileco de malbonulo suferas malriĉulo; *
ili kaptiĝu per la artifikoj, kiujn ili elpensis.

Ĉar malbonulo fanfaronas pri la kapricoj de sia animo; *
rabanto forlasas, malŝatas la Eternulon.

Malpiulo en sia malhumileco ne esploras; *
en ĉiuj liaj pensoj Dio ne ekzistas.

Li ĉiam iras forte laŭ siaj vojoj; / Viaj juĝoj estas tro alte super li; *
ĉiujn siajn malamikojn li forspitas.

Li diris en sia koro: Mi ne ŝanceliĝos, *
de generacio al generacio neniam estos al mi malbone. ¶

Lia buŝo estas plena de malbenado, trompo, kaj malico; *
sub lia lango estas suferigo kaj malvero.

Inside li sidas en la vilaĝoj; / kaŝe li mortigas senkulpulon; *
liaj okuloj spionas malriĉulon.

Li sidas inside en kaŝita loko, / kiel leono en la kaverno; *
li insidas, por kapti malriĉulon;

kaj li kaptas malriĉulon, *
tirante lin en sian reton.

Li insidas, alpremiĝas, *
kaj la malriĉulo falas en liajn fortajn ungegojn.

Li diras en sia koro: Dio forgesis, / Li kovras Sian vizaĝon, *
Li neniam vidos. ¶

Psa 10, 12-18 (9, 33-39)

Leviĝu, ho Eternulo; / ho Dio, levu Vian manon; *
ne forgesu mizerulojn.

Por kio malpiulo malŝatas Dion, / kaj diras en sia koro, *
ke Vi ne postulos respondon?

Vi vidas ja, / ĉar mizerojn kaj suferojn Vi rigardas, *
por redoni laŭ Via forto.

Al Vi for-donas sin malriĉulo; *
por orfo Vi estas helpanto.

Rompu la brakon de malpiulo kaj malbonulo, / por ke eĉ serĉante lian malbonon, *
oni ĝin ne trovu. ¶

La Eternulo estas Reĝo por eterne kaj ĉiam, *
pereis la idolistoj de Lia tero.

Deziron de humiluloj Vi aŭdas, ho Eternulo; / Vi fortigas ilian koron, *
Vi atentigas Vian orelon,

por doni juĝon al orfo kaj premato, *
por ke oni ĉesu peli homon de la tero. ¶

Psa 11 (10)

Ĉe la Eternulo mi rifuĝas. / Kial vi diras al mia animo: *
Flugu kiel birdo sur vian monton?

Ĉar jen la malbonuloj streĉis paf-arkon, / almetis sagon sian al la tendeno, *
por pafi kaŝe kontraŭ la honestajn korojn.

Kiam la fundamentoj estas detruitaj, *
kion povas fari la justulo? ¶

La Eternulo estas en Sia sankta templo; *
la trono de la Eternulo estas en la ĉielo;

Liaj okuloj vidas, *
Liaj palpebroj esploras la homidojn.

La Eternulo elprovas justulon; *
sed malpiulon kaj perfortemulon Lia animo malamas.

Sur la malpiulon Li pluvigos brulantajn karbojn, / fajron kaj sulfuron; *
brula vento estos kaliko, destinita por ili.

Ĉar la Eternulo estas justa, / Li amas justecon; *
la piulo vidos Lian vizaĝon. ¶

Psa 12 (11)

Helpu, ho Eternulo, ĉar malaperis piuloj *
kaj maloftiĝis fideluloj inter la homidoj.

Malveron ili parolas unuj al aliaj, *
vortojn flatajn el koro hipokrita. ¶

La Eternulo ekstermu ĉiun flatan buŝon *
kaj langon fanfaronantan,

tiujn, kiuj diras: per nia lango ni venkos, / nia buŝo estas kun ni; *
kiu estas sinjoro super ni? ¶

Ĉar prematoj estas ruinigataj kaj malfeliĉuloj ĝemas, / tial nun Mi Min levos, diras la Eternulo; *
Mi donos savon al tiuj, kiuj sopiras pri ĝi.

La paroloj de la Eternulo estas paroloj puraj, / arĝento, purigita en tera fandujo *
kaj sepfoje refandita. ¶

Vi, ho Eternulo, konservos ilin, *
Vi gardos nin kontraŭ ĉi tiu generacio por eterne.

Ĉirkaŭe aperas multe da malpiuloj, *
kiam malnobleco altiĝas inter la homidoj. ¶

Psa 13 (12)

Ĝis kiam, ho Eternulo, Vi tute forgesos pri mi? *
Ĝis kiam Vi kaŝos Vian vizaĝon antaŭ mi?

Ĝis kiam mi havos zorgojn en mia animo / kaj sopirojn en mia koro ĉiutage? *
Ĝis kiam mia malamiko estos supre super mi? ¶

Rigardu kaj aŭdu min, *
ho Eternulo, mia Dio;

lumigu miajn okulojn, *
ke mi ne ekdormu per morto;

ke ne diru mia malamiko: *
Mi lin venkis;

ke ne ĝoju miaj premantoj, *
se mi falos. ¶

Sed mi esperas al Via favor-koreco; *
mia koro ĝojas pro Via savo.

Mi kantos al la Eternulo, *
ĉar Li faris al mi bonon. ¶

Psa 14 (13)

La sensaĝulo diris en sia koro: *
Dio ne ekzistas.

Ili sentaŭgiĝis, / ili abomeniĝis pro siaj faroj; *
ekzistas neniu, kiu faras bonon.

La Eternulo el la ĉielo ekrigardis la homidojn, *
por vidi, ĉu ekzistas prudentulo, kiu serĉas Di-on. ¶

Ĉiuj devojiĝis, ĉiuj malvirtiĝis; / ekzistas neniu, faranta bonon, *
ne ekzistas eĉ unu.

Ĉu ne prudentiĝos ĉiuj, kiuj faras malbonon, / kiuj manĝas mian popolon, kiel oni manĝas panon, *
kaj kiuj ne vokas al la Eternulo? ¶

Tie ili forte ektimis, *
ĉar Dio estas en la generacio de la justuloj.

Vi malhonoris la konsilon de malriĉulo, *
sed la Eternulo estas lia rifuĝejo. ¶

Ho, ke venu el Cion *
savo al Izrael!

Kiam la Eternulo revenigos Sian for-kaptitan popolon, *
tiam triumfos Jakob kaj ĝojos Izrael. ¶

Psa 15 (14)

Ho Eternulo, kiu povas gasti en Via tendo; *
kiu povas loĝi sur Via sankta monto?

Tiu, kiu vivas honeste, agas juste, *
kaj parolas veron el sia koro;

kiu ne kalumnias per sia lango, / ne faras mal-bonon al sia kunulo, *
kaj ne ĵetas malhonoron sur sian proksimulon; ¶

Kiu abomenas malnoblulon, *
kaj estimas la respektantojn de la Eternulo;

kiu faris ĵuron malprofite por si *
kaj ĝin ne rompas. ¶

Kiu sian monon ne donas procentege, *
kaj subaĉetajn donacojn kontraŭ senkulpulo ne akceptas.

Kiu tiel agas, *
tiu neniam falos. ¶

Psa 16 (15)

Gardu min, ho Dio, *
ĉar mi rifuĝas ĉe Vi. ¶

Mi diris al la Eternulo: Vi estas mia Sinjoro; *
mi ne havas alian bonon krom Vi.

Al la sanktuloj, kiuj estas sur la tero, *
kaj al la majestuloj iras mia tuta deziro.

Multiĝos la malĝojoj de tiuj, *
kiuj sekvis alian;

mi ne verŝos iliajn sangajn verŝ-oferojn *
kaj ne metos iliajn nomojn en mian buŝon. ¶

La Eternulo estas mia sorta parto kaj kaliko; *
Vi subtenas mian sorton.

Loto agrabla trafis min, *
ĉarma estas mia heredo.

Mi gloras la Eternulon, kiu konsilas min; *
eĉ en la nokto instruas min mia internaĵo.

Ĉiam mi vidas la Eternulon antaŭ mi; *
ĉar Li estas ĉe mia dekstra mano, mi ne falos. ¶

Tial ĝojas mia koro, / raviĝas mia animo; *
eĉ mia karno ripozas senzorge.

Ĉar Vi ne lasos mian animon al Ŝeol; *
Vi ne permesos, ke Via sanktulo forputru.

Vi konigos al mi la vojon de la vivo; / multe da ĝojoj estas antaŭ Vi, *
ĉarmoj estas en Via dekstra mano eterne. ¶

Psa 17 (16), 1-7

Aŭskultu, ho Eternulo, la justulon, *
atentu mian krion,

donu orelon al mia preĝo *
el ne malsincera buŝo.

De Vi venos mia juĝo; *
Viaj okuloj rigardos la veremecon. ¶

Vi esploras mian koron, *
ekzamenas ĝin en la nokto;

Vi elprovas min, / kaj Vi trovas nenion, kion mi intencus, *
sed kio ne volus eliri el mia buŝo.

Pri homaj faroj, konforme al la vortoj el Via buŝo, *
mi gardis min de vojoj kontraŭ-leĝaj.

Miaj paŝoj tuj sekvas en Viaj poste-signoj, *
miaj piedoj ne ŝanceliĝas. ¶

Mi vokas al Vi, *
ĉar Vi respondos al mi, ho Dio.

Klinu al mi Vian orelon *
kaj aŭdu mian parolon.

Montru Vian mirindan favor-korecon, / Vi, kiu per Via dekstra mano helpas la fidantojn *
kontraŭ la atakantoj. ¶

Psa 17 (16), 8-15

Gardu min kiel la pupilon de la okulo, *
per la ombro de Viaj flugiloj kaŝu min

de la malbonuloj, *
kiuj atakas min,

de miaj malamikoj, *
kiuj ĉirkaŭe insidas kontraŭ mia animo.

Sian koron ili fermis, *
per sia buŝo ili parolas fiere.

Kien ni iras, *
ili nin ĉirkaŭas;

siajn okulojn ili direktas, *
por ĵeti nin sur la teron.

Li similas leonon, kiu avidas akiron, *
kaj leonidon, kiu sidas en kaŝita loko. ¶

Leviĝu, ho Eternulo, / antaŭvenu kaj renversu lin; *
savu mian animon kontraŭ la malbonulo per Via glavo,

kontraŭ la homoj, ho Eternulo, per Via mano, / kontraŭ la homoj de ĉi tiu mondo, *
kiuj havas sian parton en la nuna vivo,

kaj kies ventron Vi plenigis per Viaj trezoroj, / ke iliaj filoj estos sataj *
kaj ili lasos restaĵon por siaj infanoj.

Kaj mi en pieco rigardos Vian vizaĝon; *
vekiĝante, mi satiĝos per Via bildo. ¶

Psa 17 (16)

Aŭskultu, ho Eternulo, la justulon, *
atentu mian krion,

donu orelon al mia preĝo *
el ne malsincera buŝo.

De Vi venos mia juĝo; *
Viaj okuloj rigardos la veremecon. ¶

Vi esploras mian koron, *
ekzamenas ĝin en la nokto;

Vi elprovas min, / kaj Vi trovas nenion, kion mi intencus, *
sed kio ne volus eliri el mia buŝo.

Pri homaj faroj, konforme al la vortoj el Via buŝo, *
mi gardis min de vojoj kontraŭ-leĝaj.

Miaj paŝoj tuj sekvas en Viaj poste-signoj, *
miaj piedoj ne ŝanceliĝas. ¶

Mi vokas al Vi, *
ĉar Vi respondos al mi, ho Dio.

Klinu al mi Vian orelon *
kaj aŭdu mian parolon.

Montru Vian mirindan favor-korecon, / Vi, kiu per Via dekstra mano helpas la fidantojn *
kontraŭ la atakantoj. ¶

Gardu min kiel la pupilon de la okulo, *
per la ombro de Viaj flugiloj kaŝu min

de la malbonuloj, *
kiuj atakas min,

de miaj malamikoj, *
kiuj ĉirkaŭe insidas kontraŭ mia animo.

Sian koron ili fermis, *
per sia buŝo ili parolas fiere.

Kien ni iras, *
ili nin ĉirkaŭas;

siajn okulojn ili direktas, *
por ĵeti nin sur la teron.

Li similas leonon, kiu avidas akiron, *
kaj leonidon, kiu sidas en kaŝita loko. ¶

Leviĝu, ho Eternulo, / antaŭvenu kaj renversu lin; *
savu mian animon kontraŭ la malbonulo per Via glavo,

kontraŭ la homoj, ho Eternulo, per Via mano, / kontraŭ la homoj de ĉi tiu mondo, *
kiuj havas sian parton en la nuna vivo,

kaj kies ventron Vi plenigis per Viaj trezoroj, / ke iliaj filoj estos sataj *
kaj ili lasos restaĵon por siaj infanoj.

Kaj mi en pieco rigardos Vian vizaĝon; *
vekiĝante, mi satiĝos per Via bildo. ¶

Psa 18 (17), 2-7

Mi varmege Vin amas, ho Eternulo, *
mia forteco!

La Eternulo estas mia Roko, kaj mia fortikaĵo, *
kaj mia Savanto,

mia Dio, mia forta Roko, *
kiun mi fidas,

mia ŝildo kaj la korno de mia savo, *
mia rifuĝejo.

Mi vokas al la Eternulo, la glorinda; *
kaj mi saviĝas de miaj malamikoj. ¶

Ĉirkaŭis min la ondoj de la morto, *
kaj torentoj pereigaj min teruris;

la ŝnuroj de Ŝeol min ĉirkaŭis, *
la retoj de la morto min atingis.

En mia premiteco mi vokis la Eternulon, *
kaj al mia Dio mi kriis.

El Sia templo Li aŭdis mian voĉon, *
kaj mia krio al Li atingis Liajn orelojn. ¶

Psa 18 (17), 8-20

Ektremis kaj ekskuiĝis la tero, / la fundamentoj de la montoj ekmoviĝis kaj ekŝanceliĝis, *
ĉar Li koleris.

Leviĝis fumo el Lia nazo, / kaj ekstermanta fajro el Lia buŝo; *
karboj ekflamis de ĝi.

Li klinis la ĉielon kaj iris malsupren; *
kaj densa mallumo estis sub Liaj piedoj. ¶

Kaj Li ekrajdis sur kerubo kaj ekflugis, *
kaj Li portiĝis sur la flugiloj de la vento.

El la mallumo Li faris al Si kovron, / tendon Li faris ĉirkaŭ Si *
el la mallumo de la akvo, densaj nuboj.

De la brilo antaŭ Li, tra Liaj densaj nuboj, *
flugis hajlo kaj brulantaj karboj. ¶

Kaj la Eternulo ektondris en la ĉielo, / kaj la Plejaltulo aŭdigis Sian voĉon; *
hajlon kaj brulantajn karbojn.

Li ĵetis Siajn sagojn, kaj dispelis ilin; *
ĵetis multajn fulmojn, kaj konfuzis ilin.

Kaj malkovriĝis la kuŝujoj de la akvoj, *
kaj nudiĝis la fundamentoj de la universo,

de Via minaca voĉo, ho Eternulo, *
de la kolera spirado de Via nazo. ¶

Li etendas el supre la brakon, kaj prenas min; *
Li eltiras min el grandaj akvoj;

Li savas min de mia potenca malamiko, / kaj de miaj malamantoj, *
ĉar ili estas pli fortaj ol mi.

Ili atingis min en la tago de mia malfeliĉo; *
sed la Eternulo fariĝis mia subteno.

Kaj Li elkondukis min en vastan lokon; *
Li liberigis min, ĉar Li estas favora al mi. ¶

Psa 18 (17), 21-30

La Eternulo rekompencas min laŭ mia justeco; *
laŭ la pureco de miaj manoj Li repagas al mi.

Ĉar mi min tenis je la vojoj de la Eternulo, *
kaj mi ne faris malbonon antaŭ mia Dio.

Ĉar ĉiuj Liaj leĝoj estis antaŭ mi, *
kaj Liajn ordonojn mi ne forigis de mi.

Mi estis senkulpa antaŭ Li, *
kaj mi gardis min, ke mi ne peku.

Kaj la Eternulo rekompencis min laŭ mia justeco, *
laŭ la pureco de miaj manoj antaŭ Liaj okuloj. ¶

Kun favor-korulo Vi estas favor-kora, *
kun piulo Vi estas pia,

kun purulo Vi agas laŭ lia pureco, *
kaj kun maliculo laŭ lia maliceco.

Ĉar humilan popolon Vi helpas, *
sed altajn okulojn Vi malaltigas.

Ĉar Vi lumigas mian lumilon; *
la Eternulo, mia Dio, lumigas mian mallumon.

Ĉar kun Vi mi for-kurigas militistaron, *
kaj kun mia Dio mi transsaltas muron. ¶

Psa 18 (17), 31-35

La vojo de Dio estas perfekta; / la parolo de la Eternulo estas tute pura; *
Li estas ŝildo por ĉiuj, kiuj Lin fidas.

Ĉar kiu estas Dio, krom la Eternulo? *
Kaj kiu estas Roko, krom nia Dio?

Tiu Dio, kiu ĉirkaŭzonas min per forto *
kaj perfektigas mian vojon;

kiu similigas miajn piedojn al cervaj, *
kaj starigas min sur altaj altaĵoj;

kiu instruas mian manon militi, *
kaj miajn brakojn streĉi kupran paf-arkon. ¶

Psa 18 (17), 36-46

Vi donis al mi la ŝildon de Via savo; / kaj Via dekstra mano subtenas min, *
kaj Via favoro min grandigas.

Vi larĝigas mian paŝon sub mi, *
por ke ne ŝanceliĝu miaj piedoj.

Mi persekutas miajn malamikojn, / kaj mi atingas ilin; *
kaj mi ne revenas, ĝis mi ilin pereigas.

Mi ilin frakasas, / ke ili ne povas plu leviĝi; *
ili falas sub miajn piedojn.

Vi ĉirkaŭzonas min per forto por la milito; *
miajn atakintojn Vi ĵetas sub min. ¶

Vi for-kurigas de mi miajn malamikojn, *
kaj miajn malamantojn mi ekstermas.

Ili krias, sed ne venas helpanto; *
al la Eternulo, sed Li ne respondas al ili.

Mi disflugigas ilin, kiel polvon laŭ la vento; *
kiel stratan koton mi ilin for-ĵetas.

Vi savas min de popola tumulto; / Vi faras min ĉefo de la nacioj; *
popolo, kiun mi ne konas, servas min.

Per atentaj oreloj ili obeas min; *
ali-gentuloj respektegas min.

Ali-gentuloj senfortiĝas, *
kaj kuras terurite el siaj fortikaĵoj. ¶

Psa 18 (17), 47-51

Vivas la Eternulo; / kaj benata estu mia Roko; *
kaj alte glorata estu la Dio de mia savo:

tiu Dio, kiu donas al mi venĝon *
kaj submetas al mi popolojn,

kiu savas min de miaj malamikoj, / altigas min super miaj atakintoj, *
kaj savas min de perfortulo. ¶

Tial mi gloras Vin, ho Eternulo, inter la popoloj, *
kaj pri Via nomo mi kantas.

Li donas grandan helpon al Sia reĝo, / kaj faras favoraĵon al Sia sankt-oleito, *
al David kaj al lia idaro, por eterne. ¶

Psa 19 (18), 2-7

La ĉieloj rakontas la gloron de Dio, *
kaj la farojn de Liaj manoj raportas la ĉiela firmaĵo.

Tago al tago transdonas diron, *
kaj nokto al nokto faras sciigon

sen parolo kaj sen vortoj; *
oni ne aŭdas ilian voĉon.

Tra la tuta mondo iras ilia ordono, *
kaj ĝis la fino de la universo iras iliaj vortoj. ¶

Por la suno Li aranĝis tendon inter ili, *
kaj ĝi eliras kiel fianĉo el sia baldakeno,

ĝojas kiel heroo, *
trakuranta sian vojon.

Sur unu rando de la ĉielo estas ĝia leviĝo, / kaj ĝia rond-iro estas ĝis aliaj randoj; *
kaj nenio kaŝiĝas antaŭ ĝia varmego. ¶

Psa 19 (18), 8-15

La instruo de la Eternulo estas perfekta, *
ĝojigas la animon.

La atesto de la Eternulo estas certa, *
ĝi saĝigas sensaĝulon.

La ordonoj de la Eternulo estas justaj, *
ĝojigas la koron.

La ordon-diro de la Eternulo estas klara, *
faras lumon antaŭ la okuloj. ¶

La timo antaŭ la Eternulo estas pura, *
restas eterne.

La juĝoj de la Eternulo estas veraj, *
kaj ĉiuj estas justaj.

Ili estas pli dezirindaj, ol oro *
kaj ol multe da plej pura oro.

Ili estas pli dolĉaj, ol mielo *
kaj ĉelaraj miel-gutoj. ¶

Ankaŭ Via sklavo instruiĝis per ili; *
kiu ilin observas, tiu havas grandan rekompencon.

Kiu scias siajn erarojn? *
Purigu min de eraroj kaŝitaj.

Ankaŭ de intencaj eraroj detenu Vian sklavon, *
ke ili ne regu super mi.

Tiam mi estos perfekta, *
kaj pura de granda peko. ¶

Akceptu kore la vortojn el mia buŝo / kaj la parolon de mia koro antaŭ Vi, *
ho Eternulo, mia Roko kaj mia Liberiganto. ¶

Psa 20 (19)

La Eternulo aŭskultu vin en tago de mizero; *
defendu vin la nomo de Dio de Jakob.

Li sendu al vi helpon el la sanktejo, *
kaj el Cion Li vin fortigu.

Li rememoru ĉiujn viajn oferdonojn, *
kaj via brul-ofero aperu grasa antaŭ Li.

Li donu al vi tion, kion deziras via koro; *
kaj ĉiujn viajn intencojn Li plenumu.

Ni estos gajaj pro Via venko, / kaj pro la nomo de nia Dio ni levos standardon. *
La Eternulo plenumu ĉiujn viajn petojn. ¶

Nun mi ekscias, *
ke la Eternulo savas Sian sankt-oleiton;

Li aŭskultas lin el Sia sankta ĉielo, *
forte savas lin per Sia dekstra mano. ¶

Unuj fidas veturilojn, aliaj ĉevalojn; *
sed ni alvokas la nomon de la Eternulo, nia Dio.

Ili ŝanceliĝas kaj falas, *
kaj ni staras kaj tenas nin forte. ¶

Ho Eternulo, savu; *
la Reĝo respondu al ni, kiam ni vokas al Li. ¶

Psa 21 (20), 2-8.14

Ho Eternulo, pro Via forto ĝojas la reĝo, *
kaj pro Via helpo kiel forte li triumfas!

Kion lia koro deziris, tion Vi donis al li; *
kaj la peton de lia buŝo Vi ne rifuzis.

Vi antaŭ-venas al li kun beno de bono; *
Vi metis sur lian kapon kronon el pura oro.

Vivon li petis de Vi; / kaj Vi donis al li longan vivon *
por ĉiam kaj eterne. ¶

Granda estas lia honoro pro Via helpo; *
gloron kaj majeston Vi metis sur lin.

Vi donas al li eternajn benojn; *
Vi gajigas lin per ĝojo antaŭ Via vizaĝo.

Ĉar la reĝo fidas la Eternulon, *
kaj pro favoro de la Plejaltulo li ne falos. ¶

Leviĝu, ho Eternulo, en Via forto; *
ni kantos kaj gloros Vian potencon. ¶

Psa 22 (21), 2-12

Mia Dio, mia Dio, kial vi forlasis min, / kaj estas malproksima de mia savo, *
de miaj plendaj paroloj?

Mia Dio, mi vokas en la tago, kaj Vi ne respondas; *
en la nokto, kaj mi ne trovas trankvilon.

Sed Vi estas sankta, *
ho Vi, kiu loĝas inter la glorado de Izrael.

Vin fidis niaj patroj; *
ili fidis, kaj Vi ilin helpis.

Al Vi ili kriadis kaj estis savataj; *
Vin ili fidis, kaj ili ne devis honti. ¶

Sed mi estas vermo kaj ne homo; *
mokata de la homoj, malestimata de la popolo.

Ĉiuj, kiuj min vidas, insultas min, *
malfermegas la buŝon, balancas la kapon, dirante:

Li apogis sin al la Eternulo: Tiu helpu lin; *
tiu savu lin, se Li amas lin. ¶

Vi eltiris ja min el la ventro, *
Vi zorgis pri mi sur la brusto de mia patrino.

Al Vi mi estis ĵetita de post la momento de mia naskiĝo; *
de la ventro de mia patrino Vi estas mia Dio.

Ne malproksimiĝu de mi, / ĉar malfeliĉo estas proksima, *
kaj helpanton mi ne havas. ¶

Psa 22 (21), 13-22

Ĉirkaŭis min multaj bovoj, *
fortaj bovoj Baŝanaj stariĝis ĉirkaŭ mi.

Ili malfermegis kontraŭ mi siajn buŝojn, *
kiel leono ŝiranta kaj krieganta.

Kiel akvo mi disverŝiĝis, *
kaj disiĝis ĉiuj miaj ostoj;

mia koro fariĝis kiel vakso, *
fandiĝis en mia interno.

Mia forto elsekiĝis kiel peco da poto; / mia lango algluiĝis al mia palato; *
kaj Vi metas min en tomban polvon.

Ĉar ĉirkaŭis min hundoj; / amaso da malbonuloj staras ĉirkaŭ mi; *
ili mordas miajn manojn kaj piedojn.

Mi povas kalkuli ĉiujn miajn ostojn; *
ili rigardas kaj konstante rigardas.

Ili dividas miajn vestojn inter si, *
pri mia tuniko ili lotas. ¶

Sed Vi, ho Eternulo, ne malproksimiĝu; *
mia forto, rapidu, por helpi min.

Savu de la glavo mian animon, *
mian solan savu de la hundo.

Savu min de buŝo de leono, *
kaj helpu min kontraŭ kornoj de bubaloj. ¶

Psa 22 (21), 23-32

Mi predikos Vian nomon al miaj fratoj; *
en la mezo de popola kunveno mi Vin gloros. ¶

Respektantoj de la Eternulo, gloru Lin; / tuta semo de Jakob, honoru Lin; *
tuta semo de Izrael, estimegu Lin.

Ĉar Li ne malŝatis kaj ne malestimis *
la suferojn de premato,

kaj ne kaŝis antaŭ li Sian vizaĝon; *
sed aŭskultis lin, kiam tiu kriis al Li. ¶

Vin mi gloros en granda komunumo; *
mi plenumos miajn promesojn antaŭ Liaj respektantoj.

La humiluloj manĝu kaj satiĝu, / gloru la Eternulon Liaj serĉantoj; *
Via koro vivu eterne. ¶

Rememoros kaj revenos al la Eternulo *
ĉiuj finoj de la mondo;

kaj kliniĝos antaŭ Vi *
ĉiuj popolaj familioj.

Ĉar al la Eternulo apartenas la reĝado; *
Li reĝas super la popoloj.

Manĝos kaj kliniĝos ĉiuj grasuloj de la tero; / antaŭ Li genu-fleksos ĉiuj forirantaj al la tombo *
kaj ne-povantaj konservi sian animon viva. ¶

Naskotaro Lin servos; *
oni predikos pri mia Sinjoro al la estonta generacio.

Al naskota popolo oni venos kaj predikos *
pri Lia justeco kaj pri Liaj faroj. ¶

Psa 23 (22)

La Eternulo estas mia paŝtisto; *
mi mankon ne havos.

Sur verdaj herbejoj Li ripozigas min, / apud trankvilaj akvoj Li kondukas min. *
Li kvietigas mian animon.

Li kondukas min laŭ vojo de la vero, *
pro Sia nomo. ¶

Eĉ kiam mi iros tra valo de densa mallumo, *
mi ne timos malbonon, ĉar Vi estas kun mi.

Via bastono kaj apogiĝilo *
trankviligos min. ¶

Vi kovras por mi tablon *
antaŭ miaj malamikoj.

Vi ŝmiris per oleo mian kapon, *
mia pokalo estas plenigita.

Nur bono kaj favoro sekvos min *
en la daŭro de mia tuta vivo;

kaj mi restos en la domo de la Eternulo *
eterne. ¶

Psa 24 (23)

Al la Eternulo apartenas la tero, kaj ĉio, kio ĝin plenigas, *
la mondo kaj ĉiuj ĝiaj loĝantoj.

Ĉar Li sur la maroj ĝin fondis *
kaj sur la akvoj ĝin fortikigis. ¶

Kiu supren-iros sur la monton de la Eternulo? *
Kaj kiu staros ĉe Lia sankta loko?

Tiu, kiu havas purajn manojn kaj senmakulan koron, / kiu ne fordonis sian animon al malvero *
kaj ne ĵuras trompe. ¶

Li ricevos benon de la Eternulo, *
kaj bon-farojn de Dio, lia Savanto.

Tio estas la gento de Liaj adorantoj, / de la serĉantoj de Via vizaĝo, *
ho Dio de Jakob. ¶

Levu, pordegoj, viajn kapojn; / kaj leviĝu, pordoj antikvaj, *
por ke eniru la Reĝo de gloro.

Kiu estas tiu Reĝo de gloro? / La Eternulo forta kaj potenca, *
la Eternulo, la potenculo de milito. ¶

Levu, pordegoj, viajn kapojn; / kaj leviĝu, pordoj antikvaj, *
por ke eniru la Reĝo de gloro.

Kiu estas tiu Reĝo de gloro? / La Eternulo Cebaot, *
Li estas la Reĝo de gloro. ¶

Psa 25 (24), 1-11

Al Vi, ho Eternulo, *
mi levas mian animon.

Ho mia Dio, Vin mi fidas; / ne lasu min hontiĝi; *
ne lasu, ke miaj malamikoj moku pri mi.

Ĉar neniu el tiuj, kiuj esperas al Vi, hontiĝos; *
nur tiuj hontiĝos, kiuj for-lasas Vin senpripense. ¶

Viajn vojojn, ho Eternulo, montru al mi; *
instruu min sekvi Vian iradon.

Gvidu min en Via vero kaj lernigu min, / ĉar Vi estas la Dio, kiu min helpas; *
al Vi mi esperas ĉiun tagon. ¶

Rememoru, ho Eternulo, Vian kompatemecon kaj Vian favor-korecon, *
ĉar ili estis de ĉiam.

La pekojn de mia juneco kaj miajn krimojn ne rememoru; / laŭ Via favor-koreco rememoru min, *
pro Via boneco, ho Eternulo! ¶

Bona kaj justa estas la Eternulo, *
tial Li montras al pekantoj la vojon.

Li gvidas la humilulojn en justeco, *
kaj instruas al la humiluloj Siajn vojojn. ¶

Ĉiuj vojoj de la Eternulo estas favor-koreco kaj fideleco *
al tiuj, kiuj observas Lian interligon kaj Liajn leĝojn.

Pro Via nomo, ho Eternulo, pardonu al mi mian pekon, *
ĉar ĝi estas granda. ¶

Psa 25 (24), 12-22

Al ĉiu homo, kiu timas la Eternulon, *
Li montras la vojon, kiun tiu devas elekti.

Lia animo ĝuos bonon, *
kaj liaj idoj posedos la teron. ¶

Konfidon de la Eternulo havas Liaj timantoj; *
kaj Sian aranĝon Li sciigas al ili.

Miaj okuloj estas ĉiam direktitaj al la Eternulo, *
ĉar Li eltiras el reto miajn piedojn. ¶

Turnu Vin al mi kaj kor-favoru min, *
ĉar mi estas soleca kaj mizera.

La suferoj de mia koro estas grandaj; *
el mia premateco elkonduku min. ¶

Rigardu mian suferon kaj mizeron, *
kaj pardonu ĉiujn miajn pekojn.

Rigardu, kiel multaj estas miaj malamikoj *
kaj per kia kruela malamo ili min malamas. ¶

Gardu mian animon kaj savu min; *
ne lasu min hontiĝi, ĉar Vin mi fidas.

Senkulpeco kaj justeco defendu min, *
ĉar al Vi mi esperas. ¶

Liberigu, ho Dio, *
Izraelon el ĉiuj liaj suferoj. ¶

Psa 26 (25), 1a.2-3.6b-8.9a.11b.12

Juĝu min, ho Eternulo, *
esploru kaj elprovu min;

refandu mian internaĵon *
kaj mian koron. ¶

Ĉar Via favor-koreco estas antaŭ miaj okuloj; *
kaj mi marŝas en Via vero.

Mi moviĝas ĉirkaŭ Via altaro, *
ho Eternulo,

por aŭdigi laŭte gloradon *
kaj famigi ĉiujn Viajn miraklojn.

Ho Eternulo, mi amas la ejon de Via domo, *
kaj la lokon, en kiu loĝas Via gloro. ¶

Ne pereigu mian animon *
liberigu min kaj kor-favoru min.

Mia piedo staras sur ebena loko; *
en kunvenoj mi benos la Eternulon. ¶

Psa 27 (26), 1-6

La Eternulo estas mia lumo kaj mia savo; *
kiun mi devas timi?

La Eternulo estas la forto de mia vivo; *
kiu povas min teruri?

Kiam alproksimiĝos al mi malbon-farantoj, *
por manĝi mian karnon,

miaj kontraŭuloj kaj malamikoj, *
ili surpuŝiĝos kaj falos.

Se elpaŝos kontraŭ min armeo, *
mia koro ne ektimos;

se leviĝos kontraŭ min milito, *
ankaŭ tiam mi havos fidon. ¶

Nur unu aferon mi petas de la Eternulo, *
nur tion mi deziras:

ke mi restu en la domo de la Eternulo *
en la daŭro de mia tuta vivo,

por rigardi la ĉarmon de la Eternulo, *
admiri Lian templon.

Ĉar Li kovros min en Sia kabano *
en la tago de malbono;

Li kaŝos min en sekreta loko de Sia tendo; *
sur rokon Li levos min. ¶

Kaj nun leviĝos mia kapo *
super miajn malamikojn, kiuj min ĉirkaŭas;

Kaj mi ofer-faros en Lia tendo oferojn de danko; *
mi kantos kaj gloros la Eternulon. ¶

Psa 27 (26), 7-14

Aŭskultu, ho Eternulo, mian voĉon, kiam mi vokas; *
kor-favoru min, kaj respondu al mi.

De Vi diris al mi mia koro: / Serĉu Mian vizaĝon. *
Vian vizaĝon, ho Eternulo, mi serĉas.

Ne kaŝu antaŭ mi Vian vizaĝon, / ne for-puŝu en kolero Vian sklavon; *
Vi estis mia helpo,

ne for-puŝu kaj ne for-lasu min, *
ho Dio de mia savo.

Ĉar mia patro kaj mia patrino min for-lasis, *
sed la Eternulo min akceptis. ¶

Instruu al mi, ho Eternulo, Vian vojon, / kaj konduku min sur ĝusta irejo, *
spite miajn insidantojn.

Ne for-donu min *
al la volo de miaj premantoj;

ĉar stariĝis kontraŭ mi falsaj atestantoj, *
plenaj de rabemeco.

Se mi ne esperus vidi la bonecon de la Eternulo *
en la lando de vivantoj!

Esperu al la Eternulo; *
tenu vin forte,

forta estu via koro; *
jes, esperu al la Eternulo. ¶

Psa 29 (28)

Tributu al la Eternulo, vi potenculoj, / tributu al la Eternulo honoron kaj forton, *
tributu al la Eternulo la honoron de Lia nomo.

Kliniĝu antaŭ la Eternulo *
en sankta ornamo. ¶

La voĉo de la Eternulo iras super la akvoj, *
la Eternulo super grandaj akvoj.

La voĉo de la Eternulo iras kun forto, *
la voĉo de la Eternulo iras kun majesto. ¶

La voĉo de la Eternulo rompas cedrojn, *
la Eternulo rompas la cedrojn de Lebanon.

Li saltigas ilin kiel bovidon, *
Lebanonon kaj Sirjonon kiel bubalidon. ¶

La voĉo de la Eternulo skuas dezerton, *
la Eternulo skuas la dezerton Kadeŝ.

La voĉo de la Eternulo igas cervinojn naski, *
kaj nudigas arbarojn. ¶

La voĉo de la Eternulo elhakas fajran flamon, / la Dio de gloro tondras, *
kaj en Lia templo ĉio parolas pri Lia gloro. ¶

La Eternulo regis en la tempo de la diluvo, *
la Eternulo restos Reĝo eterne.

La Eternulo donos forton al Sia popolo, *
la Eternulo benos Sian popolon per paco. ¶

Psa 30 (29)

Mi gloros Vin alte, ho Eternulo, ĉar Vi levis min *
kaj Vi ne lasis miajn malamikojn triumfi super mi.

Ho Eternulo, mia Dio, mi vokis al Vi, *
kaj Vi min sanigis.

Ho Eternulo, Vi ellevis el Ŝeol mian animon; *
Vi vivigis min, ke mi ne iru en la tombon.

Kantu al la Eternulo, ho Liaj piuloj, *
kaj gloru Lian sanktan nomon.

Ĉar nur momenton daŭras Lia kolero, *
sed tutan vivon daŭras Lia favoro;

vespere povas esti ploro, *
sed matene venos ĝojego. ¶

Kaj mi diris en la tempo de mia feliĉo: *
Mi neniam falos.

Ho Eternulo, per Via favoro Vi starigis mian monton fortike; *
sed kiam Vi kaŝis Vian vizaĝon, mi konfuziĝis.

Al Vi, ho Eternulo, mi vokis, *
kaj al la Eternulo mi preĝis:

Kion utilos mia sango, *
se mi iros en la tombon?

Ĉu gloros Vin polvo? *
Ĉu ĝi aŭdigos Vian veron?

Aŭskultu, ho Eternulo, kaj kor-favoru min; *
ho Eternulo, estu helpanto al mi.

Vi anstataŭigis al mi mian plendon per danco; / Vi deprenis de mi mian sakaĵon kaj zonis min per ĝojo, *
por ke mia animo kantu al Vi kaj ne silentiĝu.

Ho Eternulo, mia Dio, *
eterne mi Vin gloros. ¶

Psa 31 (30), 2-6

Vin, ho Eternulo, mi fidas, / ke mi neniam estu hontigita; *
per Via justeco savu min.

Klinu al mi Vian orelon, *
rapide savu min!

Estu por mi forta roko, *
fortika kastelo, por helpi min.

Ĉar Vi estas mia roko kaj mia kastelo; *
kaj pro Via nomo gvidu min kaj konduku min.

Eligu min el la reto, kiun ili metis kontraŭ mi; *
ĉar Vi estas mia fortikaĵo. ¶

En Vian manon mi transdonas mian spiriton; *
Vi savas min, ho Eternulo, Dio de la vero. ¶

Psa 31 (30), 2-9

Vin, ho Eternulo, mi fidas, / ke mi neniam estu hontigita; *
per Via justeco savu min.

Klinu al mi Vian orelon, *
rapide savu min!

Estu por mi forta roko, *
fortika kastelo, por helpi min. ¶

Ĉar Vi estas mia roko kaj mia kastelo; *
kaj pro Via nomo gvidu min kaj konduku min.

Eligu min el la reto, kiun ili metis kontraŭ mi; *
ĉar Vi estas mia fortikaĵo. ¶

En Vian manon mi transdonas mian spiriton; *
Vi savas min, ho Eternulo, Dio de la vero.

Mi malamas la adorantojn de vantaj idoloj, *
sed mi fidas la Eternulon. ¶

Mi gajas kaj ĝojas pro Via favoro; *
ĉar Vi vidis mian mizeron,

Vi eksciis la suferojn de mia animo, / kaj Vi ne transdonis min en la manon de malamiko, *
Vi starigis miajn piedojn sur vasta loko. ¶

Psa 31 (30), 10-17

Kor-favoru min, ho Eternulo, *
ĉar mi suferas;

malfortiĝis de malĝojo mia okulo, *
mia animo, kaj mia korpo.

Ĉar mia vivo konsumiĝis de malĝojo *
kaj miaj jaroj de ĝemado;

mia forto malaperis per mia kulpo, *
kaj miaj ostoj malfortiĝis. ¶

Per ĉiuj miaj malamikoj / mi fariĝis granda hontindaĵo por miaj najbaroj *
kaj teruraĵo por miaj konatoj;

kiuj vidas min sur la strato, *
tiuj for-kuras de mi.

Oni forgesis pri mi en la koro, kiel pri mortinto; *
mi fariĝis kiel rompita vazo.

Ĉar mi aŭdas la insultojn de multaj; *
ĉirkaŭe estas minacoj;

ili kune konspiras kontraŭ mi, *
ili intencas pereigi mian vivon. ¶

Sed mi – mi fidas Vin, ho Eternulo; *
mi diras: Vi estas mia Dio.

En Via mano estas mia sorto; *
savu min de la mano de miaj malamikoj kaj persekutantoj.

Lumu per Via vizaĝo al Via sklavo, *
helpu min per Via boneco. ¶

Psa 31 (30), 20-25

Kiel granda estas Via boneco, *
kiun Vi konservis por tiuj, kiuj Vin timas,

kaj kiun Vi faris antaŭ la homoj *
por tiuj, kiuj Vin fidas! ¶

Vi kovras ilin per la kovro de Via vizaĝo *
kontraŭ homaj atencoj,

Vi kaŝas ilin en tendo *
kontraŭ malamikaj langoj. ¶

Glorata estu la Eternulo, / kiu aperigis al mi mirindan favoron *
en fortikigita urbo.

Kaj mi diris en mia konfuziĝo: *
Mi estas forpuŝita for de Viaj okuloj;

tamen Vi aŭskultis la voĉon de mia preĝo, *
kiam mi vokis al Vi. ¶

Amu la Eternulon, ĉiuj Liaj piuloj; *
la fidelulojn la Eternulo gardas,

kaj Li repagas sufiĉege *
al tiuj, kiuj agas malhumile.

Estu kuraĝaj, / kaj forta estu via koro, *
Vi ĉiuj, kiuj esperas al la Eternulo! ¶

Psa 32 (31)

Feliĉa estas tiu, kies krimo estas pardonita, *
kies peko estas kovrita.

Feliĉa estas la homo, al kiu la Eternulo ne kalkulas lian kulpon *
kaj en kies spirito estas nenia malvero. ¶

Kiam mi silentis, miaj ostoj senfortiĝis *
de mia ĉiutaga ploregado.

Ĉar tage kaj nokte pezis sur mi Via mano; *
la freŝecon de miaj sukoj anstataŭis sekeco de somero. ¶

Mian pekon mi konfesis al Vi, *
kaj mian kulpon mi ne kaŝis.

Mi diris: Mi konfesos miajn krimojn al la Eternulo; *
kaj Vi deprenis la kulpon de mia peko. ¶

Pro tio preĝu antaŭ Vi ĉiu piulo *
en favora tempo,

por ke ĉe la disverŝiĝo de grandaj akvoj *
ili lin ne atingu.

Vi estas mia ŝirmo; / kontraŭ sufero Vi min gardos, *
per kantoj de savo Vi min ĉirkaŭos. ¶

Mi prudentigos vin, / kaj montros al vi la vojon, kiun vi devas iri; *
kun konsiloj Mi direktos sur vin Mian okulon.

Ne estu kiel ĉevalo, *
kiel senprudenta mulo,

Al kiuj oni devas kateni la buŝon per brido kaj buŝ-peco, *
alie ili ne venos al vi. ¶

Multajn frapojn havas la malpiulo; *
sed kiu fidas la Eternulon, tiun ĉirkaŭas favoro.

Ĝoju pro la Eternulo, / kaj gaju, ho justuloj; *
kaj triumfu ĉiuj, kiuj havas pian koron! ¶

Psa 33 (32), 1-11

Ĝoje kantu, ho piuloj, antaŭ la Eternulo; *
al la justuloj konvenas glorado.

Gloru la Eternulon per harpo, *
per dek-korda psaltero ludu al Li.

Kantu al Li novan kanton, *
bone ludu al Li kun trumpetado. ¶

Ĉar ĝusta estas la vorto de la Eternulo, *
kaj ĉiu Lia faro estas fidinda.

Li amas justecon kaj juĝon; *
la tero estas plena de la boneco de la Eternulo.

Per la vorto de la Eternulo estiĝis la ĉielo; *
kaj per la spiro de Lia buŝo estiĝis ĝia tuta ekzistantaro.

Li kolektis kiel en tenujon la akvon de la maro, *
Li metis la abismojn en konservejojn. ¶

Timu la Eternulon la tuta tero; *
tremu antaŭ Li ĉiuj loĝantoj de la mondo.

Ĉar Li diris, kaj tio fariĝis; *
Li ordonis, kaj tio aperis. ¶

La Eternulo neniigas la interkonsenton de la popoloj, *
Li detruas la intencojn de la nacioj.

La decido de la Eternulo restas eterne, *
la pensoj de Lia koro restas de generacio al generacio. ¶

Psa 33 (32), 12-22

Feliĉa estas la popolo, kies Dio estas la Eternulo; *
la gento, kiun Li elektis al Si kiel heredon.

El la ĉielo la Eternulo rigardas, *
Li vidas ĉiujn homidojn.

De la trono, sur kiu Li sidas, *
Li rigardas ĉiujn, kiuj loĝas sur la tero,

Li, kiu kreis la korojn de ili ĉiuj, *
kiu rimarkas ĉiujn iliajn farojn. ¶

La reĝon ne helpos granda armeo, *
fortulon ne savos granda forto.

Vana estas la ĉevalo por helpo, *
kaj per sia granda forto ĝi ne savos.

Jen la okulo de la Eternulo estas sur tiuj, kiuj Lin timas, *
kiuj esperas Lian favoron,

ke Li savu de morto ilian animon *
kaj nutru ilin en tempo de malsato. ¶

Nia animo fidas la Eternulon; *
Li estas nia helpo kaj nia ŝildo.

Ĉar pro Li ĝojas nia koro, *
ĉar ni fidas Lian sanktan nomon.

Via favoro, ho Eternulo, estu super ni, *
kiel ni esperas al Vi. ¶

Psa 33 (32)

Ĝoje kantu, ho piuloj, antaŭ la Eternulo; *
al la justuloj konvenas glorado.

Gloru la Eternulon per harpo, *
per dek-korda psaltero ludu al Li.

Kantu al Li novan kanton, *
bone ludu al Li kun trumpetado. ¶

Ĉar ĝusta estas la vorto de la Eternulo, *
kaj ĉiu Lia faro estas fidinda.

Li amas justecon kaj juĝon; *
la tero estas plena de la boneco de la Eternulo.

Per la vorto de la Eternulo estiĝis la ĉielo; *
kaj per la spiro de Lia buŝo estiĝis ĝia tuta ekzistantaro.

Li kolektis kiel en tenujon la akvon de la maro, *
Li metis la abismojn en konservejojn. ¶

Timu la Eternulon la tuta tero; *
tremu antaŭ Li ĉiuj loĝantoj de la mondo.

Ĉar Li diris, kaj tio fariĝis; *
Li ordonis, kaj tio aperis. ¶

La Eternulo neniigas la interkonsenton de la popoloj, *
Li detruas la intencojn de la nacioj.

La decido de la Eternulo restas eterne, *
la pensoj de Lia koro restas de generacio al generacio. ¶

Feliĉa estas la popolo, kies Dio estas la Eternulo; *
la gento, kiun Li elektis al Si kiel heredon.

El la ĉielo la Eternulo rigardas, *
Li vidas ĉiujn homidojn.

De la trono, sur kiu Li sidas, *
Li rigardas ĉiujn, kiuj loĝas sur la tero,

Li, kiu kreis la korojn de ili ĉiuj, *
kiu rimarkas ĉiujn iliajn farojn. ¶

La reĝon ne helpos granda armeo, *
fortulon ne savos granda forto.

Vana estas la ĉevalo por helpo, *
kaj per sia granda forto ĝi ne savos.

Jen la okulo de la Eternulo estas sur tiuj, kiuj Lin timas, *
kiuj esperas Lian favoron,

ke Li savu de morto ilian animon *
kaj nutru ilin en tempo de malsato. ¶

Nia animo fidas la Eternulon; *
Li estas nia helpo kaj nia ŝildo.

Ĉar pro Li ĝojas nia koro, *
ĉar ni fidas Lian sanktan nomon.

Via favoro, ho Eternulo, estu super ni, *
kiel ni esperas al Vi. ¶

Psa 34 (33), 2-11

Mi gloros la Eternulon en ĉiu tempo; *
ĉiam laŭdo por Li estos en mia buŝo.

Per la Eternulo gloriĝas mia animo; *
la humiluloj aŭdu kaj ĝoju.

Gloru la Eternulon kun mi, *
kaj ni altigu kune Lian nomon. ¶

Mi serĉis la Eternulon, kaj Li respondis al mi, *
kaj de ĉiuj miaj danĝeroj Li savis min.

Kiuj rigardas al Li, ricevas lumon, *
kaj ilia vizaĝo ne kovriĝos per honto. ¶

Jen ĉi tiu mizerulo vokis, kaj la Eternulo aŭdis, *
kaj de ĉiuj liaj mizeroj Li savis lin.

Anĝelo de la Eternulo postenas ĉirkaŭ tiuj, kiuj Lin timas, *
kaj Li ilin savas. ¶

Provu kaj vidu, kiel bona estas la Eternulo; *
feliĉa estas la homo, kiu Lin fidas.

Timu la Eternulon, Liaj sanktuloj; *
ĉar nenio mankas al tiuj, kiuj Lin timas.

Leonidoj estas senhavaj kaj malsataj; *
sed kiuj serĉas la Eternulon, tiuj havas mankon en nenia bono. ¶

Psa 34 (33), 12-23

Venu, infanoj, aŭskultu min; *
pri timo antaŭ la Eternulo mi vin instruos.

Kiu ajn vi estas, homo, kiu deziras vivon *
kaj amas multajn kaj bonajn tagojn:

Gardu vian langon kontraŭ malbono, *
kaj vian buŝon kontraŭ mensoga parolo;

dekliniĝu de malbono kaj faru bonon, *
serĉu pacon kaj ĉasu ĝin. ¶

La okuloj de la Eternulo estas turnitaj al la piuloj, *
kaj Liaj oreloj al iliaj krioj.

La vizaĝo de la Eternulo estas kontraŭ tiuj, kiuj faras malbonon, *
por ekstermi de la tero la memoron pri ili. ¶

Oni krias, kaj la Eternulo aŭdas, *
kaj de ĉiuj iliaj mizeroj Li ilin savas.

Proksima estas la Eternulo al tiuj, kies koro estas rompita, *
kaj la spirite suferantajn Li helpas. ¶

Multaj estas la suferoj de piulo; *
sed de ĉiuj la Eternulo lin savas.

Li gardas ĉiujn liajn ostojn; *
eĉ unu el ili ne rompiĝos. ¶

La malbonulon mortigos la malbono; *
kaj la malamantoj de piulo pereos.

La Eternulo liberigas la animon de Siaj sklavoj; *
kaj ne pereos ĉiuj, kiuj Lin fidas. ¶

Psa 35 (34), 11-16

Stariĝas kontraŭ mi krimaj atestantoj; *
kion mi ne scias, pri tio ili min demandas.

Ili pagas al mi malbonon por bono, *
atencon kontraŭ mia animo.

Kaj mi dum ilia malsano *
metis sur min sakaĵon,

mi turmentis mian animon per fasto, *
kaj mi preĝis sincere, kiel pri mi mem.

Mi kondutis, kvazaŭ ili estus miaj amikoj, *
miaj fratoj;

kiel homo, kiu funebras pri sia patrino, *
mi profunde malĝojis.

Sed kiam mi difektiĝis, ili ĝojis, *
kaj ili kuniĝis;

kuniĝis kontraŭ mi la sen-koruloj, *
kiam mi ne atendis:

Ili ŝiris *
kaj ne ĉesis.

Laŭ la maniero de malpiaj parazitoj, *
ili kunfrapis kontraŭ mi siajn dentojn. ¶

Psa 35 (34), 17-28

Mia Sinjoro! Kiel longe Vi tion rigardos? / Deturnu mian animon de iliaj atakoj, *
mian solan de la leonoj.

Mi gloros Vin en granda kunveno, *
meze de multe da popolo mi Vin laŭdos. ¶

Ne ĝoju pri mi *
miaj maljustaj malamikoj;

kaj tiuj, kiuj malamas min sen mia kulpo, *
ne moku per la okuloj.

Ĉar ne pri paco *
ili parolas,

kaj kontraŭ la kvietuloj sur la tero *
ili pripensas malicajn intencojn.

Ili larĝe malfermis kontraŭ mi sian buŝon, / kaj diris: Ha, ha! *
nia okulo vidis. ¶

Vi vidis, ho Eternulo; ne silentu! *
Mia Sinjoro, ne malproksimiĝu de mi.

Vekiĝu kaj leviĝu, por fari al mi juĝon, *
mia Dio kaj mia Sinjoro, pri mia disputo.

Juĝu min laŭ Via justeco, *
ho Eternulo, mia Dio;

kaj ili ne ĝoju pri mi. / Ili ne diru en sia koro: Ha, ha! *
tio estas laŭ nia deziro;

ili ne diru: *
Ni lin englutis. ¶

Triumfu kaj ĝoju tiuj, *
kiuj deziras justecon por mi;

kaj ili diru ĉiam: Granda estas la Eternulo, *
kiu deziras bon-staton por Sia sklavo.

Kaj mia lango rakontados pri Via justeco *
kaj ĉiutage pri Via gloro. ¶

Psa 35 (34), el 2-4.7.9-10

Stariĝu, ho Eternulo, por helpi min. *
Stariĝu kontraŭ miaj persekutantoj;

Diru al mia animo: *
Via helpo Mi estas. ¶

Oni celas kontraŭ mia animo; *
oni intencas malbonon kontraŭ mi.

Sen mia kulpo ili submetis por mi sian reton, *
sen mia kulpo ili fosis sub mia animo.

Mia animo ĝojos pro la Eternulo, *
triumfos pro Lia helpo.

Ĉiuj miaj ostoj diros: *
Ho Eternulo, kiu egalas Vin,

kiu liberigas mizerulon de lia perfortanto, *
mizerulon kaj malriĉulon de lia rabanto? ¶

Psa 36 (35)

La pekado de malpiulo parolas al lia koro; *
antaŭ liaj okuloj ne ekzistas timo antaŭ Dio.

Ĉar ĝi flatas al li en liaj okuloj, *
ĝis lia pekado eltroviĝos kaj li malamiĝos.

La paroloj de lia buŝo estas krimo kaj malvero; *
li ne volas kompreni, por fari bonon.

Krimon li pripensas sur sia kuŝejo; / li staras sur vojo ne bona; *
malbonon li ne abomenas. ¶

Ho Eternulo, ĝis la ĉielo atingas Via boneco, *
Via vereco ĝis la nuboj.

Via justeco estas kiel la montoj de Dio, / Viaj juĝoj estas granda abismo; *
homon kaj bruton Vi helpas, ho Eternulo. ¶

Kiel grand-valora estas Via favoro, ho Dio! *
Kaj la homidoj ricevas rifuĝon en la ombro de Viaj flugiloj.

Ili satiĝas per la riĉa havo de Via domo, *
kaj el la rivero de Viaj bonaĵoj Vi ilin trinkigas.

Ĉar ĉe Vi estas la fonto de vivo, *
kaj en Via lumo ni vidas lumon. ¶

Venigu Vian favoron sur tiujn, kiuj Vin konas, *
kaj Vian bonecon sur la honestulojn.

Ne paŝu sur min piedo de fiereco, *
kaj mano de malpiuloj ne renversu min.

Tie falu la farantoj de malbono; *
ili estu renversitaj kaj ne povu sin levi. ¶

Psa 37 (36), 1-11

Ne incitiĝu pro la malvirtuloj; *
ne enviu tiujn, kiuj agas maljuste.

Ĉar simile al herbo ili rapide dehakiĝas, *
kaj kiel verda vegetaĵo ili forvelkas. ¶

Fidu la Eternulon kaj faru bonon; *
loĝu sur la tero kaj konservu honestecon.

Serĉu plezuron ĉe la Eternulo, *
kaj Li plenumos la dezirojn de via koro. ¶

Transdonu al la Eternulo vian vojon kaj fidu Lin, *
kaj Li faros.

Kaj Li aperigos vian pravecon kiel lumon, *
kaj vian justecon kiel tag-mezon. ¶

Silentu antaŭ la Eternulo kaj esperu al Li; / ne incitiĝu, kiam sukcesas homo, *
kiu plenumas malbonajn intencojn. ¶

Detenu vin de kolero kaj forlasu furiozon; *
ne incitiĝu, ke vi ne faru malbonon.

Ĉar malbon-farantoj ekstermiĝos, *
kaj la esperantaj al la Eternulo heredos la teron. ¶

Ankoraŭ malmulte da tempo pasos, / kaj la malpiulo jam ne ekzistos; *
vi rigardos lian lokon, kaj li ne estos.

Kaj la humiluloj heredos la teron *
kaj ĝuos grandan pacon. ¶

Psa 37 (36), 12-29

Malvirtulo malbon-intencas kontraŭ virtulo *
kaj frapas kontraŭ li per siaj dentoj.

Sed mia Sinjoro ridas pri li; *
ĉar Li vidas, ke venas lia tago. ¶

Glavon nudigas la malvirtuloj / kaj streĉas sian paf-arkon, *
por faligi mizerulon kaj malriĉulon kaj buĉi virtulon.

Ilia glavo trafos en ilian koron, *
kaj iliaj pafarkoj rompiĝos. ¶

Pli bona estas la malmulto, kiun havas virtulo, *
ol la granda havo de multaj malpiuloj.

Ĉar la brakoj de malpiuloj rompiĝas; *
sed la virtulojn la Eternulo subtenas. ¶

La Eternulo scias la tagojn de la virtuloj; *
kaj ilia havo restos eterne.

Ili ne estos hontigitaj en tempo malbona, *
kaj en tagoj de malsato ili estos sataj. ¶

Ĉar la malvirtuloj pereos, / kaj la malamikoj de la Eternulo malaperos kiel beleco de la herbejoj, *
ili malaperos kiel fumo. ¶

Malpiulo prunte-prenas kaj ne pagas; *
sed piulo kor-favoras kaj donas.

Ĉar Liaj benitoj heredos la teron, *
kaj Liaj malbenitoj ekstermiĝos. ¶

De la Eternulo fortikiĝas la paŝoj de virta homo, *
kaj lia vojo plaĉas al Li.

Falante, li ne estos forĵetita; *
ĉar la Eternulo subtenos lian manon. ¶

Mi estis juna kaj mi maljuniĝis, / kaj mi ne vidis virtulon forlasita, *
nek liajn infanojn petantaj panon.

Ĉiutage li kor-favoras kaj prunte-donas, *
kaj liaj infanoj estos benitaj. ¶

Forturniĝu de malbono kaj faru bonon, *
kaj vi vivos eterne.

Ĉar la Eternulo amas justecon, *
kaj ne forlasas Siajn fidelulojn; ¶

ĉiam ili estos gardataj; *
sed la semo de la malpiuloj estos ekstermita.

La virtuloj heredos la teron *
kaj loĝos sur ĝi eterne. ¶

Psa 37 (36), 30-40

La buŝo de virtulo parolas saĝon, *
kaj lia lango diras justecon.

La ordonoj de lia Dio estas en lia koro; *
liaj paŝoj ne ŝanceliĝas. ¶

Malvirtulo subrigardas virtulon *
kaj celas mortigi lin.

Sed la Eternulo ne lasos lin en liaj manoj, *
kaj ne kondamnos lin, kiam li estos juĝata. ¶

Esperu al la Eternulo *
kaj tenu vin je Lia vojo,

kaj Li altigos vin, ke vi heredu la teron; *
vi vidos la ekstermon de la malvirtuloj. ¶

Mi vidis malpiulon, kiu estis spitema, *
kaj tenis sin larĝe, kiel suk-plena multe-branĉa arbo;

sed apenaŭ mi preterpasis, li jam ne ekzistis; *
mi serĉis lin, kaj li jam ne estis trovebla. ¶

Konservu senkulpecon kaj celu veron, *
ĉar estontecon havas homo pacema;

sed la krimuloj ĉiuj estos ekstermitaj; *
la estonteco de la malpiuloj pereos. ¶

La virtuloj havas helpon de la Eternulo; *
Li estas ilia forto en tempo de mizero.

Kaj la Eternulo ilin helpos kaj savos; / Li savos ilin de malbonuloj kaj helpos ilin, *
ĉar ili fidas Lin. ¶

Psa 38 (37), 2-5

Ho Eternulo, ne en Via kolero min riproĉu, *
kaj ne en Via furiozo min punu.

Ĉar Viaj sagoj penetris en min, *
kaj pezas sur mi Via mano. ¶

Ekzistas neniu sana loko en mia korpo pro Via kolero, *
nenio sendifekta ekzistas en miaj ostoj pro mia peko.

Ĉar miaj krimoj superas mian kapon; *
kiel peza ŝarĝo, ili estas tro pezaj por mi. ¶

Psa 38 (37), 6-12

Malbon-odoras kaj pusas miaj ulceroj *
pro mia malsaĝeco.

Mi kurbiĝis kaj kliniĝis treege, *
la tutan tagon mi iras malgaja. ¶

Ĉar miaj internaĵoj estas plenaj de brulumo, *
kaj ne ekzistas sana loko en mia korpo.

Mi tute senfortiĝis kaj kadukiĝis, *
mi kriegas pro malkvieteco de mia koro. ¶

Mia Sinjoro, antaŭ Vi estas ĉiuj miaj deziroj, *
kaj mia ĝemo ne estas kaŝita antaŭ Vi.

Mia koro tremegas, / forlasis min mia forto; *
kaj eĉ la lumo de miaj okuloj ne estas ĉe mi. ¶

Miaj amikoj kaj kamaradoj *
repaŝis pro mia pesto,

kaj miaj proksimuloj *
stariĝis malproksime. ¶

Psa 38 (37), 13-23

Kaj insidis kontraŭ mi tiuj, kiuj celas mian vivon, / kaj miaj malbon-dezirantoj parolas pri mia pereo, *
kaj malicojn ili pripensas ĉiutage.

Kaj mi estas kiel surdulo kaj ne aŭdas; *
kiel mutulo, kiu ne malfermas sian buŝon.

Mi estas kiel homo, kiu ne aŭdas *
kaj kiu ne havas en sia buŝo reparolon. ¶

Sed al Vi, ho Eternulo, mi esperas; *
Vi aŭskultos, mia Sinjoro, mia Dio.

Ĉar mi diris: Ili povus ĝoji pri mi; *
ili fanfaronus pri mi, kiam mia piedo ekŝanceliĝus.

Ĉar mi estas preta fali, *
kaj mia sufero estas ĉiam antaŭ mi.

Ĉar mi konfesas mian kulpon; *
kaj min ĉagrenas mia peko. ¶

Kaj la malamikoj de mia vivo estas fortaj, *
kaj multaj estas miaj senkaŭzaj malamantoj.

Kaj tiuj, kiuj pagas al mi malbonon por bono, *
atakas min pro tio, ke mi celas bonon. ¶

Ne forlasu min, ho Eternulo; *
mia Dio, ne malproksimiĝu de mi.

Rapidu, por helpi min, *
mia Sinjoro, mia helpo! ¶

Psa 39 (38), 2-7

Mi diris: Mi gardos min sur miaj vojoj, *
ke mi ne peku per mia lango;

mi bridos mian buŝon, *
kiam malpiulo staras kontraŭ mi. ¶

Mi estis muta kaj silenta, / mi silentis eĉ pri bono; *
kaj mia sufero estis mordanta.

Ekbrulis mia koro en mia interno, / en miaj pensoj ekflamis fajro, *
mi ekparolis per mia lango: ¶

Sciigu al mi, ho Eternulo, mian finon, / kaj kia estos la daŭro de miaj tagoj, *
por ke mi sciu, kiel neniiĝa mi estas. ¶

Jen Vi donis al mi tagojn larĝajn kiel manplato, *
kaj la daŭro de mia vivo estas antaŭ Vi kiel nenio;

absoluta vantaĵo estas ĉiu homo, *
kiel ajn forte li starus.

Nur kiel fantomo iras la homo, / nur vante li klopodas; *
li kolektas, kaj ne scias, kiu ĝin ricevos. ¶

Psa 39 (38), 8-14

Kaj nun kion mi devas esperi, mia Sinjoro? *
Mia espero estas al Vi.

De ĉiuj miaj pekoj liberigu min, *
ne lasu min fariĝi mokindaĵo por sen-saĝulo.

Mi mutiĝis, / mi ne malfermos mian buŝon, *
ĉar Vi tion faris. ¶

Deturnu de mi Vian frapon; *
de Via batanta mano mi pereas.

Se Vi punas homon pro lia krimo, / tiam lia beleco konsumiĝas kiel de tineoj. *
Nur vantaĵo estas ĉiu homo. ¶

Aŭskultu mian preĝon, ho Eternulo, / kaj atentu mian krion; *
al miaj larmoj ne silentu;

ĉar migranto mi estas ĉe Vi, *
enmigrinto, kiel ĉiuj miaj patroj.

Lasu min, ke mi vigliĝu, *
antaŭ ol mi foriros kaj ĉesos ekzisti. ¶

Psa 40 (39), 2-9

Mi atende esperis al la Eternulo, *
kaj Li kliniĝis al mi kaj aŭskultis mian krion.

Kaj Li eltiris min el la pereiga foso, *
el la ŝlima marĉo,

kaj Li starigis sur roko mian piedon *
kaj fortikigis miajn paŝojn.

Kaj Li metis en mian buŝon novan kanton, *
laŭdon al nia Dio. ¶

Multaj tion vidos kaj ektimos, *
kaj ili esperos al la Eternulo.

Feliĉa estas la homo, kiu metis sian esperon sur la Eternulon *
kaj ne turnis sin al la fieruloj kaj al la mensogemuloj.

Multon Vi faris, ho Eternulo, mia Dio! / Viaj mirakloj kaj pensoj estas pri ni. *
Neniu egalas Vin.

Mi rakontos kaj parolos, *
sed ili estas super ĉiu kalkulo. ¶

Oferojn kaj donacojn Vi ne deziras; *
brul-oferojn kaj pek-oferojn Vi ne postulas.

La orelojn Vi malfermis al mi; / tiam mi diris: Jen mi venas; *
en la skrib-rulaĵo estas skribite pri mi.

Plenumi Vian volon, mia Dio, mi deziras, *
kaj Viaj ordonoj estas en mia koro. ¶

Psa 40 (39), 10-14.17-18

Mi predikas justecon en granda kunveno; / jen mi ne fermas mian buŝon, ho Eternulo, *
Vi tion scias.

Vian justecon mi ne kaŝis en mia koro, *
pri Via fideleco kaj Via helpo mi parolis;

mi ne kaŝis Vian favor-korecon kaj Vian verecon *
antaŭ la granda kunveno. ¶

Vi, ho Eternulo, ne fermu Vian favor-korecon antaŭ mi, *
Via boneco kaj Via vereco ĉiam min gardu.

Ĉar ĉirkaŭis min suferoj sennombraj, / atingis min miaj kulpoj, *
ke mi ne povas vidi;

ili estas pli multe-nombraj, ol la haroj sur mia kapo, *
kaj mia koro min forlasis. ¶

Volu, ho Eternulo, savi min; *
ho Eternulo, rapidu helpi min.

Gaju kaj ĝoju pro Vi *
ĉiuj Viaj serĉantoj;

la amantoj de Via helpo diru ĉiam: *
Granda estas la Eternulo.

Kaj mi estas mizera kaj malriĉa; *
mia Sinjoro pensu pri mi.

Vi estas mia helpo kaj mia savanto; *
ho mia Dio, ne malrapidu. ¶

Psa 41 (40)

Feliĉa estas tiu, kiu atentas senhavulon: *
En tago de mizero savos lin la Eternulo.

La Eternulo lin gardos kaj vivigos; / li estos feliĉa sur la tero, *
kaj Vi ne transdonos lin al la volo de liaj malamikoj.

La Eternulo fortigos lin sur la lito de malsano; *
lian tutan kuŝejon Vi aliigas en la tempo de lia malsano. ¶

Mi diris: Ho Eternulo, kompatu min; *
sanigu mian animon, ĉar mi pekis antaŭ Vi.

Miaj malamikoj parolas malbonon pri mi, dirante: *
Kiam li mortos kaj lia nomo pereos?

Kaj se iu venas, por vidi min, *
li parolas malsincere;

lia koro serĉas malbonon; *
kaj, elirinte eksteren, li ĝin disparolas. ¶

Mallaŭte parolas inter si pri mi ĉiuj miaj malamikoj; *
ili pensas malbonon pri mi, dirante:

Afero pereiga atakis lin; *
kaj ĉar li kuŝiĝis, li jam ne plu leviĝos.

Eĉ mia konfidato, kiun mi fidis, / kiu manĝis mian panon, *
levis kontraŭ min la piedon. ¶

Sed Vi, ho Eternulo, / kor-favoru min kaj restarigu min, *
por ke mi povu repagi al ili.

Per tio mi scios, ke Vi favoras min, *
se mia malamiko ne triumfos super mi.

Kaj min Vi subtenos pro mia senkulpeco, *
kaj Vi starigos min antaŭ Via vizaĝo por ĉiam. ¶

Glorata estu la Eternulo, Dio de Izrael, / de eterne ĝis eterne. *
Amen, kaj amen! ¶

Psa 42 (41)

Kiel cervo sopiras al fluanta akvo, *
tiel mia animo sopiras al vi, ho Dio.

Mia animo soifas Dion, *
la vivantan Dion;

kiam mi venos *
kaj aperos antaŭ la vizaĝo de Dio? ¶

Miaj larmoj fariĝis mia pano tage kaj nokte, *
ĉar oni diras al mi ĉiutage: Kie estas via Dio?

Elverŝiĝas mia animo, kiam mi rememoras, / kiel mi iradis kun la granda hom-amaso, *
kaj kondukis ĝin en la domon de Dio,

ĉe laŭta kantado kaj glorado *
de festanta amaso. ¶

Kial vi malĝojas, ho mia animo? *
kaj kial vi konsterniĝas en mi?

Esperu al Dio; / ĉar ankoraŭ mi dankos Lin, *
la savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion. ¶

Malĝojas en mi mia animo; / tial mi rememoras pri Vi en la lando de Jordan kaj Ĥermon, *
sur la monto Micar.

Abismo resonas al abismo / per la bruo de Viaj fal-akvoj; *
ĉiuj Viaj akvoj kaj ondoj pasis super mi. ¶

En la tago la Eternulo aperigas al mi Sian bonecon, / kaj en la nokto mi havas kanton al Li, *
preĝon al la Dio de mia vivo.

Mi diras al Dio, mia Roko: / Kial Vi min forgesis? *
Kial mi iradas malgaja pro la premado de la malamiko?

Kvazaŭ dispremante miajn ostojn, mokas min miaj malamikoj, *
dirante al mi ĉiutage: Kie estas via Dio? ¶

Kial vi malĝojas, ho mia animo? *
Kaj kial vi konsterniĝas en mi?

Esperu al Dio; / ĉar ankoraŭ mi dankos Lin, *
la savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion. ¶

Psa 43 (42)

Juĝu min, ho Dio, / kaj defendu mian aferon kontraŭ popolo ne-pia; *
de homo malverema kaj maljusta savu min.

Ĉar Vi estas la Dio de mia forto; *
kial Vi forpuŝis min?

Kial mi iradas malĝoja *
pro la premado de la malamiko?

Sendu Vian lumon kaj Vian veron, *
ke ili min gvidu,

ke ili alvenigu min al Via sankta monto *
kaj al Via loĝejo.

Kaj mi venos al la altaro de Dio, *
al la Dio de mia ĝojo kaj ĝuo;

kaj mi gloros Vin per harpo, *
ho Dio, mia Dio. ¶

Kial vi malĝojas, ho mia animo? *
Kaj kial vi konsterniĝas en mi?

Esperu al Dio; / ĉar ankoraŭ mi dankos Lin, *
la savanton de mia vizaĝo kaj mian Dion. ¶

Psa 44 (43), 2-9

Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, *
niaj patroj rakontis al ni,

kion Vi faris en iliaj tagoj, *
en tempo antikva.

Vi per Via mano forpelis popolojn, *
kaj ilin Vi enloĝigis;

popolojn Vi pereigis, *
kaj ilin Vi vastigis.

Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron, *
kaj ne ilia brako helpis ilin;

sed nur Via dekstra mano kaj Via brako / kaj la lumo de Via vizaĝo, *
ĉar Vi ilin favoris. ¶

Vi estas mia Reĝo, ho Dio; *
disponu helpon al Jakob.

Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; *
per Via nomo ni pied-premos niajn kontraŭ-batalantojn.

Ĉar ne mian paf-arkon mi fidas, *
mia glavo min ne helpos.

Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj, *
kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.

Dion ni gloros ĉiutage, *
kaj Vian nomon ni dankos eterne. ¶

Psa 44 (43), 10-17

Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, *
kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.

Vi devigas nin for-kuri de nia malamiko, *
ke niaj malamantoj nin prirabu;

Vi fordonas nin por for-manĝo, kiel ŝafojn, *
kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;

Vi vendis Vian popolon por nenio, *
kaj prenis por ili nenian prezon;

Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj, *
mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;

Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, *
ke la nacioj balancas pri ni la kapon.

Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi, *
kaj honto kovras mian vizaĝon,

pro la voĉo de mokanto kaj insultanto, *
antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto. ¶

Psa 44 (43), 18-27

Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, *
kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.

Ne retiriĝis nia koro, *
kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.

Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj *
kaj kovris nin per ombro de morto,

tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio *
kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:

Ĉu Dio tion ne trovus? *
Li ja scias la sekretojn de la koro.

Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage; *
oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo. ¶

Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? *
Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.

Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon, *
forgesas nian mizeron kaj nian suferon?

Nia animo estas ja ĵetita en la polvon; *
nia korpo kliniĝis al la tero.

Leviĝu; helpu *
kaj savu nin pro Via boneco. ¶

Psa 45 (44), 2-10

Mia koro pleniĝis per bona temo; / mi kantos pri reĝo; *
mia lango estas kiel plumo de lerta skribisto.

Vi estas la plej bela el la homidoj; / ĉarmo estas sur viaj lipoj; *
tial Dio benis vin por ĉiam. ¶

Zonu vian lumbon per glavo, *
vi, forta per via majesteco kaj beleco.

Kaj en via beleco prosperu, / forrajdu por la vero, *
por justeco al la humiluloj.

Kaj via dekstra mano *
montros miraklojn.

Viaj sagoj estas akraj; / kaj, faligante antaŭ vi la popolojn, *
ili penetros en la koron de la malamikoj de la reĝo. ¶

Via trono estas Dia trono por ĉiam kaj eterne; *
la sceptro de via regno estas sceptro de justeco.

Vi amas virton kaj malamas malvirton; / tial Dio, via Dio, oleis vin per oleo de ĝojo *
pli ol viajn kamaradojn.

De mirho, aloo, kaj kasio odoras ĉiuj viaj vestoj; *
en palacoj eburaj ĝojigas vin muziko.

Reĝidinoj estas inter viaj karulinoj; *
ĉe via dekstra flanko staras edzino en Ofira oro. ¶

Psa 45 (44), 11-18

Aŭdu, filino, rigardu, / kaj klinu vian orelon, *
kaj forgesu vian popolon kaj la domon de via patro;

Kaj kiam la reĝo deziros vian belecon, / ĉar li estas via sinjoro, *
tiam vi kliniĝu antaŭ li.

Kaj la filino de Tiro venos al vi kun donacoj; *
petegos antaŭ vi la riĉuloj de la popolo.

En sia plena ornamo estas interne la reĝidino; *
el ora teksaĵo estas ŝia vesto.

En broditaj vestoj ŝi estas kondukata al la reĝo; / post ŝi estas kondukataj al vi knabinoj, *
ŝiaj koleginoj.

Ili estas kondukataj kun ĝojo kaj kantoj; *
ili eniras en la palacon de la reĝo. ¶

Anstataŭ viaj patroj estos viaj filoj; *
vi faros ilin princoj sur la tuta tero.

Mi memorigos vian nomon de generacio al generacio; *
tial gloros vin popoloj ĉiam kaj eterne. ¶

Psa 45 (44)

Mia koro pleniĝis per bona temo; / mi kantos pri reĝo; *
mia lango estas kiel plumo de lerta skribisto.

Vi estas la plej bela el la homidoj; / ĉarmo estas sur viaj lipoj; *
tial Dio benis vin por ĉiam. ¶

Zonu vian lumbon per glavo, *
vi, forta per via majesteco kaj beleco.

Kaj en via beleco prosperu, / forrajdu por la vero, *
por justeco al la humiluloj.

Kaj via dekstra mano *
montros miraklojn.

Viaj sagoj estas akraj; / kaj, faligante antaŭ vi la popolojn, *
ili penetros en la koron de la malamikoj de la reĝo. ¶

Via trono estas Dia trono por ĉiam kaj eterne; *
la sceptro de via regno estas sceptro de justeco.

Vi amas virton kaj malamas malvirton; / tial Dio, via Dio, oleis vin per oleo de ĝojo *
pli ol viajn kamaradojn.

De mirho, aloo, kaj kasio odoras ĉiuj viaj vestoj; *
en palacoj eburaj ĝojigas vin muziko.

Reĝidinoj estas inter viaj karulinoj; *
ĉe via dekstra flanko staras edzino en Ofira oro. ¶

Aŭdu, filino, rigardu, / kaj klinu vian orelon, *
kaj forgesu vian popolon kaj la domon de via patro;

Kaj kiam la reĝo deziros vian belecon, / ĉar li estas via sinjoro, *
tiam vi kliniĝu antaŭ li.

Kaj la filino de Tiro venos al vi kun donacoj; *
petegos antaŭ vi la riĉuloj de la popolo.

En sia plena ornamo estas interne la reĝidino; *
el ora teksaĵo estas ŝia vesto.

En broditaj vestoj ŝi estas kondukata al la reĝo; / post ŝi estas kondukataj al vi knabinoj, *
ŝiaj koleginoj.

Ili estas kondukataj kun ĝojo kaj kantoj; *
ili eniras en la palacon de la reĝo. ¶

Anstataŭ viaj patroj estos viaj filoj; *
vi faros ilin princoj sur la tuta tero.

Mi memorigos vian nomon de generacio al generacio; *
tial gloros vin popoloj ĉiam kaj eterne. ¶

Psa 46 (45)

Dio estas por ni rifuĝejo kaj forto, *
helpo en mizeroj, rapide trovata.

Tial ni ne timas, eĉ se pereus la tero *
kaj la montoj falus en la internon de la maroj.

Bruu, bolu Liaj akvoj, *
tremu la montoj de ilia fiera ondado. ¶

Estas rivero, kies torentoj ĝojigas la urbon de Dio, *
la sanktan loĝejon de la Plejaltulo.

Dio estas en ĝia mezo, / ĝi ne ŝanceliĝos; *
Dio ĝin helpas en frua mateno.

Ekbruis popoloj, ekŝanceliĝis regnoj; *
Li sonigis Sian voĉon, kaj la tero fandiĝis. ¶

La Eternulo Cebaot estas kun ni; *
nia defendo estas la Dio de Jakob. ¶

Iru, rigardu la farojn de la Eternulo, *
kiu faris detruojn sur la tero,

kiu ĉesigas militojn ĝis la fino de la tero, / rompas paf-arkon, rompas ponardegon, *
for-bruligas veturilojn per fajro.

Cedu, kaj sciu, ke Mi estas Dio; / Mi estas glora inter la popoloj, *
Mi estas glora sur la tero. ¶

La Eternulo Cebaot estas kun ni; *
nia defendo estas la Dio de Jakob. ¶

Psa 47 (46)

Ĉiuj popoloj, plaŭdu per la manoj, *
kriu al Dio per voĉo de kanto.

Ĉar la Eternulo Plejalta estas timinda; *
Li estas granda Reĝo super la tuta tero.

Li subigas al ni popolojn *
kaj metas gentojn sub niajn piedojn.

Li elektas por ni nian heredon, *
la majeston de Jakob, kiun Li amas. ¶

Dio supreniras ĉe sonoj de ĝojo, *
la Eternulo ĉe trumpetado. ¶

Kantu al Dio, kantu! *
Kantu al nia Reĝo, kantu!

Ĉar Dio estas la Reĝo de la tuta tero: *
Kantu edifan kanton!

Dio reĝas super la popoloj; *
Dio sidas sur Sia sankta trono.

La princoj de la popoloj kolektiĝis, *
la popolo de la Dio de Abraham;

ĉar al Dio apartenas la ŝildoj de la tero; *
Li estas tre alta. ¶

Psa 48 (47)

Granda estas la Eternulo, kaj tre glora / en la urbo de nia Dio, *
sur Lia sankta monto.

Bela altaĵo, ĝojiga por la tuta tero / estas la monto Cion, en la norda regiono, *
la urbo de la granda Reĝo.

Dio estas konata en ĝiaj palacoj, *
kiel rifuĝejo. ¶

Jen kolektiĝis la reĝoj, *
sed ĉiuj kune for-iris.

Ili vidis kaj ekmiris, *
konfuziĝis kaj for-kuris.

Teruro ilin atakis, *
tremo, kiel ĉe akuŝantino.

Per orienta vento *
Vi ruinigis la ŝipojn de Tarŝiŝ. ¶

Kion ni aŭdis, tion ni vidis *
en la urbo de la Eternulo Cebaot,

en la urbo de nia Dio; *
Dio fortikigu ĝin por ĉiam!

Ni meditis, ho Dio, pri Via boneco, *
interne de Via templo.

Kiel Via nomo, ho Dio, / tiel Via gloro estas en la finoj de la tero; *
plena de justeco estas Via dekstra mano.

Ĝoju la monto Cion, / ĝoju la filinoj de Jehuda, *
pro Viaj juĝoj. ¶

Iru ĉirkaŭ Cion kaj ĉirkaŭ-rigardu ĝin, *
kalkulu ĝiajn turojn.

Atentu ĝiajn fortikaĵojn, / vizitu ĝiajn palacojn, *
por ke vi rakontu al estonta generacio.

Ĉar jen estas Dio, nia Dio, / por ĉiam kaj eterne; *
Li estos nia kondukanto ĝis la morto. ¶

Psa 49 (48), 2-13

Aŭskultu ĉi tion, ĉiuj popoloj; *
atentu, ĉiuj loĝantoj de la mondo,

kaj altrangulo kaj malaltrangulo, *
riĉulo kaj malriĉulo kune. ¶

Mia buŝo diros saĝaĵon, *
kaj la penso de mia koro prudentaĵon.

Mi klinos mian orelon al sentenco; *
sur harpo mi esprimos mian enigmon. ¶

Kial mi devus timi en tagoj de malbono, *
kiam min ĉirkaŭas la malboneco de miaj persekutantoj,

kiuj fidas sian potencon *
kaj fanfaronas per sia granda riĉeco? ¶

Fraton tute ne liberigos homo, *
nek donos al Dio elaĉeton por li,

– multekosta estus la elaĉeto de ilia animo, *
kaj neniam tio estos –

ke li restu viva eterne, *
ke li ne vidu la tombon.

Oni ja vidas, ke saĝuloj mortas, / kaj ankaŭ malsaĝulo kaj sensciulo pereas *
kaj lasas al aliaj sian havon. ¶

Ilia deziro estas, ke iliaj domoj ekzistu por ĉiam, / kaj iliaj loĝejoj de generacio al generacio; *
ili nomas siajn bienojn laŭ siaj nomoj.

Sed homo ne restas longe en honoro; *
li egaliĝas al bruto buĉota. ¶

Psa 49 (48), 14-21

Tia estas ilia vojo, ilia espero, *
kaj iliaj posteuloj aprobas ilian opinion.

Kiel ŝafoj ili estos metataj en Ŝeolon; *
la morto ilin paŝtos;

Kaj matene virtuloj ilin ekposedos, *
kaj ilia bildo pereos en Ŝeol, perdinte loĝejon.

Sed Dio liberigos mian animon el la mano de Ŝeol, *
ĉar Li prenos min. ¶

Ne timu, kiam homo riĉiĝas, *
kiam grandiĝas la gloro de lia domo.

Ĉar mortante li nenion prenos; *
ne iros post li malsupren lia honoro.

Ĉar kvankam li ĝuigas sian animon dum sia vivado, *
kaj oni vin laŭdas por tio, ke vi faras al vi bone,

tamen li iros al la generacio de siaj patroj, *
kiuj neniam vidos lumon.

Homo, kiu estas en honoro, sed ne havas prudenton, *
estas egala al bruto buĉota. ¶

Psa 50 (49), 1-6

Dio de la dioj, la Eternulo, ekparolis, / kaj vokis la teron *
de la sun-leviĝo ĝis la sun-subiro.

El Cion, la perfektaĵo de beleco, *
Dio ekbrilis.

Nia Dio venas kaj ne silentas; / fajro ekstermanta estas antaŭ Li, *
ĉirkaŭ Li estas granda ventego.

Li vokas la ĉielon supre kaj la teron, *
por juĝi Sian popolon:

Kolektu al Mi Miajn fidelulojn, *
kiuj faris kun Mi interligon ĉe oferdono.

Kaj la ĉielo proklamis Lian justecon, *
ĉar Dio estas tiu juĝanto. ¶

Psa 50 (49), 7-15

Aŭskultu, ho Mia popolo, kaj Mi parolos; / ho Izrael, Mi atestos pri vi; *
Mi estas Dio, via Dio.

Ne pro viaj oferdonoj Mi vin riproĉos, *
ĉar viaj brul-oferoj estas ĉiam antaŭ Mi.

Mi ne prenos el via domo bovidon, *
nek el viaj kortoj kaprojn:

Ĉar al Mi apartenas ĉiuj bestoj en la arbaroj, *
miloj da brutoj sur la montoj;

Mi konas ĉiujn birdojn sur la montoj, *
kaj ĉiuj bestoj de la kampoj estas antaŭ Mi.

Se Mi fariĝus malsata, Mi ne dirus al vi, / ĉar al Mi apartenas la mondo, *
kaj ĉio, kio ĝin plenigas.

Ĉu Mi manĝas viandon de bovoj, *
kaj ĉu Mi trinkas sangon de kaproj?

Oferdonu al Dio dankon, *
kaj plenumu antaŭ la Plejaltulo viajn promesojn.

Voku Min en la tago de mizero; *
Mi vin liberigos, kaj vi Min gloros. ¶

Psa 50 (49), 16-23

Sed al la malpiulo Dio diris: / Por kio vi parolas pri Miaj leĝoj *
kaj portas Mian interligon en via buŝo,

dum vi malamas moral-instruon *
kaj ĵetas Miajn vortojn malantaŭen de vi?

Kiam vi vidas ŝteliston, vi aliĝas al li, *
kaj kun adultuloj vi estas parto-prenanto;

vian buŝon vi uzas por malbono, *
kaj via lango plektas falsaĵon;

vi sidas kaj parolas kontraŭ via frato, *
pri la filo de via patrino vi kalumnias. ¶

Tion vi faris, kaj Mi silentis; / kaj vi pensis, ke Mi estas tia, kiel vi. *
Mi punos vin, kaj Mi metos ĉion antaŭ viajn okulojn.

Komprenu ĉi tion, vi, kiuj forgesas Dion; *
alie Mi disŝiros, kaj neniu savos.

Kiu oferdonas dankon, *
tiu Min honoras;

kaj kiu estas singarda en la vojo, *
al tiu Mi aperigos Dian helpon. ¶

Psa 51 (50)

Kor-favoru min, ho Dio, laŭ Via boneco; *
laŭ Via granda kompatemeco elstreku miajn pekojn.

Lavu min tute pure de mia krimo, *
kaj purigu min de mia peko. ¶

Ĉar miajn kulpojn mi konsciadas; *
kaj mia peko estas ĉiam antaŭ mi.

Antaŭ Vi sola mi pekis, *
kaj mi faris tion, kio estas malbona antaŭ Viaj okuloj.

Tial Vi estas justa en Via vorto *
kaj pura en Via juĝo. ¶

Mi estas ja naskita en krimo; *
kaj en peko gravediĝis per mi mia patrino.

Vi amas ja veron en la koro, *
kaj en kaŝiteco Vi aperigas al mi saĝon. ¶

Senpekigu min per hisopo, kaj mi fariĝos pura; *
lavu min, kaj mi estos pli blanka ol neĝo.

Aŭdigu al mi ĝojon kaj gajecon, *
kaj regajiĝos la ostoj, kiujn Vi batis. ¶

Kaŝu Vian vizaĝon de miaj pekoj, *
kaj ĉiujn miajn krimojn elstreku.

Koron puran kreu al mi, ho Dio, *
kaj spiriton fidelan novigu en mi.

Ne for-puŝu min de Via vizaĝo, *
kaj Vian sanktan Spiriton ne for-prenu de mi.

Redonu al mi la ĝojon de Via helpo; *
kaj spirito bon-fara fortikigu min. ¶

Mi instruos al la krimuloj Vian vojon; *
kaj pekuloj revenos al Vi.

Liberigu min de sango, ho Dio, Dio de mia savo; *
mia lango kantos Vian justecon. ¶

Ho, mia Sinjoro, malfermu miajn lipojn; *
kaj mia buŝo rakontos Vian gloron.

Ĉar Vi ne deziras oferdonon, alie mi ĝin donus; *
brul-ofero ne plaĉas al Vi.

Oferdonoj al Dio estas spirito suferanta; *
koron suferantan kaj humilan Vi, ho Dio, ne malŝatas. ¶

Bon-faru al Cion laŭ Via favoro, *
konstruu la murojn de Jerusalem;

tiam plaĉos al Vi oferdonoj de pieco, / brul-ofero kaj plen-ofero; *
tiam oni metos sur Vian altaron junajn bovojn. ¶

Psa 52 (51)

Kial vi fanfaronas pro malbono, *
ho tirano?

La boneco de Dio *
estas ĉiama.

Pereon intencas via lango, *
kiel akrigita razilo ĝi tranĉas malicon.

Vi pli amas malbonon, ol bonon; *
pli mensogi, ol diri veron.

Vi amas ĉian parolon pereigan, *
parolon malican. ¶

Tial Dio pereigos vin por ĉiam, / elŝiros vin el via tendo, *
kaj elĵetos vin el la lando de la vivantoj.

Kaj virtuloj vidos kaj ektimos, *
kaj pri li ili ridos, dirante:

Jen estas la viro, kiu ne en Dio vidis sian forton, / sed fidis sian grandan riĉecon, *
sentis sin forta per sia malbon-povado. ¶

Kaj mi, kiel verda olivarbo en la domo de Dio, *
fidas la bonecon de Dio ĉiam kaj eterne.

Mi dankos Vin eterne *
por tio, kion Vi faris,

kaj mi esperos al Via nomo, *
ĉar Vi estas bona por Viaj fideluloj. ¶

Psa 53 (52)

La sensaĝulo diris en sia koro: *
Dio ne ekzistas.

Ili sentaŭgiĝis, kaj abomeniĝis en la malvirto; *
ekzistas neniu, kiu faras bonon. ¶

Dio el la ĉielo ekrigardis la homidojn, *
por vidi, ĉu ekzistas prudentulo, kiu serĉas Dion.

Ĉiu devojiĝis, ĉiuj malvirtiĝis; / ekzistas neniu, faranta bonon, *
ne ekzistas eĉ unu. ¶

Ĉu ne prudentiĝos *
tiuj, kiuj faras malbonon,

kiuj manĝas mian popolon, kiel oni manĝas panon, *
kaj kiuj ne vokas al Dio? ¶

Tie ili forte ektimis, *
kie timindaĵo ne ekzistis;

ĉar Dio disĵetis la ostojn de tiuj, kiuj vin sieĝas; *
vi hontigis ilin, ĉar Dio ilin forpuŝis. ¶

Ho, ke venu el Cion *
savo al Izrael!

Kiam Dio revenigos Sian for-kaptitan popolon, *
tiam triumfos Jakob kaj ĝojos Izrael. ¶

Psa 54 (53), 3-6.8-9

Ho Dio, per Via nomo helpu min, *
kaj per Via forto donu al mi justecon.

Ho Dio, aŭskultu mian preĝon, *
atentu la vortojn de mia buŝo. ¶

Ĉar fremduloj leviĝis kontraŭ mi, / kaj fortuloj serĉas mian animon; *
ili ne havas Dion antaŭ si. ¶

Jen Dio estas mia helpanto, *
mia Sinjoro estas subtenanto de mia animo. ¶

Kun volonteco mi faros al Vi oferdonon, / mi gloros Vian nomon, ho Eternulo, *
ĉar ĝi estas bona;

ĉar de ĉiuj suferoj Li savis min, *
kaj venĝon sur miaj malamikoj vidas mia okulo. ¶

Psa 55 (54), 2-9

Aŭskultu, ho Dio, mian preĝon, / kaj ne kaŝu Vin de mia petego; *
atentu min, kaj respondu al mi. ¶

Mi ĝemas en mia malĝojo, kaj mi ploregas, / pro la kriado de la malamiko, *
pro la premado de la malbonulo,

ĉar ili preparas kontraŭ mi malicon *
kaj kolere min malamas.

Mia koro tremas en mi; *
kaj teruroj de morto min atakis.

Timo kaj tremo venis sur min, *
kaj konsternego min kovris. ¶

Kaj mi diris: Ho, se mi havus flugilojn de kolombo! *
Mi forflugus kaj mi ie ekloĝus;

malproksimen mi foriĝus, *
mi ekloĝus en dezerto.

Mi rapidus al rifuĝejo *
for de ventego kaj fulmo-tondro. ¶

Psa 55 (54), 2-12

Aŭskultu, ho Dio, mian preĝon, / kaj ne kaŝu Vin de mia petego; *
atentu min, kaj respondu al mi. ¶

Mi ĝemas en mia malĝojo, kaj mi ploregas, / pro la kriado de la malamiko, *
pro la premado de la malbonulo,

ĉar ili preparas kontraŭ mi malicon *
kaj kolere min malamas.

Mia koro tremas en mi; *
kaj teruroj de morto min atakis.

Timo kaj tremo venis sur min, *
kaj konsternego min kovris. ¶

Kaj mi diris: Ho, se mi havus flugilojn de kolombo! *
Mi forflugus kaj mi ie ekloĝus;

malproksimen mi foriĝus, *
mi ekloĝus en dezerto.

Mi rapidus al rifuĝejo *
for de ventego kaj fulmo-tondro. ¶

Pereigu, ho mia Sinjoro, / disigu ilian langon; *
ĉar mi vidas rabadon kaj malpacon en la urbo.

Tage kaj nokte ili ĉirkaŭas ĝiajn murojn; *
kaj malbon-faroj estas interne de ĝi;

pereigemo estas interne de ĝi, *
kaj trompo kaj falso ne forlasas ĝian straton. ¶

Psa 55 (54), 10-15

Pereigu, ho mia Sinjoro, / disigu ilian langon; *
ĉar mi vidas rabadon kaj malpacon en la urbo.

Tage kaj nokte ili ĉirkaŭas ĝiajn murojn; *
kaj malbon-faroj estas interne de ĝi;

pereigemo estas interne de ĝi, *
kaj trompo kaj falso ne forlasas ĝian straton. ¶

Ne malamiko min ja insultas – *
mi tion tolerus;

ne mia malamanto tenas sin grande kontraŭ mi – *
mi kaŝus min de li;

sed vi, kiu estas tia sama homo, kiel mi, *
mia amiko, mia kamarado,

vi, kun kiu ni kune intime paroladis, *
iradis en la domon de Dio en la hom-amaso. ¶

Psa 55 (54), 13-15.17-24

Ne malamiko min ja insultas – *
mi tion tolerus;

ne mia malamanto tenas sin grande kontraŭ mi – *
mi kaŝus min de li;

sed vi, kiu estas tia sama homo, kiel mi, *
mia amiko, mia kamarado,

vi, kun kiu ni kune intime paroladis, *
iradis en la domon de Dio en la hom-amaso. ¶

Mi vokas al Dio, *
kaj la Eternulo min savos.

Vespere kaj matene kaj tagmeze mi plendas kaj ĝemas; *
kaj Li aŭskultas mian voĉon.

Li liberigis pace mian animon de atako kontraŭ mi, *
kiam ili granda-nombre estis kontraŭ mi.

Dio aŭskultos, / kaj Li humiligos ilin, *
la vivanto de eterne;

ĉar ili ne ŝanĝiĝas *
kaj ili ne timas Dion. ¶

La malbonulo metis sian manon sur siajn amikojn, *
li rompis sian interligon;

pli glata ol butero estas lia buŝo, *
sed milito estas en lia koro;

liaj vortoj estas pli delikataj ol oleo, *
sed ili estas nudigitaj glavoj. ¶

Metu vian ŝarĝon sur la Eternulon, / kaj Li vin subtenos; *
neniam Li lasos fali piulon. ¶

Vi, ho Dio, malsuprenigos ilin *
en la foson de pereo;

la homoj de sango kaj falso ne atingos la duonon de siaj tagoj; *
sed mi fidas Vin. ¶

Psa 55 (54), 17-24

Mi vokas al Dio, *
kaj la Eternulo min savos.

Vespere kaj matene kaj tagmeze mi plendas kaj ĝemas; *
kaj Li aŭskultas mian voĉon.

Li liberigis pace mian animon de atako kontraŭ mi, *
kiam ili granda-nombre estis kontraŭ mi.

Dio aŭskultos, / kaj Li humiligos ilin, *
la vivanto de eterne;

ĉar ili ne ŝanĝiĝas *
kaj ili ne timas Dion. ¶

La malbonulo metis sian manon sur siajn amikojn, *
li rompis sian interligon;

pli glata ol butero estas lia buŝo, *
sed milito estas en lia koro;

liaj vortoj estas pli delikataj ol oleo, *
sed ili estas nudigitaj glavoj. ¶

Metu vian ŝarĝon sur la Eternulon, / kaj Li vin subtenos; *
neniam Li lasos fali piulon. ¶

Vi, ho Dio, malsuprenigos ilin *
en la foson de pereo;

la homoj de sango kaj falso ne atingos la duonon de siaj tagoj; *
sed mi fidas Vin. ¶

Psa 56 (55), 2-7.9-14

Kor-favoru min, ho Dio, / ĉar homo volas min engluti, *
dum la tuta tago malamiko min premas.

Miaj malamikoj volas min engluti ĉiutage, *
ĉar multaj militas kontraŭ mi fiere. ¶

En la tago, kiam mi timas, *
mi fidas Vin.

Dion, kies vorton mi gloras, *
tiun Dion mi fidas;

mi ne timas: *
Kion karno faros al mi? ¶

Dum la tuta tago ili atakas miajn vortojn; *
ĉiuj iliaj pensoj pri mi estas por malbono.

Ili kolektiĝas, embuskas, / observas miajn paŝojn, *
penante kapti mian animon. ¶

Mian vagadon Vi kalkulis; / metu miajn larmojn en Vian fel-sakon, *
ili estas ja en Via libro.

Tiam miaj malamikoj returniĝos malantaŭen *
en la tago, kiam mi vokos;

tion mi scias, *
ke Dio estas kun mi. ¶

Mi gloros vorton de Dio; *
mi gloros vorton de la Eternulo.

Dion mi fidas, mi ne timas: *
Kion faros al mi homo?

Mi faris al Vi, ho Dio, promesojn, *
mi plenumos al Vi dank-oferojn.

Ĉar Vi savis mian animon de la morto, *
kaj miajn piedojn de fal-puŝiĝo,

por ke mi iradu antaŭ Dio *
en la lumo de la vivo. ¶

Psa 57 (56)

Kor-favoru min, ho Dio, kor-favoru min; *
ĉar ĉe Vi rifuĝas mia animo,

kaj sub la ombro de Viaj flugiloj mi min kaŝas, *
ĝis pasos la mizeroj. ¶

Mi vokas al Dio Plejalta, *
al Dio, kiu decidas pri mi.

Li sendu el la ĉielo kaj helpu min, / Li, kiu hontigas mian persekutanton; *
Dio sendu Sian favoron kaj Sian veron. ¶

Mia animo estas inter leonoj; *
mi kuŝas inter homidoj avidaj,

kies dentoj estas ponardegoj kaj sagoj, *
kaj kies lango estas akra glavo. ¶

Altiĝu super la ĉielo, ho Dio; *
Via gloro estu super la tuta tero. ¶

Reton ili metis antaŭ miaj piedoj; *
ili premis mian animon;

ili fosis antaŭ mi foson, *
sed ili mem falis en ĝin. ¶

Fortika estas mia koro, ho Dio, / fortika estas mia koro; *
mi kantos kaj gloros.

Vekiĝu, mia honoro, / vekiĝu, psaltero kaj harpo; *
mi vekos la matenan ĉiel-ruĝon.

Mi gloros Vin, ho mia Sinjoro, inter la popoloj; *
mi prikantos Vin inter la gentoj.

Ĉar granda ĝis la ĉielo estas Via boneco, *
kaj ĝis la nuboj estas Via vero. ¶

Altiĝu super la ĉielo, ho Dio; *
Via gloro estu super la tuta tero. ¶

Psa 59 (58), 2-5.10-11.17-18

Savu min de miaj malamikoj, mia Dio; *
defendu min kontraŭ tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ mi.

Savu min de la krimuloj, *
kaj kontraŭ la sang-aviduloj helpu min. ¶

Ĉar jen ili embuskas kontraŭ mia animo, *
fortuloj kolektiĝas kontraŭ mi,

ne por mia krimo *
kaj ne por mia peko, ho Eternulo.

Sen kulpo de mia flanko ili kunkuras kaj armiĝas; *
rapidu renkonte al mi, kaj rigardu. ¶

Ho mia forto, al Vi mi min turnas; *
ĉar Dio estas mia rifuĝo.

Mia bona Dio rapidos al mi; *
Dio vidigos al mi venĝon sur miaj malamikoj. ¶

Sed mi kantos Vian forton, *
kaj matene mi gloros Vian bonecon;

ĉar Vi estis por mi defendo kaj rifuĝo *
en la tago de mia malfeliĉo.

Ho mia forto, al Vi mi kantos; / ĉar Dio estas mia defendo, *
la Dio de mia favoro. ¶

Psa 60 (59)

Ho Dio, Vi forlasis nin, Vi disbatis nin; *
Vi koleris; rekonsolu nin.

Vi ekskuis la teron kaj fendis ĝin; *
resanigu ĝiajn vundojn, ĉar ĝi ŝanceliĝas.

Vi sentigis al Via popolo pezan sorton; *
Vi trinkigis al ni vinon senkonsciigan. ¶

Sed Vi donis standardon al tiuj, kiuj Vin timas, *
por ke ili ĝin levu pro la vero.

Por ke liberiĝu Viaj amatoj, *
helpu per Via dekstra mano, kaj aŭskultu min. ¶

Dio diris en Sia sanktejo: Mi triumfos; / Mi dividos Ŝeĥemon, *
kaj la valon Sukot Mi mezuros.

Al Mi apartenas Gilead, *
al Mi apartenas Manase;

Efraim estas la forto de Mia kapo, *
Jehuda estas Mia sceptro.

Moab estas Mia lavo-pelvo; / sur Edomon Mi ĵetos Mian ŝuon; *
super Filiŝtujo Mi triumfe krios. ¶

Kiu enkondukos min en fortikigitan urbon? *
Kiu alkondukos min ĝis Edom?

Ĉu ne Vi, ho Dio, forlasis nin? *
Vi ne eliras, ho Dio, kun niaj militistaroj.

Donu al ni helpon kontraŭ la malamiko; *
vanta estas helpo de homo. ¶

Kun Dio ni faros heroaĵojn; *
kaj Li dispremos niajn malamikojn. ¶

Psa 61 (60)

Aŭskultu, ho Dio, mian krion; *
atentu mian preĝon.

De la fino de la tero mi vokas al Vi / en la malĝojo de mia koro: *
Sur rokon tro altan por mi supren-konduku min. ¶

Ĉar Vi estis mia rifuĝejo, *
fortika turo kontraŭ malamiko.

Lasu min loĝi eterne en Via tendo, *
havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj. ¶

Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn; *
Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.

Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo, *
ke liaj jaroj daŭru multajn generaciojn.

Li restu eterne antaŭ Dio; *
boneco kaj vero laŭ Via volo lin gardu.

Tiel mi prikantos Vian nomon eterne, *
plenumante miajn promesojn ĉiutage. ¶

Psa 62 (61)

Nur al Dio esperas mia animo; *
de Li venas mia savo.

Nur Li estas mia fortikaĵo kaj mia savo, / mia rifuĝejo; *
mi ne tute renversiĝos. ¶

Ĝis kiam vi insidos kontraŭ viro / kaj ĉiuj vi penos faligi lin, *
kiel kliniĝintan muron, kiel barilon kadukan?

Ili meditas nur pri tio, ke ili deĵetu lin de lia altaĵo; *
plaĉas al ili malvero;

per la buŝo ili benas, *
kaj interne ili malbenas. ¶

Nur Dion fidu, mia animo; *
ĉar Li estas mia espero.

Nur Li estas mia fortikaĵo kaj mia savo, / mia rifuĝejo; *
mi ne renversiĝos.

En Dio estas mia savo kaj mia honoro; *
mia forta roko, mia ŝirmo estas en Dio. ¶

Fidu Lin en ĉiu tempo, ho popolo; / elverŝu antaŭ Li vian koron: *
Dio estas nia defendo. ¶

Nur vantaĵo estas la malalt-ranguloj, *
malveraĵo estas la alt-ranguloj;

metitaj sur pesilon, *
ili ĉiuj estas malpli ol vantaĵo.

Ne fidu perfortaĵon, *
kaj rabitaĵon ne fidu vane;

kiam kreskos riĉeco, *
ne atentu ĝin per via koro.

Unu vorton diris Dio, / du-foje mi ĝin aŭdis, *
ke la forto estas ĉe Dio.

Kaj Vi, ho mia Sinjoro, havas favor-korecon; *
ĉar Vi redonas al homo laŭ liaj faroj. ¶

Psa 63 (62), 2-9

Ho Dio, mia Dio, Vin mi fervore serĉas; *
soifas pri Vi mia animo,

sopiras pri Vi mia karno, *
en lando seka, sensuka, kaj senakva.

Mi volus vidi Vin en Via sanktejo, *
vidi Vian forton kaj gloron.

Ĉar Via favoro estas pli bona ol vivo; *
miaj lipoj Vin gloras. ¶

Tiel mi Vin gloradus en la daŭro de mia vivo, *
levadus miajn manojn pro Via nomo.

Kvazaŭ de graso kaj oleo satiĝus mia animo, *
kaj per vortoj de kanto Vin gloradus mia buŝo.

Kiam mi rememoras Vin sur mia lito, *
en ĉiuj partoj de la nokto mi meditas pri Vi.

Ĉar Vi estis por mi helpo, *
kaj en la ombro de Viaj flugiloj mi ĝojas. ¶

Mia animo algluiĝis al Vi; *
min subtenas Via dekstra mano. ¶

Psa 64 (63)

Aŭdu, ho Dio, mian krion en mia malĝojo; *
de la teruro pri malamiko gardu mian vivon. ¶

Ŝirmu min kontraŭ la konspiro de maliculoj, *
kontraŭ la amaso de krimuloj,

kiuj akrigis sian langon kiel glavon, *
direktis vortojn maldolĉajn, kvazaŭ siajn sagojn,

por pafi kaŝe kontraŭ sen-kulpulon; *
subite ili pafas kontraŭ lin kaj ne timas.

Ili fortikigas sin en malbona intenco, / ili konsiliĝas, por meti sekrete retojn; *
ili diras: Kiu ilin vidos?

Ili elpensas krimojn, / kaŝas ilin tre zorge interne en si, *
en la profundeco de la koro. ¶

Sed Dio pafos kontraŭ ilin; *
per sago subita ili estos frapitaj.

Kaj ili falos per sia propra lango; *
ĉiuj, kiuj ilin vidos, balancos la kapon.

Kaj ektimos ĉiuj homoj, / kaj ili rakontos la agon de Dio *
kaj komprenos Liajn farojn.

La virtulo ĝojos per la Eternulo, kaj fidos Lin; *
kaj triumfos ĉiuj, kiuj havas pian koron. ¶

Psa 65 (64)

Vin oni fidas kaj gloras, ho Dio, en Cion; *
kaj al Vi oni plenumas promesojn.

Al Vi, kiu aŭskultas preĝon, *
venas ĉiu karno.

Krimaĵoj min premas; *
niajn pekojn Vi pardonos.

Feliĉa estas tiu, kiun Vi elektas kaj alproksimigas al Vi, *
ke li loĝu en Viaj kortoj.

Ni satiĝu per la bonaĵoj de Via domo, *
de Via sankta templo. ¶

Per timindaĵoj Vi respondas al ni en justeco, *
ho Dio de nia savo,

espero de ĉiuj finoj de la tero *
kaj de malproksimaj maroj,

Vi, kiu fortigas montojn per Sia forto, *
kiu estas zonita per potenco,

Kiu kvietigas la bruadon de maroj, / la bruadon de iliaj ondoj, *
kaj la tumulton de popoloj.

Kaj ektimos pro Viaj mirakloj la loĝantoj de la limoj; *
la lokojn de la sun-leviĝo kaj sun-subiro Vi ĝojigas. ¶

Vi memoras pri la tero, / kaj Vi donas al ĝi akvon, *
kaj Vi forte ĝin riĉigas;

la torento de Dio estas plena de akvo; *
Vi pretigas ĝian panon, ĉar tiel Vi ĝin aranĝis.

Vi donas trinkon al ĝiaj sulkoj, *
Vi ebenigas ĝiajn bulojn;

per pluvego Vi ĝin moligas, *
Vi benas ĝiajn kreskaĵojn.

Vi kronas la jaron per Via bono; *
kaj la signoj de Viaj piedoj gutas per graso.

La stepoj de dezerto grasiĝas, *
kaj la montetoj zoniĝas per ĝojo.

La herbejoj kovriĝas per brutaroj, / kaj la kampoj vestiĝas per greno; *
ili ĝojas kaj kantas. ¶

Psa 66 (65), 1-12

Ĝoje kriu al Dio tuta la tero. / Muziku la gloron de Lia nomo, *
faru honoron al Lia gloro.

Diru al Dio: Kiel timindaj estas Viaj faroj! *
Pro Via granda forto kaŝiĝas antaŭ Vi Viaj malamikoj.

La tuta tero kliniĝas antaŭ Vi kaj kantas al Vi, *
kantas Vian nomon.

Venu, kaj rigardu la farojn de Dio, *
kiu estas timinda pro Siaj faroj inter la homidoj.

Li faris el maro sekan teron; / riveron oni transpaŝis piede; *
tie ni ĝojis pro Li.

Li regas per Sia potenco eterne; / Liaj okuloj rigardas la popolojn; *
la ribelantoj ne leviĝu. ¶

Laŭdu, ho popoloj, nian Dion, *
kaj laŭte aŭdigu Lian gloron.

Li donis vivon al nia animo, *
kaj ne lasis fal-ŝanceliĝi nian piedon.

Ĉar Vi esploris nin, ho Dio; *
Vi refandis nin, kiel oni refandas arĝenton.

Vi enirigis nin en kaptilon, *
Vi metis ŝarĝon sur niajn lumbojn;

Vi rajdigis homojn sur niaj kapoj; / ni trapasis fajron kaj akvon, *
sed Vi elirigis nin en bon-staton. ¶

Psa 66 (65), 13-20

Mi eniros en Vian domon kun brul-oferoj; *
mi plenumos al Vi miajn promesojn,

kiujn eligis miaj lipoj kaj elparolis mia buŝo, *
kiam mi estis en premo.

Grasajn brul-oferojn mi alportos al Vi / kun fumo de vir-ŝafoj; *
mi oferos bovidojn kaj kaprojn. ¶

Venu, aŭskultu, ĉiuj, kiuj timas Dion; *
kaj mi rakontos, kion Li faris por mia animo.